บทที่ 804 ขอแค่ได้ช่วยเขาก็พอ

“คนที่เรียนปรุงยาหรอ?”

ไชยันต์ที่กำลังดื่มชาอยู่ได้ยินก็เงยหน้าขึ้นมองเธอ

แสงดาวเลยมานั่งลงตรงด้านหน้าของเขา “ใช่ค่ะ พูดกับคุณท่านตรงๆนะคะว่าจริงๆก่อนหน้านี้หนูเองก็เป็นคนที่ถูกฉีดยาสารตัวพิษตัวใหม่เหมือนกัน ตอนนั้นหนูเป็นบ้าอยู่หลายเดือน ต่อมาก็เป็นนักปรุงยานี่แหละค่ะที่ช่วยทำให้หนูฟื้นตัว”

“จริงหรอ?” คุณท่านให้นึกสนใจ

“ใช่ค่ะ!”

แสงดาวจึงพยักหน้าต่อ แล้วถือโอกาสเอาข้อมูลผลรักษาที่เธอได้เตรียมไว้แล้วในโทรศัพท์แล้วยื่นส่งให้กับคุณท่าน

แครอท ใช่แล้ว คนที่เธอจะพูดในครั้งนี้ก็คือผู้หญิงคนนี้

ตอนบ่ายของวันนี้ ตอนที่เธอตามไปตรวจผลเลือด หมอคนนั้นพูดกับเธออย่างนี้จริงๆ

เขาบอกว่าแสนรักผิดปกติขึ้นมาอีกครั้งก็เพราะสาเหตุนี้

ดังนั้น หลังจากที่เธอได้ฟัง ความคิดที่ผุดขึ้นมาในหัวคือชื่อของผู้หญิงคนนี้ และก็ผู้หญิงคนนี้เองที่ตอนนั้นไม่เพียงแต่ช่วยเธอ แต่ยังช่วยดิลกอีกด้วย

แสงดาวมองคุณท่านอย่างเงียบๆ

และในขณะนั้น เธอก็รู้สึกว่ามีสายตาที่เยือกเย็นเฉียบคมและอึมครึมมองมา

ในสายตานั้นเหมือนเป็นการเตือนเธอว่า ถ้าไม่ผ่านการยินยอมจากเขาก็อย่าจัดแจงคนสุ่มสี่สุ่มห้าให้เขา ไม่งั้นเขาไม่ให้เธออยู่ดีแน่!

แสงดาวทำเป็นไม่เห็น…

“อืม ไม่เลวเลย แล้วเธอคนนั้นตอนนี้อยู่ที่ไหน ให้เธอคนนั้นมาเดี๋ยวนี้!” ไชยันต์มองผลการรักษาของเธอเสร็จก็เอ่ยปากพูดให้แครอทมาทันที

แสงดาวยิ้มกำลังที่จะเอ่ยปากพูด คนที่อยู่ด้านข้างก็ให้ลุกขึ้นมาทันที!

“แสงดาว พี่อยู่ที่นี่ไม่มีอะไรทำใช่มั้ย?”

เสียงที่ถามมีความเข้มและเยือกเย็นดังขึ้นอยู่ข้างๆ ไม่เพียงแต่แสงดาวเท่านั้นที่ตกใจ แต่ไชยันต์ก็เงยหน้ามองไปทางคนๆนี้

“แสนรัก แกจะทำอะไร พี่สาวแกก็แค่อยากหาหมอมาให้แก เพื่อถอนพิษในร่างกายให้ นี่แกเป็นบ้าอะไร?”

“เป็นบ้าอะไรงั้นหรอ?”

นัยน์เขาที่มีแต่ความดำขลับน่ากลัวนั้น ได้ยินคำนี้ก็หัวเราะขึ้นตรงนั้น

“เป็นบ้าอะไรน่ะหรอ? คืออยากให้คนทั้งโลกรู้ใช่มั้ยว่าผมหลานของไชยันต์ติดยา แล้วยังอยากให้ในยาที่ทำของคนอื่นมีสิ่งที่ทดลองเพิ่มขึ้นมาอีก ถ้าไม่ถือสาก็เรียกเธอมาได้เลย!”

“……”

วินาทีหลังจากนั้น ไชยันต์ก็จ้องมองชายหนุ่มที่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟอยู่ต่อหน้าเขาเพราะเรื่องเล็กๆอย่างนี้เป็นครั้งแรก แล้วรู้สึกชะงัก

ก็แค่นักปรุงยาคนนึงเอง ทำให้เขาเป็นได้ถึงขนาดนี้เลยหรอ?

และสิ่งที่ทำให้เขารู้สึกประหลาดใจคือเขาต่อต้าน และเป็นครั้งแรกที่เขาสวมคำว่า “หลานชายของไชยันต์”ไว้บนหัว

ไชยันต์ไม่พูดอะไร

ลึกๆในใจก็ให้รู้สึกพึงพอใจมากกว่าครั้งไหนๆ