บทที่ 820 เธอควรจะปล่อยมือได้แล้ว

สุดท้าย ณคุนก็ปล่อยตัวกาวินไป

ม็อกโกคือผู้สืบทอดของตระกูลเทวเทพคนต่อไป และถึงแม้ว่าเขาจะเป็นของตระกูลไวท์ แต่เป็นเพียงแค่หลานชายของไวท์รอน เขาไม้กล้าที่จะมีเรื่องกับตระกูลชาติทหารท่านนี้

“ม็อกโก อะไรของคุณ? คุณคิดจะช่วยเธอ? เธอเป็นใครกันแน่? ที่ทำให้คุณชายที่ไม่เคยสนใจผู้หญิงอย่างคุณถึงขั้นต้องยื่นมือมาช่วยเหลือ”

ณคุนส่งตัวคนมาแล้ว แต่ยังคงไม่ค่อยพอใจนัก

ดังนั้นหลังจากที่ม็อกโกลงมาด้านล่างแล้ว เขาก็จ้องไปที่แสงดาวที่ยืนอยู่ในบาร์ตรงนั้นและถามขึ้นมาด้วยความโกรธ ไม่ใช่เพื่ออย่างอื่น แต่ก็เพราะว่าจนถึง ณ ตอนนี้ เขายังคงไม่เชื่อว่าตัวผู้หญิงตรงหน้าคนนี้จะสามารถนำเงินมากมายขนาดนั้นมาได้จริงๆ

ม็อกโกได้ยินแล้ว หัวเราะเยาะขึ้นมา : “ฉันช่วยเธอ? ฉันกำลังช่วยนายต่างหาก ถ้านายทำให้เธอโกรธขึ้นมา วันนี้เธอก็จะรื้อสถานบันเทิงของนายนี่ราบเป็นหน้ากลองแน่”!”

ณคุน: “……”

เขาทั้งตกใจทั้งโมโหและจ้องมองไปยังผู้หญิงคนนี้อีกครั้ง ในที่สุด หลังจากแสงไฟสว่างขึ้นมาแล้ว เขาพบว่าเธอก็ไม่เหมือนกับคนอื่นทั่วไปจริงๆด้วย

เช่น เครื่องแต่งกายบนตัวของเธอ ไม่ใช่สิ่งที่ผู้หญิงทั่วไปจะสวมใส่ได้อย่างแน่นอน

อีกอย่างหนึ่งเช่น ออร่าที่ดูสูงส่งของเธอที่ไม่สนใจใครเลยทั้งสิ้น ก็ไม่ใช่ว่าเป็นสิ่งที่คนทั่วไปจะมีได้

ฉะนั้น เธอเป็นใครกันแน่?

“คุณชายณคุน เธอคือคุณหนูดาวแห่งตระกูลหิรัญชา ซึ่งก็คือพี่สาวแท้ๆของคุณชายเล็กของพวกเรา”

ในช่วงเวลาสำคัญนี้ ขวัญเมืองก็พูดแทรกขึ้นมา เธออธิบายให้ฟังอย่างอายๆ ด้วยประโยคที่แฝงด้วยความอิจฉาบวกกับความโมโห

คำพูดจบลง ในที่สุดณคุนคนนี้ดวงตาทั้งคู่ก็ลุกวาวขึ้นมา!

คุณหนูดาว สำหรับในเมืองหลวงอาจจะมีความไม่คุ้นเคยอยู่บ้าง

แต่ ผู้หญิงคนนี้เอ่ยถึงคุณชายเล็กแห่งตระกูลเทวเทพ คุณชายเล็กคนนั้นเป็นใคร? ก็ไม่ใช่ที่มาจากตระกูลหิรัญชาเหรอ? และตระกูลหิรัญชานี้ ไม่ใช่ กรุ๊ปแห่งเมืองหลวงธุรกิจที่มีชื่อเสียงระดับโลกแห่งเมืองA เหรอ?

บ่ะ!

ที่แท้ผู้หญิงคนนี้เป็นคนมีเงินจริงๆด้วย อีกทั้งยังมีมากจนถึงขั้นสามารถทุบเขาให้ตายได้อยู่ทุกนาที!

ในที่สุด ณคุนก็ไม่กล้าแม้แต่จะผายลม

หลังจากนั้นไม่กี่นาที กาวินที่ถอดโซ่ที่มัดตัวอยู่ออกแล้ว ในที่สุดก็ถูกดลธีพาตัวออกมา

“คุณหนู พอแล้ว พวกเรากลับกันเถอะ”

“ได้”

แสงดาวตกลงรับปาก เธอก็ละสายตากลับมาจากบนตัวของชายตรงหน้าอีกครั้ง

อันที่จริงเมื่อสักครู่เธอมองดูเขาอยู่ตลอด ตั้งแต่ที่เขาปรากฏตัวออกมา จนกระทั่งเขาเจรจากับณคุนคนนี้ สายตาของเธอก็ไม่ละจากเขาเลยแม้แต่อย่างใด

แต่ ที่น่าเสียดายที่คนคนนี้ นอกจากตอนแรกที่เธอเห็นเขา สีหน้าท่าทางแบบปวดหัวที่เผยขึ้นให้เธอเห็นแล้ว เวลาอื่นที่เหลือ สาวยตาของเขาก็ไม่ได้สนใจตัวเธออีกเลย

ใช่สิ เธอก็ไม่ควรวิ่งไล่ตามเขาแบบนี้อีกแล้ว

แสงดาวมองชายคนนี้อยู่ ในสมองกลับคิดถึงเรื่องก่อนที่ตัวเองจะมาที่นี่ ว่าออกมาจากเดอะวิวซีอย่างไร เธอยังคงยืนมือไขว้หลังและกำหมัดไว้แน่น

ในที่สุด เธอเตรียมที่จะออกไป