บทที่ 827 เป็นฝีมือของตระกูลเทวเทพอีกแล้วเหรอ?

“คนกลุ่มนั้นของตระกูลเทวเทพใช่ไหม?”

“อะไรนะ?”

“ผมจะฆ่าพวกมัน!”

เขาทิ้งท้ายด้วยประโยคนี้ แล้วหันหลังเดินออกไป

ในที่สุดเส้นหมี่ตั้งสติได้ ทันใดนั้น เธอไม่ได้สนใจว่าลูกยังอยู่ข้างๆ รีบพุ่งออกไปและจับคว้าเขาไว้แน่น : “ดลธี คุณจะทำอะไร? คุณหยุดเดี๋ยวนี้นะ!”

“คุณปล่อยผม ผมจะฆ่าพวกมัน! ผมจะต้องเอาพวกเดรัจฉานเหล่านั้นมาสับให้เละเป็นโจ๊ก!!”

เขาคำรามด้วยความโมโห ตามร่างกายเต็มไปด้วยแรงอาฆาต ดวงตาทั้งสองข้างต่างก็แดงก่ำเป็นสีเลือด

เส้นหมี่จะปล่อยเขาไปได้อย่างไร?

ตอนนี้กาวินเสียชีวิตไปแล้ว ถ้าหากเขาเป็นอะไรไปอีก งั้นข้างกายของแสนรักก็จะไม่เหลือใครอีก

เส้นหมี่ใช้แรงจับเขาไว้ : “ไม่ได้ ดลธี คุณไปไม่ได้ ตอนนี้กาวินเสียชีวิตไปแล้ว คุณคิดจะทิ้งให้ท่านประธานของคุณต่อไปเหลืออยู่ตัวคนเดียวใช่ไหม?”

ดลธี : “.....”

เส้นหมี่พูดต่อ : “ฉันรู้ว่าคุณโกรธ และเสียใจมากด้วย พวกเราเองก็ไม่ต่างจากคุณเลย แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะวู่วาม พวกเราจำเป็นต้องวางแผนให้ละเอียดรอบคอบ ถึงจะแก้แค้นให้กับกาวินได้ และแสนรักเอง ตอนนี้เขาก็ต้องการคุณ!”

ประโยคสุดท้าย เพราะว่าความโศกเศร้าเสียใจและความรีบร้อนภายในใจ แม้แต่เสียงของเธอก็มีสำลักเล็กน้อย

ในที่สุดดลธีก็หยุดลง

เขาจ้องมองไปยังเบื้องหน้า คนทั้งคนสั่นระรัวราวกับใบไม้ที่ร่วงหล่นปลิวในสายลมของฤดูใบไม้ผลิ ดวงตาคู่นั้นก็เต็มไปด้วยสีแดงก่ำ ความเจ็บปวดเคลื่อนไหวไปมาในนั้นอยู่ตลอด

แต่สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ขัดขืนอีก

หลังจากนั้นอีกสองชั่วโมง เมื่อศพของกาวินถูกส่งออกไป ดลธีที่รออยู่ด้านนอก ก็แบกเขาไว้บนหลังของเขาแล้วไปจากที่นี่

และแสงดาวที่ขับรถMPV สีดำคันหนึ่งมาแต่เช้า หลังจากที่ดลธีออกมาแล้ว เธอก็เปิดประตูรถ จากนั้น ทั้งสองคนก็พาร่างไร้วิญญาณของหนุ่มน้อยคนนี้ออกไป

เส้นหมี่ส่งพวกเขาจนลับสายตา เป็นเวลานานมากกว่าที่เธอจะหันหลังกลับไปเดอะวิวซี

“ท่านจอมพล เรื่องของกาวินคราวนี้ คุณชายเล็กจะมาโทษลงที่ท่านอีกหรือเปล่าครับ?”

เมื่อตอนที่เพิ่งจะเข้ามาและกำลังเดินผ่านสวนดอกไม้ ก็ได้ยินกัปตันหน่วยเอสเอสคนนั้นกำลังคุยเรื่องนี้อยู่กับไชยันต์

เธอได้ยินแล้ว ก็หยุดเดินลงและเอียงศีรษะไปดู

“เขาจะโทษก็โทษ เรื่องไร้สาระ สิ่งที่เขาทำก็ไม่ใช่แค่เรื่องนี้เรื่องเดียว!” ไชยันต์ตอบอย่างเอือมระอา น้ำเสียงนั้นฟังดูคลุมเครือเหมือนกับว่าเขารู้สึกเหนื่อยกับการรับมือกับเรื่องนี้

เหนื่อยที่จะรับมือ?

สายตาของเส้นหมี่เย็นชาลงไป

แต่ไม่นานนัก กัปตันคนนี้ก็เอ่ยปากพูดขึ้นอีก : “ได้อย่างไรกันครับ? ถ้าหากไม่เกี่ยวข้องกับตระกูลเทวเทพ ท่านยอมรับได้อย่างแน่นอน กาวินคนนี้ เห็นชัดๆว่ามีคนต้องการรู้เรื่องคุณชายเล็ก เลยทรมานทารุณเขาหนักขนาดนี้ และในตระกูลเทวเทพจะมีใครที่กล้าทำแบบนี้?”

“ท่านจอมพล กาวินคนนี้มีความลับที่ใหญ่ที่สุดแอบซ่อนอยู่ในตัวเขา คงจะเป็นเรื่องที่หลบซ่อนตัวของเด็กๆทั้งสามคน ท่านคิดว่าในตระกูลเทวเทพยังมีใครที่อยากได้ความลับนี้อีกไหมครับ? เขาคิดจะทำอะไร? ใช้เด็กทั้งสามคนนี้มาขู่บังคับเพื่อแลกกับตำแหน่งทายาทผู้สืบทอดของตระกูลเทวเทพงั้นเหรอ? หรือว่าลงมือจัดการกับเด็กทั้งสามคนนี้? ท่านจอมพล มันก็เป็นไปไม่ได้นะครับ แม้ว่าเด็กทั้งสามคนเป็นอะไรไป คุณชายเล็กยังหนุ่มยังมีโอกาสมีลูกได้อีก และทายาทผู้สืบตระกูลเทวเทพคนนี้ ฟังดูแล้วก็ยิ่งเหมือนกับเรื่องตลก เขาจะทำยังไง และเป็นไปได้ที่จะบรรลุเป้าหมายงั้นเหรอ?”