บทที่ 839 หมดหวัง

“เกิดอะไรขึ้น ทำไมพวกเขาอยู่ดีๆถึงได้เกิดอาการชักขึ้นมา ตอนออกไปไม่ใช่ว่ายังดีๆอยู่ไม่ใช่เหรอ”

เมื่อเขากลับมา มองเห็นเด็กๆทั้งสามนอนเรียงกันอยู่อย่างนั้น ทันใด ทั้งตกใจทั้งโมโหในทุกๆวินาทีเหมือนกับว่าจะชักปืนออกมาฆ่าคน！

ขวัญเมืองนั้นตกใจจนคุกเข่าลงกับพื้น

“คุณปู่ไชยันต์ ขอโทษจริงๆค่ะ ต่างเป็นความผิดของฉันเอง ฉันไม่ควรที่จะพาพวกเขาไปทานขนมหวาน เป็นไปได้ว่าขนมหวานเหล่านั้นมีฤทธิ์เย็น ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาไม่สามารถรับของฤทธิ์เย็นได้ ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ”

เธอร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด เพื่อจะแสดงออกมาว่าตัวเองนั้นรู้สึกผิดจริงๆ พูดไปพูดมา ยังก้มกราบคารวะไชยันต์ด้วย

ไชยันต์：“……”

ยังไม่ทันได้เปิดปาก ด้านหน้าเตียงเด็ก เส้นหมี่ที่กำลังก้มรักษาพวกเด็กๆอยู่ ก็ยืนขึ้นมาแล้ว

“ไม่ใช่เป็นเพราะว่าธาตุในร่างกายเย็นหรอกค่ะ คุณท่าน ฉันคิดว่าคุณไปจับตัวเจ้าของร้านขนมหวานคนนั้นได้แล้ว เด็กๆถูกวางยาพิษแล้วค่ะ”

“วางยาพิษ?”

คำพูดนี้พูดออกมา ทันใดคนทั้งชั้นนี้ก็สุดหายใจเข้าลึกๆ

แต่ไชยันต์นั้น ยิ่งถูกบดบังไปด้วยเมฆดำอันหนาทึบเหมือนกับว่าเป็นปีศาจ！

“คุณพูดให้ชัดเจน วางยาพิษอะไร”

“สิ่งที่พวกเขาทานเข้าไปนี้ คือใช้แป้งมันสำปะหลังกับต้นหนามทำขึ้นมา สองอย่างนี้เอารวมเข้าด้วยกันไม่ได้เป็นอะไร แต่หลังจากนั้นเขาได้เติมลิ้นจี่ลงไป ลิ้นจี่เป็นผลไม้ที่มีฤทธิ์ร้อนเป็นอย่างมาก เติมเข้าไปในต้นหนามที่เดิมทีมีสรรพคุณเฉพาะตัวแล้วรวมเข้าด้วยกัน จึงทำให้เด็กๆเกิดอาการร้อนในอย่างกะทันหัน แล้วทำให้เกิดอาการชัก นี่คือสาเหตุที่ทำให้พวกเขาป่วยขึ้นมา”

เส้นหมี่ยืนอยู่ที่นั่น ค่อยๆอธิบายออกมาทีละน้อย

แล้วก็เพื่อที่จะให้ชายชราคนนี้เชื่อ เธอยังตั้งใจนำวัตถุดิบจากร้านขนมหวาน ที่เอากลับมาด้วยหยิบออกมา

ไชยันต์ได้เห็นแล้ว ก็หรี่ตาลง ทันใดนั้น อบอวลไปด้วยแรงอาฆาต ที่พวยพุ่งออกมาจากด้านใน！

ขวัญเมืองอ่อนยวบลงแล้ว......

วางยาพิษ?

ไม่ ไม่ใช่แบบนี้ คุณป้าของเธอไม่ได้บอกเธอ ว่าจะวางยาพิษ

เธอเพียงแค่ให้เธอพาพวกเด็กๆไปที่ซอยสายนั้น ให้พวกเขารับสิ่งที่ไม่ดีเข้ามา ทำไมถึงได้เปลี่ยนไปเป็นวางยาพิษเสียแล้ว?

ขวัญเมืองตกใจจนสติหลุดไปแล้ว：“ไม่ ไม่ใช่แบบนี้ คุณปู่ไชยันต์ ฉัน......ฉันไม่รู้เรื่องนี้เลย ฉันไม่รู้เรื่องจริงๆ......”

“รู้หรือไม่รู้ ตรวจสอบดูสักหน่อยก็รู้แล้ว ใช่แล้ว คุณท่านคะ ถ้าเจ้าของร้านขนมหวานร้านนี้ไม่ยอมรับล่ะก็ คุณสามารถตรวจสอบวิธีการทำของเมื่อก่อนดูได้ คุณขวัญบอกว่า นี่เป็นเมนูแนะนำของร้านนี้ไม่ใช่เหรอ”

“คุณ——”

คำพูดนี้โหดเหี้ยมมาก หญิงสาวคนนี้อ่อนยวบ ลงกับที่ เลือดที่มีอยู่บนใบหน้าทั้งหมดได้เหือดหายไปแล้ว เธอไม่สามารถตอบกลับอะไรออกมาได้อีกสักคำ

ถ้าเป็นเมนูแนะนำ งั้นเมื่อก่อนก็ต้องเคยทำมาก่อน

แต่ว่า เด็กๆในก่อนหน้านี้ ก็ต่างไม่ได้มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น ไม่งั้น ธุรกิจของร้านนี้ก็คงไม่ดีขนาดนี้

งั้นครั้งนี้ทำไมเป็นแบบนี้ได้ล่ะ?

ผลลัพธ์มีอยู่อย่างเดียว งั้นไม่ก็เธอขวัญเมืองหรือเจ้าของร้านขนมหวาน มีคนใดคนหนึ่งที่พูดโกหก

ไชยันต์รีบสั่งให้คนไปจัดการอย่างกับลมพายุที่พัดมา

ปรากฏว่า หลังจากนั้นสิบนาที บอดี้การ์ดที่ถึงทางด้านโน้นแล้วก็ส่งข่าวมา บอกว่าได้ปิดร้านไปแล้ว อีกทั้งเชฟขนมหวานคนนั้น ถูกค้นพบว่าได้ฆ่าตัวตายไปแล้ว

ฆ่าตัวตาย?

ขวัญเมืองเบื้องหน้ามืดบอดไปทันที......