บทที่ 841 ผมส่งเสริมคุณ

มินตราไม่มีแรงขยับแล้ว ：“ฉันเปล่า！เรื่องนั้นฉันไม่ได้เป็นคนทำ ไม่ใช่！！”

“ไม่ใช่? งั้นใครเป็นคนทำเหรอ ขวัญสารภาพออกมาหมดแล้ว เธอตั้งใจใส่ร้ายคุณอย่างนั้นเหรอ”

“ใช่แล้ว นังคนชั้นต่ำ ใช่แล้วเธอตั้งใจใส่ร้ายฉัน กลับไปฉันจะตีเธอให้ตาย นังคนชั่วคนนี้ ฉันเลี้ยงเสียข้าวสุกมาตั้งหลายปี”

ผู้หญิงคนนี้หลังจากได้ยินลูกชายพูดถึงขวัญเมือง ไม่เพียงไม่สำนึกตัว อีกทั้งยังเปิดปากยังด่าออกมาอย่างหยาบคาย ในปากด่าออกมาว่านังคนชั้นต่ำ

ม็อกโกได้ยินแล้ว ในที่สุด ความหวังสุดท้ายของเขาก็ได้ถูกทำลายลงแล้ว

สำหรับแม่คนนี้ ความจริงแล้วเขาเองก็รู้ดี

เธอค่อนข้างหัวสูง อีกทั้งยังให้ความสำคัญกับอำนาจ คนแบบนี้ เธอจะมือเท้าสะอาดได้อย่างไร? เพียงแต่ว่าเมื่อก่อน เขาต่างมองดูอยู่ เพียงแต่ไม่พูดออกมา

ยังมีน้องสาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้องฝ่ายแม่ของเขาขวัญเมือง หลายปีมานี้ก็ตามติดเธอมาตลอด ช่วยเหลือเธอมาหลายเรื่องมาก ให้ทำอะไรก็ทำตาม ตอนนี้เธอปฏิเสธ ใครจะเชื่อ?

ม็อกโกเยือกเย็นจนแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง！

“ดี ไม่ยอมรับไม่เป็นไร ไม่ใช่ว่าคุณทำเพื่อตำแหน่งผู้รับช่วงต่อตระกูลเทวเทพของผมหรอกเหรอ ผมบอกกับคุณปู่ไปแล้ว ว่าผมไม่ต้องการแล้ว”

“คุณพูดอะไรนะ”

เหมือนกับฟ้าผ่าลงมาตอนฟ้าใส ในที่สุดผู้หญิงคนนี้ก็ไม่ด่าออกมาแล้ว ดวงตาทั้งคู่เบิกกว้างขึ้นมาในทันใด

“คุณบ้าไปแล้วหรือเปล่า คุณจะพูดว่าไม่ต้องการได้อย่างไร นั่นเป็นสิ่งที่ควรจะเป็นของคุณ！”

“ของของผม? คุณคิดว่าคนที่จะมาเป็นผู้รับช่วงต่อของตระกูล แต่แม่ของตัวเองกลับเพื่อผลประโยชน์ถึงกลับต้องทำร้ายคนอื่น คุณคิดว่าตำแหน่งผู้รับช่วงต่ออันนี้ยังจะเหมาะสมอีกหรือ”

ม็อกโกมองไปที่เธออย่างเสียดแทง สีหน้าของเขาเหมือนกับมีดยังไงอย่างงั้น อยากให้เกลียดขนาดไหน ก็เกลียดได้ขนาดนั้น！

ในที่สุดมินตราก็สั่นเทาอย่างรุนแรง

ไม่ นี่ไม่ใช่สายตาของลูกชายเธอ

แล้วก็ความจริงแล้วเธอมีความคิดอยากจะให้เด็กทั้งสองคนนั้นไม่แข็งแรง แต่ว่า เธอไม่ได้ทำร้ายพวกเขา นั่นไม่ใช่เธอเป็นคนทำ ทำไมลูกชายของเธอถึงไม่เห็นดีเห็นงามด้วยนะ?

ในที่สุดผู้หญิงคนนี้ก็กระวนกระวายขึ้นมา เธอยอมสารภาพออกมา：“ไม่ ลูกชาย คุณฟังฉันก่อน แม่......ให้น้องสาวของคุณพาพวกเขาไปที่วัดเอกวีจริงๆ แต่ว่า แม่ไม่ได้วางยาพิษพวกเขา”

“ไม่ได้?”

“ใช่ ไม่ได้ทำ ฉันเพียงแค่......เพียงแค่เห็นว่าคุณปู่ของคุณดีกับพวกเขามาก แต่ตอนคุณเด็กๆแม้แต่มองมายังไม่มี ในใจของแม่รับไม่ได้ จึงให้น้องสาวของคุณพาไปที่วัดเอกวี”

“วัดเอกวี……วัดเอกวีที่นั่นมีพวกสุสานอยู่ พวกเขาทั้งสองยังเล็ก ไปแล้ว......ไม่แน่อาจจะถูกพลังชั่วร้ายเข้าแทรก ลูกม็อกโก แม่......แม่ไม่ได้วางยาพิษพวกเขาจริงๆ แม่ก็แค่ทำใจไม่ได้ พวกเขาเป็นเหมือนสิ่งล้ำค่าของคุณปู่ของคุณ ถึงแม้ว่าแม่จะมีความคิดแบบนั้น แต่ก็ไม่มีความกล้าขนาดนั้นหรอกนะ”

ในที่สุดเธอก็สารภาพออกมาหมดแล้ว เมื่อพูดสองประโยคสุดท้ายออกมา เจ็บปวดเจียนตายแทบจะหายใจไม่ทัน

ม็อกโกได้ฟังจบแล้ว รู้สึกว่าตัวเองโมโหจนเกือบจะวิงเวียนไปแล้ว

เขาไม่อยากจะยอมรับเลยว่า นี่คือแม่ของเขา！

บนโลกใบนี้นี่เป็นผู้หญิงที่ไร้สมองมากที่สุดแล้ว

แต่ก็ไม่ใช่เพราะว่าแบบนี้ ตอนที่อยู่ที่เดอะวิวซี เขามีความมั่นใจมากพอถึงได้ตอกกลับไชยันต์กลับไปแบบนั้น พูดว่าเรื่องนี้เธอไม่ได้เป็นคนทำอย่างแน่นอน?

ม็อกโกหลับตาลงอย่างแรงทั้งสองข้าง