บทที่ 874 ต่อให้จะสูญเสียความทรงจำก็รู้ว่าต้องปกป้องเธอ

เส้นหมี่ “......”

นาทีนั้นความหวังทั้งหมดของเธอถูกบดขยี้จนเละ เธอนั่งก้มหน้าอยู่ตรงนั้น ในที่สุดน้ำตาก็ไหลลงมาจากดวงตา

มือที่จับพวงมาลัยรถไว้ของแสนรัก ขาวซีดขึ้นมาทันที

เขาปฏิเสธจริงๆด้วย

เพราะว่า เขารู้ว่าเธอก็คือใบหน้าที่ปรากฏอยู่ในความทรงจำของเขาบ่อยๆ และก็เป็นสิ่งเดียวที่หลงเหลือในความทรงจำ หลังจากที่มีบุคลิกแยก

เพราะฉะนั้น เขาจึงยอมรับ เธอก็คือเส้นหมี่ คือภรรยาที่เดิมทีได้ตายไปแล้ว

แต่ว่า ยอมรับก็ส่วนหนึ่ง ระหว่างเธอกับเขา ไม่มีความทรงจำใดๆเช่นกัน ก็เหมือนกับลูกสองคนนั้น เขาคือพ่อของพวกเด็กๆ แต่ไม่สามารถเป็นเขาคนเดิมกับพวกเด็กๆได้เหมือนกัน

แสนรักมองเธอลงจากรถต่อหน้าต่อตา

เหมือนว่าเธอจะพยายามอดกลั้นอารมณ์ความรู้สึกของตัวเองอย่างที่สุด ไม่อยากให้เขาเห็นยังไงอย่างงั้น

แต่ว่า หลังจากที่เธอเห็นเขาแสดงสีหน้าที่ปฏิเสธแบบนั้นออกมา ก็พังทลายไปหมดแล้ว ทำให้หลังจากลงไปแล้ว รถของเขาเพิ่งสตาร์ทเคลื่อนที่ไป เขาก็มองเธอที่อดทนไม่ไหวอีกต่อไป

นั่งกอดเข่าของตัวเองลงอยู่บนถนนด้านหลัง

“เอี๊ยด......”

ภาพนี้ ทำให้ขาขวาของเขาเหยียบเบรกรถอย่างไม่รู้ตัว

เจ็บมาก!

ตรงตำแหน่งหัวใจ ทำให้เขาแทบไม่ทันตั้งตัว

สุดท้ายเขาก็ลงรถไป จากนั้น ก็ก้าวเท้าเดินไปถึงด้านหลังของเธอ

ความทรงจำของเขา คือเธอได้ตายไปแล้ว ตกลงไปจากถนนของหน้าผาที่สูงชันและเสียชีวิต

เพราะฉะนั้น ในตอนที่เขาเห็นใบหน้าของเธอ เขาไม่กล้าแม้แต่จะไปคิด ว่าเธอกลับมาได้อย่างไร? เธอดูตัวเล็ก แล้วยังอ่อนแอขนาดนี้

เขาคิดไม่ออกเลยจริงๆ เธอต้องผ่านความเจ็บปวดและความทรมานแบบไหนมา ถึงกลับมาอยู่เคียงข้างเขาได้

เขาก้มมอง มองดูผู้หญิงที่นั่งร้องไห้จนไหล่สั่นไปหมด ราวกับแมวน้อยที่ถูกทอดทิ้ง เขาปริปากพูดขึ้น

“หยุดร้องได้แล้ว ฉันจะพาเธอกลับที่ไปเดอะซีวิว”

“......”

มันเหมือนจู่ๆก็มีแสงสว่างปรากฏขึ้น ในก้นเหวลึก

เส้นหมี่ที่กำลังนั่งอยู่ตรงนั้น หยุดร้องไห้ทันที หันหน้ากลับไปมองเขา

“คุณ......คุณพูดอะไรนะ?” เธอมองชายที่กลับมาอีกครั้งด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตา ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ เธอคิดว่าตัวเองฟังผิดไป

ชายหนุ่มอ้าปากเหมือนกระอึกกระอัก

เหมือนอยากจะพูดอะไร แต่สุดท้าย เขาก็ปิดปาก จากนั้น ก็โน้มตัวลงมาต่อหน้าผู้หญิงคนนี้ แล้วอุ้มเธอขึ้นมา

เส้นหมี่ “......”

ยังไม่ทันได้ตั้งตัว เมื่อร่างอยู่บนอากาศ เธอก็อยู่ในอ้อมกอดที่อบอุ่นและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของชายหนุ่ม

เธอฝันไปจริงๆ