บทที่ 88 ประธานแสนรัก มีคนชอบภรรยาคุณเข้าแล้ว

พูดจบ เคก็กลัวทันที

โห ที่แท้คุณหญิงก็มีความสามารถขนาดนี้เชียวเหรอ？แต่จากข้อมูลที่เขาสืบมาได้ช่วงนี้ เธอไม่เคยเข้าเรียนมหาวิทยาลัยนี่ งั้นทำไมเธอถึงเข้าใจทั้งด้านการแพทย์？และยังเข้าใจด้านการเงินอีก？

ในที่สุดเคก็เข้าใจ ทำไม BOSS ผู้ยิ่งใหญ่คนนี้ถึงให้เขาไปสืบผู้หญิงคนนี้

“งั้น……ท่านประธาน เมื่อวานคุณรับปากคุณแป้งร่ำ จะให้เธอมาทำงานที่บริษัท และตำแหน่งที่เธอเลือก ก็คือผู้จัดการของแผนกธุรกิจการค้า งั้นตอนนี้คุณเส้นหมี่เธอมาแล้ว และยังอยู่แผนกธุรกิจการค้า……”

“งั้นก็ไม่ต้องให้เธอมาแล้ว！”

พูดอย่างไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ในโต๊ะทำงาน พิมพ์เอกสารในโน้ตบุ๊คไป ก็ตอบไปอย่างเยือกเย็นและรำคาญ

เคก็ตกตะลึง！

เป็นครั้งแรกที่เห็น BOSSไม่รักษาน้ำใจเลยสักนิด กับเรื่องของคุณแป้งร่ำ และก็โมโหแบบนี้

หรือว่า ตอนนี้เขาไม่รักเธอแล้วจริงๆ？

แต่ห้าปีมานี้ เขาดีกับเธอมากมาเสมอ นอกจากตำแหน่งและชื่อเสียงที่ไม่ได้ให้เธอแล้ว เขาก็ให้เธอทุกอย่างในฐานะภรรยา และยังให้เธอเข้าออกบ้านเขาอีก

แค่ความผิดเพียงครั้งเดียว ไม่อาจยกโทษให้เลยเหรอ？

เคไม่เข้าใจเรื่องนี้เอาเสียเลย

แต่ที่จริงแล้ว จากคนสองคนที่รักกันนั้น ถ้าเขารักกันจริง ถึงเกิดเรื่องใหญ่แค่ไหน ก็ไม่มีทางเย็นชาได้เร็วขนาดนี้แน่ พวกเขาจะยังพัวพันกัน และยังเว้นช่องว่างให้

แต่แสนรักในตอนนี้ เกรงว่าแม้แต่ตัวเขาเองก็คงไม่เคยรู้ตัวเลยว่า เขาปฏิบัติต่อผู้หญิงที่เขาคิดมาตลอดว่ารักคนนี้ อย่างไร้เยื่อใยเสียจริง！-

วันนี้เส้นหมี่อยู่ที่บริษัทอย่างราบรื่น เพราะว่าเธอสัมภาษณ์เต็มคะแนน รองประธานของแผนกนี้ให้ความสำคัญแก่เธอมาก ดังนั้นเพื่อนร่วมงานที่บริษัทเลยไม่กล้าทำให้เธอลำบากใจ เพราะเธอเป็นน้องใหม่

แต่ว่า ทัศนคติในการทำงานของเธอนั้นติดลบจริงๆ

“สวยใส ทำสัญญาของรองประธานเสร็จยัง？”

“ยังเลย”

“งั้นรายงานการขายล่ะ ทำเสร็จแล้ว？”

“ก็ยังเลย”

เส้นหมี่ตอบคำถามไปอย่างขี้เกียจ นั่งทำงานอย่างสบายใจเฉิบตรงนั้น ไม่เหมือนมาทำงาน แต่เหมือนมาเป็นเทพที่นี่

ล้อเล่นเหรอ？

เธอมาเป็นคนไร้ความสามารถที่นี่ ไม่ได้มาทำงานจริงๆ เธอจะพยายามขนาดนั้นไปทำไมกันล่ะ？

แต่ เธอคิดไม่ถึงว่า ที่ทำงานไปทั้งเช้า และทำได้แค่จัดตารางไปสามฉบับเท่านั้น ในที่สุด แผนกนี้ก็มีคนทนดูต่อไปไม่ไหว ไปฟ้องรองประธานเสียแล้ว

“รองประธาน คุณดูสวยใสที่มาใหม่นั่นสิ เธอทำงานช้ามาก ทำไงดี？”

“ใช่ ท่านรองประธาน สัญญาของผมยังรออยู่เลย”