บทที่ 886 แสงดาว ผู้ชายของเธอจะถูกแย่งไปแล้ว

ผู้เฒ่าตระกูลโชคศักดาคนนี้ยังคงพูดต่อไป แต่ว่าไชยันต์ที่อยู่ทางด้านนี้วางแก้วลงบนโต๊ะดัง “ตึง”

ชายชรา: “...”

เขาปิดปากอย่างแค้นใจ สุดท้ายก็ไม่กล้าพูดต่อไปอีก

ไชยันต์ถึงแม้จะเป็นทหาร แต่ถ้าเขาโมโหขึ้นมาจริงๆ ก็ไม่ใช่ว่าจะจบลงง่ายๆ

เส้นหมี่ที่อยู่ตรงข้ามกำลังแกะกุ้งให้รินจังอยู่ ไม่ได้สังเกตจุดนี้ด้วยซ้ำ

“หม่ามี๊ อร่อยจังเลย รินจังไม่เคยกินของพวกนี้มาก่อนเลย หม่ามี๊ช่วยหนูแกะหน่อยค่ะ”

“ได้จ๊ะ”

เส้นหมี่บีบจมูกลูกสาวอย่างรู้สึกตลกเล็กน้อย แล้วแกะกุ้งให้เธอต่อ

กุ้งพวกนี้ ไม่ใช่ว่ารินจังไม่เคยกิน ในฐานะลูกสาวตัวน้อยของตระกูลหิรัญชาที่ประคบประหงมอยู่ในมือ ยังจะมีอาหารเลิศรสชั้นดีอะไรที่ไม่เคยกิน?

ที่พูดแบบนี้ ก็เพราะว่าไม่เคยกินรสชาติแบบนี้

อาหารของ ภัตตาคารอองฟองไม่เลวเลย

คิวคิวกับชินจังทั้งสองคนก็แสดงความรู้สึกแบบนี้ออกมา หนุ่มน้อยสองคน ก็กำลังกินมูมมาม

“พวกเธอดู พวกเขาแม่ลูกทำเหมือนกับไม่เคยกินของดียังไงอย่างงั้น? ตะกละตะกลามไม่ดูกาลเทศะขนาดนี้!”

“จริงด้วย ตระกูลเทวเทพทำไมถึงหาหลานสะใภ้แบบนี้ได้นะ?”

“ช่วยไม่ได้ ลูกชายของขุนนายเพิ่งจะตามหาพบ เขาสร้างครอบครัวอยู่ข้างนอกตั้งนานแล้ว คุณท่านไชไม่อยากยอมรับก็ไม่ได้”

“อ่อใช่ ฉันลืมเรื่องเกี่ยวกับขุนนายในตอนนั้นไปแล้ว”

พูดไปพูดมา คนเหล่านี้กลับดึงขุนนายที่เสียชีวิตไปหลายปีแล้วเข้ามา

และเมื่อพูดแบบนี้ เดิมที่คนที่อิจฉาเส้นหมี่ที่จู่ๆ ปีนขึ้นตำแหน่งคุณนายน้อยรุ่นหลานของตระกูลเทวเทพ ก็ดูถูกต่างๆ นานาในทันที

ก็จริงที่เมืองหลวง ตระกูลเทวเทพถือว่าเป็นตระกูลอันดับต้น

เด็กสาวมากมายอยากจะแต่งงานเข้ามา ตระกูลที่มีชื่อเสียงหลายตระกูลอยากจะเป็นคู่แต่งงาน ตอนนี้จู่ๆ โผล่มาคนหนึ่ง ในใจของพวกเขาจะรู้สึกดีได้เหรอ?

“อ่อใช่ คุณชายม็อกโกวันนี้ทำไมถึงไม่มานะ?”

“มาแล้วหรือเปล่า เหมือนได้ยินว่าไปรับคนอยู่”

“จริงเหรอ? ไปรับใคร?”

“เหมือนว่าจะเป็น นิษา”

“!!!”

เมื่อพูดชื่อนี้ออกมา ทั้งห้องจัดเลี้ยงเหมือนกับได้ยินเสียงหายใจเฮือกทันที

สีหน้าก็อิจฉาริษยามากกว่าเดิม

นิษา เป็นถึงเด็กสาวที่ดีเลิศที่สุดในรุ่นหลานของ ตระกูลโชคศักดา เธอหน้าตาสวย และก็มีความรู้มาก เพิ่งจะยี่สิบต้นๆ ก็เป็นเด็กเรียนที่มีชื่อเสียงมากที่สุดใน คิวเอสวาย เธอยังออกโทรทัศน์ เป็นตัวแทนประเทศเข้าร่วมการแข่งขันต่างๆ