บทที่ 899 ม็อกโกมาแล้ว

“ใช่แล้ว ถ้าพวกเรามีความสามารถอันนั้น ยังจะต้องทำแบบนี้อยู่ที่นี่?”

“ช่างเถอะ พูดกับเธอก็ไม่เข้าใจ เธอก็แค่คนเปิดบาร์คนหนึ่ง จะมาเข้าใจเรื่องงานศิลป์จัดดอกไม้อันสูงสง่าได้อย่างไร”

“……”

ประโยคสุดท้ายนี้ อย่าดูถูกมากเกินไป

งานศิลป์ดอกไม้ก็สูงสง่าแล้ว?

งั้นเหมือนเธอที่เป็นคนว่างไม่มีอะไรทำแบบนี้ตัดดอกไม้จากในสวนของตัวเองมาปักสองดอก งั้นไม่ใช่ว่าทำเรื่องสูงศักดิ์ทุกวัน?

แสงดาวรู้สึกว่าน่าขำสิ้นดี

มองไปรอบๆยังคนที่บนใบหน้ากำลังยิ้มเยาะเธอ ยังมีหญิงสาวที่สวมชุดสีขาวที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มคนเหล่านั้น แววตาของเธอยิ่งโหดร้าย มองมาที่เธอแสงดาว อย่างกับมองมายังแมลงที่น่าสงสารยังไงอย่างงั้น

เธอแสงดาวคือแมลงที่น่าสงสาร?

แสงดาวก้มลงหยิบกุหลาบขึ้นมาสองสามดอก หลังจากนั้น หยิบกรรไกรขึ้นมาตัดไปที่ก้านของดอกไม้เหลือเอาไว้นิดหน่อย เธอลูบไปบนกลีบดอกเบาๆ

ทุกคนต่างได้เห็นดอกไม้เหล่านั้นบานออกมาประหลาดใจเป็นอย่างมาก บานออกมาแล้ว

แต่ว่า นี่ยังไม่ใช่จุดสำคัญ จุดสำคัญคือ หลังจากเธอลูบเสร็จแล้ว จึงให้คนในของร้านไปหยิบลวดเล็กๆมา

หลังจากนั้น ในขณะที่ทุกคนเบิกตาอ้าค้างอยู่ หลังจากนั้นลอดผ่านก้านดอกไป แล้วค่อยดึงให้แน่น จึงกลายเป็นดอกไม้หนึ่งช่อที่เหมือนกับว่าเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ

นี่......นี่มันสุดยอดจริงๆ！

พวกเขานำเอาดอกไม้แต่ละดอกมัดเข้าด้วยกัน ก็เพื่อให้ผลลัพธ์ออกมาเป็นแบบนี้ หลังจากนั้นนำเอาดอกไม้แต่ละช่อติดไปบนกำแพง แบบนี้ก็กลายเป็นทะเลดอกไม้แล้ว

แต่ว่า สิ่งที่พวกเขาไม่สามารถทำได้ เถ้าแก่ร้านเหล้าคนนี้กลับทำได้

“นี่......เหมือนกับว่าเป็นงานศิลป์จัดดอกไม้แบบของไทย นี่ไม่ใช่แค่ปักดอกไม้แล้ว แต่เป็นงานฝีมือแล้ว”

“จริงเหรอ?”

มีคนหนึ่งยังถือว่าเคยเห็นโลกภายนอก หลังจากเห็นดอกไม่กลุ่มนี้แล้ว ก็พูดออกมาอย่างตกใจ

ทันใดนั้น คำพูดของเธอหล่นออกมา คนทั้งงานต่างแสดงสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อออกมา อับอายจนไม่กล้าส่งเสียงแล้ว

รวมทั้งนิษา มองเห็นดอกไม้กลุ่มนี้แล้วสีหน้าก็ไม่ค่อยดีอย่างขีดสุด

เถ้าแก่ร้านเหล้า กลับเข้าใจเรื่องนี้?

งานศิลป์จัดดอกไม้แบบของไทย เธอเคยได้ยินมาก่อน นั่นเทียบกับของประเทศเราแล้ว ยากยิ่งกว่า เพราะว่า เธอได้ยินมา มีเพียงคนที่มีฐานะร่ำรวยเท่านั้นถึงจะสามารถสั่งจัดงานศิลป์ดอกไม้เหล่านี้ได้

งั้นเถ้าแก่คนนี้ทำอันนี้เป็น งั้นหมายความว่าอะไรล่ะ?

นิษาเบนสายตากลับอย่างเคียดแค้น

แสงดาวถือว่าใจกว้าง ทำให้คนที่ไม่เคยเห็นโลกภายนอกเหล่านี้ ได้รู้ว่าอะไรที่เรียกว่าการจัดดอกไม้อย่างแท้จริง ทันใด เธอโบกมือ สั่งให้ลูกน้องทำแบบนี้แล้ว

หลังจากนั้นสิบนาที มองดูว่าพอประมาณแล้ว แสงดาวจึงเตรียมตัวออกไป

“เส้นหมี่ ออกมา ไปทานข้าว！”เธอเริ่มเรียกเส้นหมี่แล้ว

แต่เวลานี้ หน้าบาร์ของเธอทันใดก็มีคนหนึ่งเข้ามา คนร่างสูงใหญ่ บนร่างกายยังสวมใส่ชุดทหารสีเขียวขี้ม้า หลังจากเข้ามา แววตาเฉียบคมของเขามองไปรอบๆ จึงมองมาที่เธอแล้ว