บทที่ 901 ความทรงจำฟื้นคืนมาแล้ว?!!

“งั้นคุณอยากจะทำอะไรเหรอ?” ทันใดม็อกโกยิ้มเยาะออกมา

“นิษา คุณต้องทำให้ชัดเจน ข้อหนึ่ง พวกเราไม่ได้เป็นว่าที่สามีภรรยากัน เพียงแค่คุณปู่ของคุณอยากให้คุณแต่งงานกับผม ข้อสอง คุณตบเธอก่อน เธอตอบกลับ นี่ไม่ใช่เรื่องปกติเหรอ?”

สายตาของเขาเย็นชาอย่างมาก

เหมือนกับว่าจากหน้ามือเป็นหลังมือ ทั้งๆที่เมื่อสักครู่ยังพยุงเธอขึ้นมา หลังจากนั้นถามอย่างเป็นห่วงว่าเธอเป็นอะไรหรือเปล่า?

แต่ว่าตอนนี้ นัยน์ตาทั้งสองของเขาที่แสนอบอุ่น กลับเหมือนถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง แม้แต่ทุกแววตา ยังทำให้คนรู้สึกว่าน่ากลัวเป็นอย่างมาก！

นิษาไม่กล้าระบายออกมาแล้ว

“คุณ......คุณกำลังพูดอะไร?”

“ยังได้ยินไม่ชัดเจนเหรอ? ก่อนหน้านี้ผมเพียงแค่ไว้หน้าคุณ เห็นแก่หน้าแม่ของผม เพราะว่า เธอยังกลับไปที่ตระกูลโชคศักดาอยู่บ่อยๆ”

“……”

“แล้วก็เมื่อสักครู่คุณด่าเธอว่าเธอต่ำ ผมเองก็คิดว่าควรที่จะเตือนสติคุณ ในตอนที่คุณด่าประโยคนี้ ดีที่สุดคุณควรมองตัวเองก่อนว่าเป็นคนแบบไหน?”

ม็อกโกไม่เกรงใจอย่างมาก หลังจากพูดจบ เขายังชี้ไปบนกลางฟลอร์เต้นรำของบาร์partyวันเกิดที่ยังไม่ถูกรื้อออก

นิษาหันหน้าไปมอง ในที่สุด เธอไม่มีสีเลือดเหลืออยู่แล้ว！

คนคนนั้น ลูกคนรวยที่จัดpartyวันเกิดเพื่อเธอวันนี้ เวลานี้เขายังถือกุหลาบช่อใหญ่เอาไว้ ยังมีกล่องแหวนสีฟ้ามองอยู่อย่างตะลึงงัน

ดังนั้น ใครกันแน่ที่เป็นคนชั่วอย่างแท้จริง?

ใครกันแน่ที่ไม่เหมาะสมจริงๆ?

ความจริงแล้ว ทุกคนต่างรู้แก่ใจดี

“ดังนั้น เธอเป็นใครกันแน่?”

“คุณคิดว่ายังไงล่ะ?”

ม็อกโกยิ้มอย่างเย็นชา สุดท้ายกระตุกที่มุมปากถามออกมาอย่างเย้นหยันหนึ่งประโยค

นิษาพูดไม่ออกแล้ว

ความจริงเธอทายออกแล้ว

ในเมื่อสักครู่ เส้นหมี่ก็ปรากฏตัวแล้ว ทว่าเธอปรากฏตัว เธอเรียกผู้หญิงคนนั้นว่าพี่สาว สามารถทำให้ภรรยาของท่านประธานหิรัญชากรุ๊ปเรียกว่าพี่สาวได้ จะมีใครอีกล่ะ?

บวกกับความหยิ่งยโสบ้าคลั่งอีกทั้งโหดร้ายทารุณของผู้หญิงคนนั้นในเมื่อสักครู่！

ใบหน้าของนิษาซีดขาวอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้ เพราะว่าทายออกถึงสถานะของแสงดาว นึกถึงเรื่องในเมื่อสักครู่ในบาร์แห่งนี้เธอก็เหมือนตัวตลกที่กำลังแสดงยังไงอย่างงั้น

ครั้งนี้ เธออับอายนิ้วมือจิกเข้าไปกลางฝ่ามืออย่างรุนแรง

ม็อกโกไม่ได้สนใจเธออีก เขาหันหลังเดินออกไปทางหน้าประตูบาร์

“ม็อกโก คุณคิดว่า คุณกับเธอจะสามารถคบหากันได้เหรอ? เธอเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลหิรัญชาแล้วยังไง? คุณคิดว่าตระกูลเทวเทพของพวกคุณจะยินยอมให้คบหากันเหรอ?”

ทันใดนั้น หญิงสาวคนนี้ถามเสียดแทงอยู่ด้านหลัง

คำพูดนี้พูดออกมา ม็อกโกที่กำลังเดินไปข้างหน้าชะงักไป

นิษาจับได้ถึงจุดนี้ ทันใด สีหน้าของเธอยิ่งเยาะเย้ยหนักแล้ว：“เกรงว่า แม้แต่ตัวคุณเองก็รู้ว่าไม่มีทางยินยอม ไม่งั้น เมื่อสักครู่คุณคงจะไม่มาพยุงฉันหรอก?”

“……”

“ชิ！”

กุมหมัดแน่นจนกระดูกส่งเสียงกรอบแกรบชัดเจน

ชายหนุ่มผู้อ่อนโยน วินาทีนี้ ในที่สุดสีหน้าเคร่งขรึมอย่างมาก น่ากลัวอย่างขีดสุด......