บทที่ 913 เธอไม่มีทางให้พวกเธอใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

“งั้นดูแล้วคงจะต้องตรวจสอบดูแล้ว สี่ล้านห้าไม่ใช่จำนวนน้อยๆ อีกทั้งแค่เดือนเดียว ฉันพูดกับพวกคุณอย่างไม่กลัวเลยว่า ฉันก็เคยเปิดบริษัท แล้วก็เคยลงทุนมาก่อน ถ้าเป็นฉันเอามาใช้ละก็ เดือนหนึ่งฉันสามารถสร้างกำไรกลับคืนมาได้เป็นสิบเท่า！”

สมุดบัญชีในมือของเส้นหมี่เคาะลงบนโต๊ะหินอย่างต่อเนื่อง ยิ้มเยาะออกมามองไปยังผู้หญิงคนนี้แล้วพูดออกมา

สิบเท่า？！！

ทันใดนั้น คนในสวนแห่งนี้ได้ยินแล้วถึงกับสูดลมหายใจ

รวมทั้งประพันธ์ ที่นั่งอยู่ที่นั่นหันมาทางนี้ทันที ดวงตาชราทั้งสองข้างเบิกกว้างมองมาที่เด็กคนนี้อย่างไม่อยากจะเชื่อ

เป็นไปได้ว่า เขาคาดไม่ถึงมาก่อน ก็แค่เด็กสาวคนหนึ่ง กลับมีความสามารถขนาดนี้นั่นเอง

“อีกทั้งฉันยังพูดได้อีกว่า ถ้าเป็นฉัน เอาไปตั้งห้าล้าน ฉันคงไม่ให้คุณแค่ห้าแสน คุณดูตอนนี้สิ เขาตายแล้ว ฉันสามารถให้คุณได้ มีเพียงแค่ห้าแสนแล้ว”

“……”

ไม่มีคำพูดใดแทงใจกว่านี้อีกแล้ว

ในสวนแห่งนี้ผู้หญิงคนหนึ่งถึงกับร้องไห้แผดเสียงออกมากับที่ หลังจากนั้นทุกคนต่างมองเห็นผู้หญิงคนนี้ตะครุบเข้ามาหาเส้นหมี่：“แกนังคนชั่ว ฉันจะบีบคอแกให้ตาย！”

เส้นหมี่：“……”

เดิมทีเธอไม่ต้องหลบอะไรใดๆ พ่อบ้านสินแล้วก็พิมเจ้าทั้งสองที่ยืนอยู่ด้านข้าง ได้ขวางคนบ้าคนนี้เอาไว้แล้ว

หลังจากนั้นไม่กี่นาที ในตอนที่ผู้หญิงคนนี้ได้ถูกพาออกไป เส้นหมี่ได้เปิดสมุดบัญชีเล่มนี้ไปหน้าที่สอง

ดังนั้นสามารถพูดได้ว่า ตระกูลเทวเทพนี้แปลกประหลาดมาก

ดูซิ ทั้งทั้งที่หลายปีมาแล้วสมุดบัญชีเล่มบางมาก และก็ทั้งๆที่คนในตระกูลมากมายขนาดนี้ แต่ว่า สิ่งที่เส้นหมี่เห็นในตอนนี้ หน้าหนึ่งก็สามารถเขียนได้หมด

นี่เหมือนอะไร?

เส้นหมี่มองดูหน้าสองนี้จำนวนลดน้อยลงอย่างชัดเจน เธอเงยหน้าขึ้นมา มองไปที่ผู้หญิงที่มาอยู่ด้านหน้าของเธอแล้ว

“ป้าบัวงาม?”

“คุณไม่ต้องถามหรอก ฉันจะสารภาพออกมาเอง เมื่อก่อนครอบครัวของฉันก็เอาเงินไปจำนวนมาก แต่คุณไม่รู้หรอกว่า เงินเหล่านั้นถูกทรงกลดนำเอาไปทำเรื่องไม่ดี ตอนนี้เขาตายแล้ว ลูกชายคนโตของฉันก็ไม่อยู่แล้ว ฉันคิดว่า คุณน่าจะยังสามารถเหลือเดือนละห้าแสนให้กับพวกเราแม่หม้ายกับลูกกำพร้าได้นะ?”

บัวงามพาลูกชายมายืนด้านข้างยืนอยู่ที่นั่น สารภาพออกมาอย่างหมดเปลือก

เส้นหมี่มองไปที่พวกเขาสองแม่ลูกแวบหนึ่ง

สุดท้าย ก็เขียนตัวเลขจำนวนห้าแสนบนลงสมุดบัญชี

ดูแล้ว ผู้หญิงคนนี้ฉลาดกว่าผู้หญิงคนเมื่อสักครู่มาก รู้ว่าอันไหนควรถอยอันไหนควรเดินหน้า ยังรู้จักเปิดบาดแผลของตัวเอง เพื่อให้ได้รับการยินยอมจากอีกฝ่าย

เส้นหมี่แอบจดจำผู้หญิงคนนี้เอาไว้เงียบๆ

จัดการสองบ้านนี้เสร็จแล้ว ต่อไปก็เป็นลูกชายคนเล็กชายหนุ่มผู้ไร้ปัญญาวัฒน์ ก็ง่ายแล้ว

“หมี่ ผม......บ้านของผมไม่ต้องเยอะหรอก เมื่อก่อนนั้นเอาไปคือหนึ่งล้าน ต่อไปนี้คุณ.....คุณให้ผมสามแสนพอ ครอบครัวของพวกเราพออยู่ได้”