บทที่ 925 ที่รัก มัดติดกันเถอะ？

"ใช่ แต่ในแบบฟอร์มการประเมินนี้ มีเพียงสองนิ้วเท่านั้น คือ นิ้วโป้งและนิ้วชี้ และลายนิ้วมือก็ชัดมาก ราวกับว่าเราจับนิ้วของเราแบบนี้ แล้วมีคนมาวางบางสิ่งระหว่างนิ้วของเรา"

แพทย์นิติเวชจงใจยกนิ้วขึ้นอีกครั้ง

จากนั้นฉันก็หนีบกระดาษระหว่างสองนิ้วพอดี กระดาษถูกหนีบแน่น

อัยการสูงสุดตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก

สำหรับไชยันต์ หลังจากที่เขาเข้าใจทั้งหมดนี้แล้ว เขาก็นั่งอยู่ที่นั่น หลังจากที่หมัดที่ฆ่าศัตรูมานับไม่ถ้วนทุบลงบนโต๊ะอยู่หลายครั้ง บรรยากาศในห้องหนังสือทั้งหมดก็น่ากลัวขึ้น

ดังนั้นผลการทดสอบจึงเป็นเท็จ

ธีระไปหาแสนรัก และสิ่งที่เขาเอาไปก็ไม่ใช่สิ่งนี้!

"พูดต่อ!"

ไชยันต์ควบคุมตัวเองด้วยความพยายามที่ยิ่งใหญ่ที่สุด เขาปล่อยให้แพทย์นิติเวชพูดจนจบ

แพทย์นิติเวชกลืนน้ำลายของเขาแล้วพูดต่อ "และนี่คือรหัสล็อค ลายนิ้วมือบนรหัสล็อคนี้ได้รับการประมวลผลแล้วจริงๆ แต่เนื่องจากการประมวลผล เรื่องนี้จึงแปลกประหลาดยิ่งกว่าเดิม"

"ยังไง"

"ใครใช้แม่กุญแจมาหลายปีแล้วยังใหม่อยู่บ้าง ไม่มีแม้แต่ลายนิ้วมือ"

แพทย์นิติเวชหยิบแผ่นเก็บลายนิ้วมือที่สะอาดออกมาแล้วยักไหล่

ห้องทำงานเงียบลงอีกครั้ง

เรื่องรหัสล็อคนั้นจัดการได้ง่ายมากจริงๆ ตราบใดที่สามารถยืนยันได้ว่ามีปัญหากับมันจริงๆ แล้วไชยันต์ก็สามารถตรวจสอบได้จากภายในได้ว่าใครเปิดล็อคในคืนนั้น

เพราะนอกจากรหัสผ่านแล้ว ล็อคนี้สามารถป้อนได้ด้วยชิปลายนิ้วมือที่ฝังอยู่เท่านั้น

และชิปลายนิ้วมือนี้ ในการทหาร เว้นแต่จะเป็นบุคคลระดับเจ้าหน้าที่ก็ไม่มีใครสามารถเข้าไปได้ เพียงแค่รู้ว่าเป็นคนกลุ่มไหน ก็จะตรวจสอบได้ทันทีว่าเป็นใคร

ไชยันต์ตัดสินใจไปที่เขตทหารอีกครั้งในทันที

แต่เขาไม่คิดว่าเมื่อไปที่นั่นในครั้งนี้ คนที่เขาค้นพบในที่สุดจะเป็นคนที่เขาไม่เคยนึกถึงมาก่อน และบุคคลนี้กระตุ้นเขาเกือบทำลายล้างทุกอย่าง

——

ภูเขาภูตา

วันนี้เส้นหมี่อยู่บนยอดเขาเล็กๆแห่งนี้ และมีช่วงเวลาที่ดีกับแสนรักซึ่งถูกขังอยู่ข้างใน

ในวันนี้หลังจากที่พวกเขาถูกพามา เธอพบว่าชายคนนี้ซึ่งมักจะคลั่งในโรงพยาบาลอยู่เสมอตอนนี้ใจเย็นมาก

เขาพักอยู่ในห้องนั้นโดยไม่ส่งเสียงดังโดยเล่นหมากรุกไปพลางๆในห้องหนังสือเก่าของคุณท่านกมลภพ

ไม่ เธอไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าเขากำลังเล่นอยู่หรือเปล่า

เพราะหลายครั้งที่เธอเข้าไป และเห็นว่าเขาหยิบหมากมาวางบนกระดานหมากรุกแล้วมองเหม่อ

เขากำลังคิดอะไรอยู่

เมื่อเส้นหมี่เห็นฉากนี้ เธอก็อยากรู้ขึ้นมา