บทที่ 932 ในที่สุดไชยันต์ก็ล้มลง

“ใช่”

ในที่สุดไชยันต์ก็เอ่ยปากพูดแล้ว สีหน้าของเขาดูแย่มาก แม้แต่เส้นเลือดแดงในตาทั้งสองข้างก็เผยออกมาให้เห็นแล้ว เหมือนกับว่าแก่ลงไปอย่างมากภายในชั่วข้ามคืน

เขาโบกมือ ไม่นานก็มีคนของกรมทหารส่งวิดีโอเทปมาให้

คนในห้องรัฐสภาก็เงียบลง จากนั้น ทุกคนต่างก็จ้องมองไปยังบนหน้าจอ LED ขนาดใหญ่ ครู่หนึ่งก็มีวิดีโอช่วงหนึ่งปรากฏออกมา

“โอ้วพระเจ้า เขาสามารถเปิดกุญแจล็อกนี้ได้!!”

เมื่อหน้าจอเปลี่ยนให้เห็นเป็นวิดีโอนี้ ทันใดนั้น ทุกคนต่างก็มองเห็นเงาดำเงาหนึ่งในความมืดที่เหมือนกับวิญญาณแอบย่องเข้าไปในกรมทหาร

แต่ นี่ยังไม่ใช่สิ่งที่ทำให้พวกเขาต้องตกใจที่สุด

สิ่งที่ทำให้พวกเขายากที่จะเชื่อได้ก็คือ พวกเขาเห็นว่าเงาดำนี้เดินมาถึงหน้าประตูของเขตลับแล้ว เขาไม่ได้ใช้วิธีอื่นเพื่อจะมาเปิดประตูบานนี้

แต่ใส่รหัสเข้าไปโดยตรง และหลังจากที่สแกนลายนิ้วมือของเขาแล้ว

“แกร๊ก—“

ประตูอันหนักอึ้งนั้นที่แม้แต่ใช้กระสุนปืนใหญ่ยิงก็เกรงว่าจะเปิดไม่ออก กลับถูกเปิดออกแล้วจริงๆ!

โอ้พระเจ้า!

นี่มันคือเรื่องอะไรกันแน่? ประตูใหญ่ของเขตลับกรมทหาร ทำไมคนคนนี้ถึงเปิดออกได้?

ประตูนี้ ไม่ใช่เปิดออกได้เฉพาะคนที่มียศศักดิ์สูงในกรมทหารเหรอ?

ทุกคนต่างพากันตกตะลึงอ้าปากค้าง

เพราะว่า พวกเขาไม่ใช่คนนอก และต่างก็เป็นระดับผู้นำ สำหรับกฎเกณฑ์ของกรมทหารทางนั้น แน่นอนว่าพวกเขาทราบดีอยู่แล้ว

ยกเว้นแสนรัก หลังจากที่เขาเห็นสิ่งนี้แล้ว คิ้วกับดวงตาที่นิ่งและเย็นชามาตลอด ในที่สุดก็กระดิกขึ้น

ตาแก่คนนี้ ปล่อยออกมาจริงๆ?

“คุณท่านไช นี่ท่านหมายความว่าอะไร? จะว่าไป คือมีคนแอบเข้าไปทำร้ายหลานชายของท่าน?”

“ใช่!”

ไชยันต์กัดฟันและพยักหน้ารับอย่างไม่ลังเลอีกครั้ง

ทันใดนั้น ในห้องรัฐสภาแห่งนี้ก็เดือดพล่านขึ้นอีกครั้ง พวกเขาเริ่มพูดคุย เริ่มขุ่นเคืองและโกรธเคือง เพราะว่า นั่นคือกรมทหาร คือสถานที่ปกป้องรักษาประเทศ และก็ยังปกป้องรักษาต่อความปลอดภัยในชีวิตของประชาชนทุกคน

ทำไมจึงปล่อยให้คนสามารถแอบบุกรุกเข้าไปได้อย่างพลการ?

“เขาเป็นใครกันแน่? ตามสืบตัวได้ไหม? ตามตัวมาได้จะสับมันออกเป็นชิ้นๆ!”

“ใช่ แบบนี้มันป่าเถื่อนเกินไปแล้ว นี่เห็นกรมทหารของพวกเราเป็นอะไรกัน? สถานที่ปลอดคนเหรอ? ถึงได้เข้าไปอย่างไม่เกรงกลัวได้ขนาดนี้?”

“มันน่าเกลียดเกินไปแล้ว!”

ภายในไม่กี่วินาที ผู้คนในห้องรัฐสภาแห่งนี้โกลาหลจนแทบควบคุมไว้ไม่อยู่

ไม่มีทางเลือก กรมทหารไม่ใช่สถานที่ทั่วไป ถ้าหากเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ พวกเขาเหล่านี้ก็จำเป็นต้องกังวลใจเป็นอย่างมาก

หัวหน้าอัยการสูงสุดเห็นแล้ว สายตาก็มองไปยังท่านไชยันต์

ชายคนนี้ เขายังคงหวังว่าคุณท่านท่านนี้จะเอ่ยปากพูดออกมาเอง เพราะว่า เขาไม่อยากจะทิ่มแทงตรงหัวใจเขาไปมากกว่านี้แล้ว