บทที่ 934 เจ้าราชากลับคืนมา

ในที่สุดห้องโถงแห่งนี้ก็แตกตื่น

และไชยันต์ทางนี้ หลังจากที่สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างมากแล้ว ก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้และก้าวเท้ายาวๆ เดินออกไป มาจนถึงตรงหน้าของรองรัฐมนตรีคนนี้และแย่งจดหมายฉบับนั้นในมือเขาไป

ไม่มีอะไรที่น่ากลัวไปกว่าความจริงนี้อีกแล้ว

ร่างกายชายชราคนนี้ส่ายไปมา

แต่คนกลุ่มนี้ยังคงไม่อ่อนข้อ หลังจากที่ในที่สุดได้เห็นฉากนี้แล้ว หัวหน้าคณะรัฐมนตรีที่ยืนอยู่ตรงนั้นก็เอ่ยปากพูดขึ้น

“คุณท่านครับ ผมจะบอกท่านตามตรงนะครับ ตอนนั้นที่ขุนนายหนีออกไปจากตระกูลเทวเทพของพวกท่าน ก็เกรงว่าท่านจะสกัดกั้นจดหมายของเขา ดังนั้นก็เลยส่งมาให้ที่ผมฉบับหนึ่ง ให้ผมส่งต่อให้กับพี่ชายของเขา งั้นท่านเคยคิดไหม? ว่าสถานการณ์จริงๆ ของเขา และทั้งตระกูลเทวเทพก็มีเพียงแค่ลูกชายคนโตของท่านเท่านั้นที่รู้?”

“……”

“แต่ว่าต่อมาเขาถูกท่านเรียกตัวไปที่แนวหน้า วุฒิพลก็รีบไปฆ่าสองแม่ลูกนั้นที่เมือง A ทันที เขาได้รับคำสั่งของท่านใช่ไหม? ทำไมเขาจึงไปหาถึงเมือง A อย่างแม่นยำขนาดนั้น? ท่านเคยคิดไหม?”

มันก็เหมือนกับลูกศรพิษ!

หัวหน้าคณะรัฐมนตรีที่จิตใจอำมหิตคนนี้ ถามออกมาทีละคำ ๆ อยู่อย่างนั้น มันเหมือนกับเปิดบาดแผลที่เลือดไหลกระซิบอยู่ด้วยวิธีการที่แสนโหดร้าย

เป็นการทิ่มแทงอย่างทารุณด้วยมีดหลายด้ามลงบนหัวใจของชายชราคนนี้อีกครั้ง

ในที่สุดไชยันต์ก็กำหน้าอกตัวเองไว้แน่น เขาเริ่มหน้ามืด ใบหน้าแก่ๆ นั้นก็กลายเป็นสีแดงคล้ำ มองดูแล้วน่ากลัวเป็นอย่างมาก

“คุณท่าน--“

หัวหน้าสำนักงานอัยการสูงสุดเห็นเข้า สีหน้าถอดสี และรีบวิ่งลงจากเวทีมาประคองเขาไว้

แต่ ยังคงช้าจนเกินไปแล้ว

ชายชราคนนั้นไม่รอจนกว่าเขาจะมาถึง ก็มีเสียง “พรวด” เลือดสีแดงถูกพ่นออกมาจากในปากของเขา จากนั้นตัวเขาก็เซล้มลงไป

“หา—“

ทันใดนั้นก็เกิดเสียงกรีดร้องตกใจขึ้นในห้องโถง!

และก็ในเวลานี้เอง ร่างร่างหนึ่งที่รุดเข้ามาราวกับลูกศรที่ถูกยิงออกไปจากคันธนู เขารวดเร็วและปราดเปรียวมาก ฝีมือก็เก่งกาจยิ่งนัก

จนถึงขั้นที่ว่าผู้คนรอบข้างยังไม่ทันจะมองเห็นได้ชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้น ไชยันต์ก็ล้มลงในอ้อมแขนของเขาเรียบร้อยแล้ว

“คุณ.... คุณวสุ?”

หัวหน้าสำนักงานอัยการที่มาถึงตรงนี้ช้าไปก้าวหนึ่ง หลังจากที่เห็นคนคนนี้แล้ว ก็ตกตะลึงไปสักพัก

ถูกต้อง คนคนนี้ก็คือแสนรัก

ส่วนคนอื่นก็ถูกทำให้ตกใจเช่นกัน

พวกเขามองดูเขาอย่างประหลาดใจ และต่างตกใจกันอยู่สักพัก....

คุณชายเล็กแห่งตระกูลเทวเทพคนนี้สมองเขาไม่ปกติไม่ใช่เหรอ? ทำไมในเวลาช่วงสำคัญๆ ยังคิดที่จะช่วยชีวิตคุณปู่ของเขาได้? หรือว่า เพราะเขาเห็นปู่ของเขาเกิดเรื่อง คุณลุงของเขาก็กลายเป็นฆาตกรที่ฆ่าพ่อแม่ของเขาตาย?

จากนั้น เขาตกใจจนเสียสติไปแล้ว?

คนส่วนใหญ่คิดเช่นนี้ จู่ ๆ ก็เกิดความรู้สึกเอ็นดู

แต่ไม่นาน พวกเขาก็พบว่า ความคิดนี้ของพวกเขานั้นผิดมหันต์นัก!