บทที่ 937 อำนาจของคุณนายหญิงแห่งตระกูลเทวเทพ

“คุณมินตรา คุณช่างกล้าเสียจริงๆ กล้ามาตบคนถึงที่เดอะวิวซี คุณคิดว่าวันนี้คุณยกคนของตระกูลคุณออกมาแล้ว ตระกูลเทวเทพจะไม่กล้าทำอะไรคุณงั้นเหรอ?”

เธอโกรธถึงขีดสุด แต่ไม่มีสีหน้าท่าทางอะไรมากนัก เพียงแค่จ้องมองผู้หญิงคนนี้แล้วย้อนถามมาด้วยคำพูดนี้ทีละคำ

เมื่อเสียงจบลง ทันใดนั้น ห้องรับแขกก็เกิดความโกลาหล

“มินตรา นี่มันอะไรกัน? หล่อนอายุน้อยกว่า ทำไมถึงกล้าย้อนถามคำถามเหล่านี้กับเธอได้?”

“นั่นสิ หล่อนเพิ่งเข้าในตระกูลเทวเทพได้ไม่กี่วัน ก็ไม่เห็นเธออยู่ในสายตาขนาดนี้แล้ว มินตรา บ้านตระกูลเทวเทพนี่มันยังไงกันแน่? มันไม่ใช่เรื่องเลยจริงๆ คนอายุน้อยกว่าคนหนึ่งขี่ขึ้นมาบนหัวเธอแล้ว”

“มิน่าวันนี้เธออยากที่จะมา ที่แท้ก็ถูกรังแกแบบนี้นี่เอง”

“เสียมารยาท!”

เสียงตะโกนด้วยความโมโหเสียงสุดท้ายนี้ ก็คือมาจากคุณท่านของตระกูลโชคศักดานั่นเอง

ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความโกรธ สายตาที่แสนดุร้ายนั้น ก็เหมือนว่าจะจับเส้นหมี่กลืนกินไปทั้งตัว!

“แกคิดว่าแกเป็นใคร? ตระกูลเทวเทพไม่มีใครแล้วเหรอไง? หรือว่าไชยันต์ตาบอดแล้ว? ถึงได้ให้เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมอย่างเธอมาขวางและพูดจาหยาบคายอยู่ตรงนี้?”

“คุณท่านสมเกียรติ——”

คนที่ยืนอยู่ด้านข้างอย่างพิมเจ้าถึงกับหน้าถอดสี

แต่การตอบสนองของเส้นหมี่นั้นเร็วกว่า ยังไม่ทันที่เธอจะได้พูดอะไร เด็กสาวคนนี้ก็ตะโกนเสียงออกมา : “โยนพวกเขาออกไปให้หมด!”

เธอไม่มีแม้แต่จะอธิบายใดๆ สั่งคนให้ลงมือโดยทันที!

แม่ง!

พิมเจ้าถึงกับช็อกไป!

และคนตระกูลโชคศักดาเหล่านั้นก็ยิ่งเบิกตาทั้งคู่กว้างขึ้นอย่างเฉียบพลัน มองไปที่เธออย่างไม่น่าเชื่อเลย รวมทั้งคุณท่านของตระกูลโชคศักดา

ยัยเด็กเมื่อวานซืนคนนี้ มันกล้าที่จะให้คนจับพวกเขาโยนออกไป?

เธออยากลองดีงั้นเหรอ?

เรื่องแบบนี้ แม้แต่ไชยันต์เองก็ไม่กล้าทำ!

แต่ในความเป็นจริงคือ เส้นหมี่ที่ไม่ได้เห็นพวกเขาอยู่ในสายตา หลังจากที่อดทนถึงขีดสุดแล้ว เธอเห็นว่ากัปตันทีมองครักษ์เองก็ตกตะลึงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น

เธอก็ตะคอกขึ้นมาอีกหนึ่งประโยค : “ทำไมยังไม่ลงมืออีก? พวกนายลืมไปแล้วใช่ไหม? คุณท่านได้มอบเดอะวิวซีให้ฉันดูแลแล้ว?”

“ไม่....ไม่ลืมครับ!”

“งั้นพวกนายยังรออะไรอยู่? ยังไม่รีบจับพวกเขาโยนออกไป? เดอะวิวซีคือที่ที่ใครก็ตามจะเข้ามาทำอะไรป่าเถื่อนได้งั้นเหรอ?”

ประโยคสุดท้ายนี้ช่างดุดันและน่าเกรงขามที่สุด

กัปตันทีมองครักษ์ได้ยิน ก็ไม่พูดอะไรมาก โบกมือขึ้น ทันใดนั้น องครักษ์ทั้งหมดของเดอะวิวซีก็เข้ามา

นั่นเป็นถึงยอดฝีมือที่ไชยันต์ฝึกฝนมาด้วยตัวเอง หากพวกเขามาแล้ว คนเหล่านี้ก็ไม่มีสิทธิ์ขัดขืนใดๆ

ดังนั้นทุกคนในเดอะวิวซี ในที่สุดก็ได้เห็นและคลายความโกรธ เมื่อคนที่มาอาละวาดอยู่เป็นเวลานาน จนวิลล่าต้องกลายเป็นเหมือนสถานที่มีมลพิษทั้งหมดเหล่านั้นถูกจับโยนออกไปแล้ว

มันช่างสะใจเสียจริงๆ!