บทที่ 954 หมาป่าหางใหญ่ไร้ยางอาย

ในที่สุดเส้นหมี่ก็พาเด็กๆกลับเดอะวิวซี และเก็บตัวอยู่ในนั้นหนึ่งวันเต็มๆ

เรื่องงานศพที่เรด พาวิเลี่ยน เธอก็ให้ความสนใจเช่นกัน

ดังที่แสนรักกล่าว แต่เดิมเป็นงานศพที่ธรรมดามาก แต่ในท้ายที่สุด เนื่องจากมีคนจำนวนมากเกินไปที่ต้องการทำให้ตระกูลเทวเทพฉาวโฉ่ สื่อเกือบทั้งหมดจึงถ่ายทอดเหตุการณ์นี้ทั้งวัน

แต่สิ่งที่พวกเขาไม่คาดคิดก็คือการออกอากาศนั้นไชยันต์หัวหน้าตระกูลเทวเทพไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าสื่อเลย

สิ่งที่น่าหงุดหงิดยิ่งกว่านั้นก็คือ มีเจ้าหน้าที่ระดับสูงและบุคคลสำคัญจำนวนมาก รวมถึงนักข่าวมา แต่เมื่อพวกเขามาถึงเรด พาวิเลี่ยน พวกเขากลับถูกกักไว้ที่หน้าประตู

"ขออภัยทุกท่าน วันนี้เป็นงานศพภายในตระกูลเทวเทพของเรา เพราะพี่ชายและพี่สะใภ้ของเราจากไปพร้อมกับความรู้สึกผิด ประมุขของเราจึงบอกว่าในฐานะครอบครัวทหาร เราไม่ภูมิใจในสิ่งนี้ ดังนั้นในงานศพวันนี้ เขาต้องการทำให้ทุกอย่างให้เรียบง่าย ไม่ใช่เพื่อออกแถลงการณ์ จึงขอเชิญทุกคนกลับไป เขาจะไม่ให้ข่าวกับทุกคน"

พิมเจ้ายืนอยู่หน้ากล้อง สวมชุดกี่เพ้าสีดำที่มีดอกไม้สีขาวติดอยู่ที่หน้าอก เมื่อมองแวบแรก เธอก็เป็นนายหญิงที่สง่าผ่าเผยมาก

บัดซบ!

ไล่กันตรงๆ ไม่ให้ใครเข้าไปเลยหรอ

คนพวกนี้ระเบิดขึ้นทันที และก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่รีรอพร้อมพูดเหตุผลต่างๆนานา

แต่ในทันทีหลังจากนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าที่เรียบร้อยและสม่ำเสมอเดินเข้ามาข้างหลังพวกเขา ก่อนจะเห็นกองกำลังทหารนับร้อยคนปรากฏตัวขึ้น!

หลังจากที่พวกเขามาถึงที่นี่แล้ว หัวหน้าก็ออกคำสั่งให้คนเหล่านี้คุ้มกันเรด พาวิเลี่ยนจนแม้แต่แมลงวันก็บินเข้ามาไม่ได้

การกระทำนี้โหดเหี้ยมมาก!

คนเหล่านั้นแทบอาเจียนเป็นเลือด หลังจากนั้นไม่นาน การถ่ายทอดสดทางทีวีทั้งหมดก็ปิดลง

ทางฝั่งของสมรมณ์วัลย์ที่เดิมวางแผนที่จะดึงเส้นหมี่ลง หลังจากที่ได้เห็นฉากนี้ เธอก็โกรธมากจนพลิกโต๊ะทันที!

เส้นหมี่แกโหดเหี้ยมมาก! ฝากไว้ก่อนเถอะ!!!

——

หลังจากที่เรด พาวิเลี่ยนเงียบลง งานศพก็ดำเนินไปอย่างราบรื่นในที่สุด

บนโทรศัพท์มือถือ เส้นหมี่ยังเห็นวิดีโอ และภาพถ่ายที่ส่งโดยพิมเจ้า

【เส้นหมี่: สมรมณ์วัลย์มีวัฒน์มาคนเดียวหรอ!】

【พิมเจ้า: ใช่ ฝั่งนั้น...ช่างไม่รู้ความจริงๆ】

เป็นครั้งแรกที่ลูกสะใภ้ของสายเลือดหลักตำหนิประพันธ์ออกมาหนึ่งประโยค

ใบหน้าของเส้นหมี่เปลี่ยนเป็นสีซีด

ตอนนี้เธอรู้เดิมพันของงานศพทั้งหมดแล้ว ฝั่งประพันธ์ส่งวัฒน์ไปเพียงคนเดียว ดังนั้นเธอจึงเข้าใจความหมายโดยธรรมชาติ

【เส้นหมี่: ดูเหมือนว่าฉันต้องทำอะไรบางอย่างให้พวกเขาดู】

【พิมเจ้า: เธอจะทำอะไร 】

【เส้นหมี่: ... 】

หลังจากครุ่นคิดแล้ว เธอก็ไม่อยากพูดถึงมัน พลันสายตาของเธอก็มองย้อนกลับไปที่โถงไว้ทุกข์ในวิดีโออีกครั้ง

ก่อนจะเห็นร่างหนึ่งสวมผ้ากงจักรสีขาวนั่งคุกเข่าอยู่หน้าเตาอั้งโล่ปรากฏขึ้นในวีดีโอโดยเอาแต่เผาเงินกระดาษโดยไม่เงยหน้าขึ้นเลย

เธอก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย