ยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย EP.2

สนามแข่งรถ

บรื้น บรื้น บรื้น

เสียงรถสปอร์ต Bugatti Sport คันใหม่ล่าสุดขับเข้ามาจอดที่สนามแข่งรถของเซนท์ ทำเอาหนุ่ม ๆ ที่มารอดูการแข่งขันพากันร้องว้าวมากกับรถสปอร์ตคันสวยที่แต่งอย่างเท่ ส่วนสาว ๆ ที่วันนี้พากันมารอดูแมตช์สำคัญของการแข่งรถที่ลือกันว่าวันนี้เป็นศึกจ้าวความเร็วระหว่างพี่กาย ราชาแห่งคณะวิศวกรรมศาสตร์กับพี่ดีนเพื่อนต่างมหา’ลัยที่มาท้าแข่งหนุ่มหล่อแห่งคณะวิศวะ

สาว ๆ ที่มารอข้างสนามต่างพากันลุ้นว่าคนที่กำลังเปิดประตูรถมาจะใช่คนที่พวกเธอรอคอยหรือเปล่า เมื่อประตูรถเปิดออกร่างสูงในชุดเสื้อช็อปกับกางเกงยีนก็ก้าวออกมาจากรถ ก่อนที่จะเสยผมสีขาวขึ้นเบา ๆ ทำเอาสาว ๆ พาร้องกรี๊ดออกมาทันทีกับออร่าความหล่อและความเท่ที่กระแทกใจเข้าเต็มเปา

"แกนั่นมันพี่กาย วิศวะปีสี่นี่นา ฮือ อย่าบอกนะว่าวันนี้จะลงแข่ง"

"กรี๊ด มึงพี่กายสุดหล่อของกูเป็นบุญตาจริง ๆ ที่ได้เห็นพี่กายที่นี่"

"มึงพ่อของลูกกู กูอยากได้คนนี้จะเอาคนนี้"

"เจอที่มอว่าหล่อแล้ว มาเจอที่นี่โคตรหล่ออะ ผิวดีจนกูยังอาย"

"ต้องสวยขนาดไหนวะ ถึงจะได้เป็นแฟนพี่เขา"

"ใครมาเหรอมึง ทำไมชะนีกรี๊ดกร๊าดกันขนาดนั้น"

อลิสถามจีนด้วยความสงสัยตอนนี้พวกเธอมาถึงที่สนามแข่งรถของพี่เซนท์รุ่นพี่คณะวิศวะที่มาเปิดสนามแข่งเอาไว้แข่งรถเล่น ๆ ก็นะรูปหล่อพ่อรวยจะเปิดเอาไว้สนองความต้องการตัวเองก็ไม่แปลก แต่สนามใหญ่และดูหรูหราดีสมราคาคุยของอีจีนมันแหละ

"ไม่รู้ดิ มึงกูมองไม่เห็นว่ะชะนีบังมิดเลย แต่ท่าจะฮอตแฮะเสียงกรี๊ดดังเสียกูชักจะอยากเห็นหน้าแล้วสิ"

จีนพยายามชะเง้อคอขึ้นมองไปตามทางที่เหล่าชะนีพากันกรี๊ด แต่พยายามอย่างไรก็มองไม่เห็น เพราะที่ ๆ พวกเธอนั่งอยู่มันไกลจากจุดที่คน ๆ นั้นอยู่มาก แต่ก็อยากเห็นหน้าแหละเผื่อหล่อจะได้พาอีลิสไปเต๊าะ อิอิ

"ช่างแม่งเหอะมึง แล้วนี่ห้องน้ำอยู่ไหนวะ กูปวดฉี่อะมึงไม่ไหวแล้ว” เมื่อมองหาเองไม่สำเร็จอลิสจึงหันไปบอกจีนที่ตั้งท่าจะลุกพาเพื่อนไปเข้าห้องน้ำ เห็นสีหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความปวดฉี่ของเพื่อนแล้วอดสงสารไม่ได้เลย

"เฮ้ย!! อีจีนไม่ต้อง มึงหวีดผู้ไปเหอะกูไปเองได้" อลิสหันมาห้ามเพื่อน แค่ไปห้องน้ำแค่นี้เธอไปเองได้

"เอางั้นเหรอมึง โอเคไปดี ๆ ล่ะอย่าไปฟาดใครนะ กูไปช่วยไม่ทัน” จีนแซวเพื่อนสาวขำ ๆ ก่อนที่อลิสจะลุกไปเข้าห้องน้ำตามทางที่เพื่อนสาวบอก

เสียงซุบซิบของสาว ๆ ข้างสนามที่ดังขึ้นตลอดทางเดินทำเอากายกระตุกยิ้มมุมปากเบา ๆ ก่อนจะเดินล้วงกระเป๋ากางเกงเดินเอื่อย ๆ มาหาเซนท์กับออกัสที่นั่งอยู่ในที่พักสำหรับนักแข่งรถเพื่อรอการมาของกาย

"ไหนวะไอ้ดีนที่มันท้าแข่งกู” กายถามเซนท์พร้อมกับทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาที่มีไว้สำหรับดูการแข่งขันของเจ้าของสนามแข่งอย่างเซนท์กับผองเพื่อน ก่อนที่จะหยิบบุหรี่ออกมาสูบพ่นควันลอยคละคลุ้งไปทั่วบริเวณนั้นด้วยท่าทีที่ชิล ๆ

"นั่นไงมันกำลังเช็กรถอยู่” เซนท์พยักเพยิดหน้าไปทางชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งผิวขาวจัดหน้าออกไปทางตี๋ ๆ ที่กำลังก้ม ๆ เงย ๆ อยู่กับฝากระโปรงรถ Ferrari สีแดงสวยสด

"ของพนันล่ะ” กายลากสายตากลับมายังเซนท์ เขาอยากรู้ว่าที่ไอ้ดีนมันห้าวตีนมาท้าเขาแข่งรถมันเอาอะไรมาวางเดิมพัน ก่อนที่ออกัสจะเป็นคนตอบคำถามนี้

"ผู้หญิง แล้วก็รถที่มันขับอยู่” ออกัสบอกเพื่อนใหม่ที่เพิ่งมารวมกลุ่มกันหลังจากที่กายสนิทกับขนมพายจนกลายมาเป็นเพื่อนแก๊งเดียวกับพวกเขาไปแล้ว

"หึ คุ้มดีนี่ อยากได้รถกูเหรอฝันไปเหอะ” กายเบะปากก่อนที่จะพ่นควันสีขาวให้ลอยไปในอากาศอย่างผ่อนคลาย เขาไม่ได้ติดมันหรอก แต่ก็อดสูบไม่ได้เสียที ถ้าได้สูบแล้วมันก็รู้สึกดีนิด ๆ อะ

"มึงอย่าประมาทมันนะเว้ยไอ้กาย ฝีมือมันดีพอ ๆ กับไอ้มิ้นท์นะไอ้เหี้ยดีนอะ” เซนท์เอ่ยเตือนให้กายอย่าประมาทคู่แข่ง เพราะดีนก็ฝีมือดีไม่แพ้มิ้นท์เหมือนกัน

"แต่ไอ้มิ้นท์มันก็แพ้กูทุกรอบไหมวะ"

กายบอกหนุ่มเจ้าของสนามแข่งด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ ทำเอาเซนท์กับออกัสต้องรีบหุบปากฉับทันที เพราะที่กายพูดมันเป็นความจริง มิ้นท์เก่งทุกเรื่อง แต่คนเดียวที่มิ้นท์มักจะแพ้ให้เสมอก็คือไอ้กายสายเถื่อนนี่แหละ แข่งอย่างไรก็ไม่ชนะเสียทีไม่รู้แม่งจะเก่งอะไรหนักหนาโคตรเทพอะ โคตรหล่อ โคตรเหี้ย มีอยู่ในตัวมันทั้งหมด กาย กันต์ธีร์

"กูไปห้องน้ำแป๊บเดี๋ยวมา” กายบอกเพื่อนทั้งสองคนก่อนที่จะลุกขึ้นเดินไปยังห้องน้ำที่อยู่ด้านหลัง แต่ในขณะที่เดินมาเกือบจะถึงห้องน้ำชายกายก็ได้ยินเสียงผู้หญิงกับผู้ชายกำลังยืนทะเลาะกันอยู่

"ปล่อยอลิสเดี๋ยวนี้นะพี่วิน มาจับแขนอลิสทำไมเนี่ยปล่อย” อลิสสะบัดมืออย่างแรงออกจากผู้ชายที่กำลังจับมือเรียวบางของเธอไว้แน่น ก่อนที่จะทำหน้าเหวี่ยงใส่ผู้ชายตรงหน้าที่ถือวิสาสะมาจับมือเธอโดยที่เธอไม่ได้เต็มใจสักนิดเลย ขยะแขยงเป็นบ้าเลยโคตรอารมณ์เสียอะตอนนี้

ตบกันไหมอะพี่วินจะได้จบ เป็นผู้ชายอีลิสก็สู้นะเว้ย หญิงสาวคิดในใจอย่างขุ่นเคืองพลางทำหน้ามุ่ยไม่สบอารมณ์ไปด้วย

"ทำไมอลิสมาอยู่ที่นี่คะ อลิสมีคนคุยใหม่แล้วเหรอถึงไม่ยอมรับสายพี่"

ธาวินชายหนุ่มหน้าตาดี แต่ไม่มีเสน่ห์สักเท่าไรในสายตาของอลิส กำลังยืนทำสีหน้าตัดพ้อต่อว่าอลิสสาวสวยสุด Sexy ที่กำลังยืนอยู่ตรงทางเข้าห้องน้ำชายที่ธาวินกำลังพยายามลากเธอเข้ามาเพื่อเคลียร์กันให้รู้เรื่องที่อลิสไม่ค่อยรับสายหรือตอบแช็ตเขาเลย

"อลิสจะมีหรือไม่มีใครก็เป็นเรื่องของอลิสไหมคะไม่เกี่ยวกับพี่วินเสียหน่อย เราไม่ได้เป็นอะไรกันทำไมอลิสต้องมาคอยรับสายพี่ด้วย” กอดอกเชิดหน้าใส่ธาวินที่กำลังมองมาด้วยสาตาตัดพ้อแกมอ้อนวอน

เหอะ ไม่ใช่แฟนไม่ต้องมาอ้อน

"อลิสพูดเหมือนไม่แคร์พี่เลย แล้วที่ผ่านมาเรียกว่าอะไรคะ"

นั่นไงมาแล้วไหมมุกที่ผ่านมาเรียกว่าอะไร เหอะตลก

ชายหนุ่มมองหน้าอลิสอย่างต้องการคำตอบในขณะที่สาวเจ้าได้แต่ถอนหายใจอย่างเบื่อหน่ายกับผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า มันดีแค่ไหนแล้วที่เธอยอมคุยกับเขา เพราะเธอไม่ได้จะอะไรกับเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เขาเข้ามาจีบเธอเธอก็ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ เพราะคิดว่าเขาเป็นรุ่นพี่ที่คณะ

หน้าสวยกำลังทำหน้าเหวี่ยงใส่ธาวิน ทว่าหางตาก็เหลือบไปเห็นใครบางคนที่กำลังเดินเอื่อย ๆ มาทางนี้ ผมสีขาวที่เข้ากับใบหน้าหล่อราวกับเทพบุตรกับหุ่นที่สูงโปร่งน่ามอง ยิ่งสายตาคมกริบมีเสน่ห์น่าค้นหาที่มองมายังเธอทำหญิงสาวอดใจสั่นน้อย ๆ ไม่ได้ ก่อนที่ความคิดหนึ่งจะแล่นเข้ามาในหัวแบบปุ๊บปั๊บ

"ขอโทษนะคะพี่วิน พอดีอลิสมีแฟนนานแล้ว แค่ไม่ได้บอกพี่วินเฉย ๆ”

อลิสหันหน้ากลับมายิ้มโชว์ฟันขาวเรียงตัวสวยบอกหนุ่มรุ่นพี่ที่ยืนอึ้งอยู่เมื่อได้ยินที่อลิสบอกแบบนั้น จนกระทั่งพ่อหนุ่มผมขาวเดินเข้ามาใกล้อลิสก็คว้าหมับเข้าที่แขนข้างซ้ายของเขาทันที

ชายหนุ่มที่อยู่ ๆ ก็ปุ๊บปั๊บรับโชคชะงักฝีเท้าที่กำลังเดินอยู่พร้อมกับตวัดสายตาดุ ๆ มายังแขนข้างซ้ายที่ถูกยัยผู้หญิงหน้าหมวยสวยเฉี่ยวคนหนึ่งกำลังยึดครองด้วยการควงอยู่ไม่ยอมปล่อย กายขมวดคิ้วด้วยความงง มันเรื่องเหี้ยอะไรกันวะเนี่ย

"ที่รักขามาตามอลิสเหรอคะ ขอโทษน้าที่มาเข้าห้องน้ำนาน ลิสลืมแช็ต บอก ทนคิดถึงลิสไม่ไหวใช่ไหมถึงเดินมาตามถึงห้องน้ำเนี่ย"

อลิสเงยหน้ายิ้มหวานคุยกับผู้ชายที่โคตรหล่อที่เธอคว้ามาสมอ้างเป็นแฟนปลอม ๆ ก่อนจะชะงักน้อย ๆ เมื่อเห็นสายตาคมกริบที่กำลังมองเธออยู่

มันทั้งน่าค้นหาและน่าลุ่มหลงมากจริง ๆ อลิสกัดริมฝีปากอย่างยั่วยวนเมื่อคนตรงหน้ามองเธอด้วยสายตาที่อ่านเกมออกอย่างไม่ปิดบัง ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากอย่างแบด ๆ ทำเอาอลิสใจเต้นแรงกับรอยยิ้มนั้นจนกลัวว่าคนข้าง ๆ จะได้ยิน