ยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย EP.6

เช้าวันต่อมา

"อื้อ ปวดหัวจังเลย” มือบางยกขึ้นกุมหัวก่อนที่จะลืมตาขึ้นมาด้วยความยากลำบากเมื่อคืนซัดเหล้าเพียวไปเกือบสี่แก้ว เช้านี้โคตรจะปวดหัวเลยไม่น่าเลยอลิส

ครืด ครืด ครืด

เสียงโทรศัพท์ที่ดังอยู่ในกระเป๋าใบเล็กทำเอาอลิสต้องดีดตัวลุกด้วยความมึนหัวก่อนที่จะเดินโซซัดโซเซไปหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าใบสวยก่อนที่จะกดรับสาย

"อีลิสโว้ย นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วฮะ” เสียงจีนที่ตะโกนเข้ามาในโทรศัพท์ทำเอาอลิสต้องยื่นโทรศัพท์ออกไปห่าง ๆ ใบหูทันทีขี้หูสั่นระริกเต้นระบำไปหมดแล้วมั้งเนี่ย

"มึงจะตะโกนทำไมเนี่ย” ถามเพื่อนก่อนที่จะนั่งลงบนเตียงแล้วเหลือบตาไปมองนาฬิกาที่ตั้งอยู่บนหัวเตียง ตาโตเบิกกว้างทันทีที่เห็นเข็มสั้นกำลังจะชี้ไปที่เลขแปดซึ่งบ่งบอกว่าอีกไม่กี่นาทีก็จะเป็นเวลาแปดโมงเช้าแล้ว

"กรี๊ด!!! อีจีน แค่นี้นะกูจะรีบไป"

กรี๊ดเสียงดังลั่นห้องแล้วกดวางสายพร้อมกับดีดตัวลุกจากที่นอนวิ่งไปเข้าห้องน้ำ อลิสใช้เวลาอยู่ในห้องน้ำเพียงสิบนาทีก็รีบออกมาแต่งตัวแล้วลงมาข้างล่างคอนโด ไม่ขับมันแล้วรถ วันนี้เธอขอใช้บริการวินมอเตอร์ไซค์แล้วกัน รอไม่นานพี่วินเจ้าประจำก็ขับมารับอลิสที่หน้าคอนโดแล้วแว้นไปส่งอลิสที่มหา’ลัยเพื่อเข้าเรียนให้ทัน

"ขอบคุณมาก ๆ นะคะพี่อาร์ตค่ารถเดี๋ยวอลิสโอนให้” ถอดหมวกกันน็อกส่งให้พี่อาร์ตพี่วินที่รู้จักกันดีก่อนจะยกมือไหว้แล้วรีบวิ่งเข้าอาคารเรียนเพื่อไปเข้าเรียนให้ทันคลาสอาจารย์พิชชี่ ขืนสายคาบนี้เธอโดนอาจารย์แม่หักคะแนนแน่นอน

"อังสุมาลิน"

"มาค่ะ” จังหวะที่อาจารย์พิทยาหรือเรียกอีกชื่อว่าพิชชี่เรียกชื่ออลิส คนที่เกือบมาสายวิ่งเข้าห้องมาอย่างเหนื่อยหอบก็ขานรับทันทีก่อนที่อาจารย์จะส่งค้อนวงใหญ่มาให้เธอ

"เกือบได้คะแนนจิตพิสัยศูนย์เสียแล้วสิ” พิชชี่แซวอลิสก่อนที่อลิสจะรีบวิ่งไปหาจีนที่จองที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว

"ถึงจะเหลือแค่ห้าคะแนนอาจารย์ก็ไม่มีทางได้หักคะแนนหนูอีกแน่นอนค่ะ Sorry ด้วยนะคะ” อลิสยิ้มหวานให้อาจารย์พิชชี่ก่อนที่จะรีบนั่งลงข้าง ๆ เพื่อนสนิท

"กูบอกมึงแล้วว่าอย่าแดกเยอะเป็นไงล่ะอีลิส แฮงก์จนตื่นสายเลย"

จีนว่าให้เพื่อนเบา ๆ เมื่อเธอห้ามเท่าไรอลิสก็ไม่ฟังเป็นอย่างไรเล่าทีนี้เกือบสายแล้วเชียว ดีนะที่เธอโทรไปปลุกทันไม่อย่างนั้นคะแนนจิตพิสัยได้ศูนย์แน่นอน อาจารย์แม่ยิ่งจ้องจะหักคะแนนเพื่อนเธออยู่ด้วย

"เออน่า ช่างมันเถอะกูมาทันแล้วนี่ไง” บอกเพื่อนก่อนที่จะมองไปข้างหน้าชั้นเรียนพร้อมกับตั้งใจฟังที่อาจารย์พิชชี่บรรยายเนื้อหาในคาบนี้ ถึงเธอจะแรงจะเฟียร์สแค่ไหน แต่เรื่องเรียนเธอไม่เคยทำให้คนที่บ้านผิดหวังเลยสักนิด

หัวกะทินะจ๊ะขอบอก อิอิ

"เฮ้อ!! คลาสเช้าเสร็จเสียที” ยกมือขึ้นบิดตัวไปมาด้วยความเมื่อยล้า สองชั่วโมงที่ฟังอาจารย์พิชชี่บรรยายเธอแทบจะหลับ ดีที่มีจีนคอยสะกิดตลอดเวลาไม่อย่างนั้นคะแนนจิตพิสัยเธอคงได้ศูนย์เสี่ยงได้เอฟไปอีก

"ไปหานมปั่นดื่มแก้แฮงก์ดีกว่า” อลิสหันมายิ้มหวานให้จีนก่อนที่จะฉุดแขนเพื่อนสาวให้ลุกขึ้นแล้วพากันเดินไปที่คาเฟสุดฮิตของคณะที่มีใครบางคนมารอเธออยู่แล้ว

"สามหมื่น...อลิสให้พี่เก่งเลยนะ ขอแค่พี่เก่งคอยรายงานอลิสว่าพี่กายอยู่ที่ไหนทำอะไรกับใครก็พอ"

อลิสเสนอข้อตกลงให้เก่งหนึ่งในบรรดาลูกน้องของพี่กาย ทำไมเธอถึงรู้จักเขาน่ะเหรอ ก็พอดีว่าไถไอจีไปเจอพี่มันลงรูปที่ถ่ายกับพี่กายพอดีเธอก็เลยDirect I* ไปหาแล้วนัดพี่มันมาที่นี่อย่างไรเล่า

"ดีล สบายมาก แต่อาจจะไม่ได้บอกทั้งหมดนะ เพราะเฮียมันเพื่อนเยอะ แต่ที่แน่ ๆ เฮียมันจะชอบอยู่กับเพื่อนในแก๊งพวกเฮียฟีน เจ้ยูริอะ ส่วนตารางเรียนเดี๋ยวพี่ส่งให้” เก่งบอกอลิสก่อนที่จะลุกขึ้นเดินออกจากร้านไป

"อีลิส มึงมันแน่ แน่มาตลอด นี่มึงคลั่งรักพี่มากขนาดนี้เลยเหรอถามจริง” จีนถามเพื่อนรักอย่างอึ้ง ๆ ตั้งแต่คบกับมันมาเข้าปีที่สองก็เพิ่งจะเคยเห็นมันจริงจังเรื่องจีบผู้ชายเป็นครั้งแรกนี่แหละ

"จริงจังดิวะจีน กูชอบพี่มันมากจริง ๆ นะเว้ย ถึงจะยังไม่รู้จักนิสัยใจคอดีก็เถอะ แต่ค่อย ๆ จีบค่อย ๆ เรียนรู้ไปก็ได้ ลึก ๆ แล้วกูมั่นใจว่าพี่กายนิสัยดีมากอะถึงจะเฟรนด์ลี่ไปหน่อยก็เถอะ"

อลิสบอกเพื่อนก่อนที่จะหยิบช็อกโกแลตขึ้นมาดูดอย่างชื่นใจ ฟินอะช็อกโกแลตปั่นสุดโปรด

"เฮ้อ!! เวลาเมินผู้มึงก็เมินจริงจัง เวลาหลงผู้มึงก็จริงจังไม่แพ้กัน กูขอให้มึงสมหวังนะอีลิส"

จีนอวยพรเพื่อนยิ้ม ๆ ก่อนที่เสียงข้อความในโทรศัพท์อลิสจะดังขึ้นเป็นเก่งนั่นเองที่ส่งตารางเรียนของพี่กายมาให้

"โอเค ได้เวลาไปเจอหน้าพี่มันหน่อยละ เออ...ลืมไปเลยขอบคุณนะเพื่อนรักที่เช็ดเครื่องสำอางให้กูอะไม่อย่างนั้นสิวขึ้นแน่ กูดันหลับทั้งหน้าเคลือบแป้ง รักมึงนะจุ๊บ ๆ”

อลิสหันมาขอบคุณจีนที่ตอนนี้ทำหน้าอึ้งไปเป็นรอบที่สอง พี่กายมันดีขนาดที่เช็ดเครื่องสำอางให้อีลิสเลยเหรอวะ คนนี้ก็อีกรายแอบชอบเพื่อนเธอหรือเปล่าวะ สงสัยต้องคอยจับสังเกตบ้างแล้วแหละ คิดในใจเงียบ ๆ ก่อนที่จะโดนอลิสลากออกไปจากร้านเพื่อไปหาพี่กายที่ตึกวิศวะ

คณะวิศวกรรมศาสตร์

"เมื่อคืนเป็นไงบ้าง เรียบร้อยโรงเรียนกายไหมวะ” จิณที่เดินอยู่ข้าง ๆ กายถามอย่างอยากรู้ว่าเมื่อคืนเพื่อนของเขากับน้องอลิสเสร็จสมอารมณ์หมายกันไปหรือยัง

"เรียบร้อยพ่อมึงสิ กูไม่ใช่คนหื่นนะเว้ยที่ชอบลักหลับคนเมา” กายหันมาป้าบเข้าไปที่หัวเพื่อนเต็มแรง คิดเป็นแต่เรื่องอย่างว่านะพวกมันเนี่ย

"กายมึงตีหัวจิณทำไมเนี่ย” ยูริเอ็ดเพื่อนก่อนที่จิณจะหันมากอดยูริเอาไว้อย่างออดอ้อน

"ยูริจ๋า ไอ้กายมันทำเขา” กอดเอวยูริไว้ก่อนที่จะเอาหน้าถูไปที่ไหล่เพื่อนสาวอย่างอ้อน ๆ ทำเอายูริอดยิ้มขำออกมาไม่ได้

"ไหนดูสิเจ็บมากไหม” แบล็คเดินเข้ามาหาจิณก่อนที่จะดีดนิ้วใส่บริเวณที่กายตีหัวเพื่อนซ้ำไปอีกรอบทำเอาจิณลูบหัวป้อย ๆ ด้วยความเจ็บ

"ไอ้เหี้ยแบล็คดีดมาได้ กูเจ็บนะเว้ย” ตะโกนด่าเพื่อนก่อนที่จะวิ่งไล่เตะกันไปมาเหมือนเด็กน้อยทั้ง ๆ ที่ตอนนี้พวกเขาอยู่ปีสี่ใกล้จะเรียนแล้ว

"พี่กายคะ” เสียงหวานที่เรียกกายจากทางด้านหลังทำเอากายกับเพื่อน ๆ หันไปกลับมองก็เจอกับอลิสที่ยืนยิ้มหวานให้กายอยู่ไม่ไกล ข้าง ๆ กันมีแม่สาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มที่คาดว่าน่าจะเป็นเพื่อนสนิทของอลิส เพราะมีอลิสที่ไหนก็จะมีสาวน้อยคนนี้ที่นั่น

"เมียมาหาว่ะ"

ฟีนิกซ์หนุ่มหล่อสุดเย็นชาของแก๊งแซวกายยิ้ม ๆ ก่อนที่เดินไปนั่งรอกายที่ม้านั่งใกล้ ๆ พร้อมกับเพื่อน ๆ อีกสามคนที่เดินตามกันไปติด ๆ

"เจอกันบ่อยเหลือเกินนะสาวน้อย ตั้งใจมาหาหรือแค่เรื่องบังเอิญ"

กายกระตุกยิ้มมุมปากน้อย ๆ ก่อนที่อลิสจะเดินมาหาเขาอย่างช้า ๆ เมื่อเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าหนุ่มรุ่นพี่อลิสก็ย่อตัวลงนั่งยอง ๆ ทันทีจนกายเผลอถอยไปหนึ่งก้าวด้วยความตกใจที่อยู่ ๆ อลิสก็ย่อตัวลงก่อนที่มือบางจะบรรจงผูกเชือกรองเท้าที่หลุดให้เขาอย่างอ่อนโยน

กายนิ่งอึ้งไปกับการกระทำที่ใส่ใจของหญิงสาวไม่ต่างกับเพื่อนของกายทั้งสี่คนที่มองการกระทำของคนตัวเล็กด้วยความสนใจ สาวน้อยคนนี้ไม่ธรรมดา เธอมาแปลกไม่เหมือนสาว ๆ คนอื่น ๆ ที่เคยเข้าหาเพื่อนเขาแถมมาเหนืออีกต่างหาก

"เชือกรองเท้าผูกไม่แน่นระวังจะสะดุดรักอลิสนะคะ” อลิสบอกกายเสียงหวานก่อนจะรัดเชือกจนแน่นแล้วจึงลุกขึ้นเผชิญหน้ากับกายด้วยความสูงของกายที่สูงถึงร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรทำเอาอลิสดูตัวเล็กตัวน้อยไปเลยเมื่อยืนอยู่ข้างเขา

"ทุกเรื่องของพี่กายสำหรับอลิสไม่มีคำว่าบังเอิญหรอกค่ะ มีแต่คำว่าตั้งใจ ตั้งใจที่จะจีบ ตั้งใจที่จะรัก รักนะเยิฟยู"

ยกมือขึ้นส่งไอเลิฟยูให้กายอย่างน่ารักทำเอาหัวใจแกร่งที่ไม่ค่อยอ่อนไหวกับใครง่าย ๆ ถึงกับเต้น ตึกตัก ตึกตัก ด้วยความเขินกับการกระทำที่น่ารักของคนตัวเล็ก น่ารักฉิบหาย!! ใจกูเต้นไม่เป็นจังหวะไปแล้วโว้ย!!