บทที่ 15 เริ่มงานพิเศษ

วันนี้แล้วสินะวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นวันที่ฉันต้องเข้ามาทำความสะอาดและจัดเรียงเอกสารภายในห้องทำงานสุดหรูของประธานสุดโหดและสุดหื่น

ไม่อยากจะคิดสภาพตัวเองเลย ด้วยความเปิ่น ของตัวเองแท้แท้ จึงต้องมาก้มหน้ารับกรรมใช้หนี้โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ "แอนนาเอาว่ะสู้ๆ" .... แอนนาได้แต่บอกกับตัวเอง

"สวัสดีค่ะคุณสุวิมล ''

''สวัสดีค่ะแอนนาเข้าไปในห้องของท่านประธานได้เลยนะ ท่านประธานได้แจ้งไว้แล้วจ้ะ ว่าแอนนาขอมาทำงานพิเศษเพิ่ม โดยการทำความสะอาดห้องออฟฟิศของท่านประธาน''

"ท่านประธานบอกกับคุณสุวิมลว่าดิฉันเป็นคนขอมาทำงานพิเศษเพิ่มเองเหรอคะ''

'' ใช่จ้ะ ท่านประธานบอกว่าที่บ้านของแอนนาต้องใช้เงินเลยมาขอทำงานพิเศษเพื่อเพิ่มค่าแรง''

"อ๋อใช่แล้วค่ะ ...'' แอนนาตบปากรับคำกับสุวิมลไป เพื่อที่จะได้จบ บทสนทนา

แอนนาได้แต่คิดในใจเรื่องความดีเนี่ยขยันพูดใส่แต่ตัวเอง เช๊อะบอสหื่นนนนนน

''วันนี้บอสไม่เข้าออฟฟิศ แอนนาเข้าไปทำความสะอาดได้เลยนะจ๊ะ พี่บอกไว้ก่อนแอนนาจะได้ไม่ต้องเกร็ง''

"อ้อ ขอบคุณมากๆค่ะคุณสุวิมล"

'' เรียกพี่ว่าพี่สุเฉยๆก็ได้ค่ะ ต่อไปวันจันทร์ถึงศุกร์เราก็คงต้องเจอกันทุกวันนะจ๊ะ''

"ขอบคุณค่ะพี่สุ''

เมื่อเข้ามาในห้องประธานแล้วแอนนาก็ลงมือทำงานทันที หญิงสาวเริ่มจาก ตู้หนังสือของเค้าก่อนแล้วกัน

แอนนามองขึ้นไปยังชั้นบน ตู้หนังสือถูกบิ้วอินด้านบนชนกับขอบฝ้า หญิงสาวพลันมองไปเห็นบันไดที่มีไว้สำหรับเคลื่อนย้ายและปีนขึ้นไปบนบันไดเพื่อหยิบหนังสือได้สะดวก

แอนนาจึงค่อยๆเลื่อนบันไดแล้วตัวเธอเองก็ถือไม้ขนไก่ขึ้นไปด้วยมือขวา ส่วนมือซ้ายของเธอจับบันไดแล้วเดินขึ้นไปขั้นที่สูงที่สุด แอนนาพยายามปัดทำความสะอาด

"ไม่เห็นจะมีขี้ฝุ่นอะไรเลย ปัดออกมาไม่เห็นจะมีขี้ฝุ่นซักเม็ด'' .... แอนนาพึมพำพูดคนเดียว

เมื่อเห็นว่าด้านบนสะอาดอยู่แล้ว

แอนนาก็ค่อยๆเคลื่อนตัวลงมาจากบันได จากชั้นบนที่สุด ค่อยค่อยลงมายังชั้นล่าง ทีละขั้นทีละขั้น

แต่แอนนาไม่รู้ว่าตั้งแต่ตอนที่เธอกำลังปีนขึ้นไปบนบันไดเพื่อที่จะทำความสะอาดชั้นบนของตู้หนังสือ ท่านประธานหนุ่มได้เห็นการกระทำของเธอทุกอย่าง แล้วกอดอกมองเธอ ตั้งแต่อยู่ข้างบนจนตอนนี้เธอกำลังขยับตัวลงมาข้างล่าง

ว้ายยยยยยยยยยยยยย !!

แอนนากรี๊ดเสียงดังแบบสุดเสียง เมื่อจัสตินเห็นว่าแอนนากำลังจะตกลงจากบันได ด้วยความตกใจจัสตินเลยวิ่งเข้าไปรับแอนนา ที่กำลังจะหล่นลงมาที่พื้น ได้ทันท่วงที

กรี้ดดดด ว้ายยยยย

พรึบบบบบบบบ !!!!!

แอนนาหลับตาปี๋ด้วยความกลัว เธอคิดในใจถ้าตกลงไปไม่ก้นกระแทกก็หัวต้องแตกแน่ๆเลย

เมื่อแอนนาถูกอุ้มรับจากจัสตินแอนนาจากที่หลับตาปี๋ค่อยๆค่อยๆลืมตาขึ้นมาทีละน้อยทีละน้อย เมื่อเธอเห็นว่าใครเป็นคนรับเธอตอนที่ตกลงมาจากบันไดแอนนาก็ยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่

"บอสสสสสส ''

แอนนาอุทานออกมา

เมื่อทางบอสและแอนนาตั้งสติได้ ทั้งสองคนเลยแยกออกจากกัน ต่างคนต่างก็เขินทำอะไรไม่ถูก

"เอ่อ ... ขอบคุณค่ะบอสที่ช่วยรับฉันไว้ไม่ให้หล่นลงไปที่พื้น''

''อืม ...''

บอสเก๊กหน้าหล่อแกล้งทำหน้าขรึมเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย

ตอนนี้ในใจของจัสตินเต้นไม่เป็นจังหวะจนหัวใจจะระเบิดออกมาเต้นอยู่ข้างนอกอยู่แล้ว ช่างเป็นความรู้สึกที่แปลกใหม่ ที่จัสตินไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน

ผู้หญิงคนนี้ทำไมทำให้เขาใจเต้นแรงและ ทำไมเค้าเองต้องอยากอยู่ใกล้ชิดเธอด้วยนะจัสตินเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเลยเหมือนกัน !? 

"ตอนที่ฉันเข้ามาคุณสุวิมลได้แจ้งว่าวันนี้บอสจะไม่เข้าออฟฟิศนี่คะ''