บทที่ 23 อาการมันฟ้อง

แอนนาตัดสินใจเรียกแท็กซี่กลับมาที่สำนักงานคนเดียว เธอเจ็บช้ำใจมากเมื่อรู้ความจริงจากปากของบอส ที่เค้าได้บอกความจริงกับเพื่อนหมอ

" ถ้าฉันท้องฉันก็จะไม่บอกคุณเด็ดขาด ฉันจะไม่มีวันให้คุณมาไล่ฉันเหมือนหมูเหมือนหมาหรอกค่ะคุณจัสติน คุณจะไม่มีวันได้เห็นหน้าลูกของคุณด้วยซ้ำ "

แอนนาคิดคนเดียวตอนนี้หญิงสาวกำลังนั่งน้ำตาตกใน จนแท็กซี่ได้มาถึงที่อาคารสำนักงานแล้วหญิงสาวยังคงนั่งใจลอย

"คุณครับถึงที่ทำงานคุณแล้วครับ"

คุณลุงแท็กซี่บอกกับแอนนาทำให้หญิงสาวตื่นจากภวังค์

"เอ่อ ! คุณลุงรอแป๊บนึงนะคะ พอดีหนูไม่มีเงินติดตัวค่ะ เดี๋ยวหนูไปยืมเพื่อนมาให้ก่อนนะคะ"

'' ครับ ''

แอนนาเดินตรงไปยังประชาสัมพันธ์ที่อยู่ด้านล่างอาคารสำนักงาน

"ก้อยฉันขอยืมเงินแกหน่อยสิ พอดีฉันลืมเอากระเป๋าสตางค์มา เดี๋ยวเอามาคืน''

เมื่อแอนมาได้เงินจากเพื่อนแล้วก็รีบเอามาให้คุณลุงคนขับแท็กซี่ทันที

"ก้อยเดี๋ยวเลิกงานแล้วฉันจะเอาเงินมาให้นะ เพิ่งรีบกลับนะ วันนี้ฉันกลับมาทำงานไม่ทันบ่ายโมงด้วยฉันไม่อยากลงมาอีกกลัวโดนผู้จัดการว่า หรือไม่ถ้าฉันว่างเดี๋ยวฉันโอนให้แกนะเดี๋ยวฉันทัก LINE มา ''

''อืม ไม่เป็นรัย''

เมื่อแอนนาเดินเข้ามาภายในบริษัท เธอนึกขึ้นได้ว่าลืมโทรศัพท์ไว้ที่ออฟฟิศห้องทำงานของจัสตินแอนนาจึงขึ้นลิฟท์ไปเอาโทรศัพท์ของตัวเอง

'' คุณไปไหนมาแอนนา !? นี่มันจะบ่ายสามแล้วนะ คนอื่นเค้าเริ่มทำงานกันบ่ายโมง อย่าคิดว่าเป็นคนโปรดของประธานแล้วจะทำอะไรง่ายๆตามใจชอบก็ได้ งานของตัวเองไม่มีความรับผิดชอบบ้างเลย ดูซิเพื่อนคนอื่นเค้าทำงานกันอย่างขมักเขม้นดูบ้างว่าคนรอบข้างเค้าเหนื่อยมากขนาดไหน !?

"ขอโทษค่ะ" แอนนาสำนึกผิด

''อืม ไปทำงานได้แล้ว วันนี้ตอนบ่ายคุณมาทำงานไม่ทันเลทไป 2 ชั่วโมงเพราะฉะนั้นวันนี้คุณต้องทำงานล่วงเวลาอีก 2 ชั่วโมงเพื่อที่จะไม่กินแรงงานคนอื่นคุณมีปัญหาอะไรไหม''

"ไม่มีปัญหาค่ะเดี๋ยวฉันทำล่วงเวลาได้ค่ะ ต้องขอโทษจริงๆนะคะ ดิฉันไม่ได้ตั้งใจเข้างานสายค่ะ''

'' อืม ออกไปทำงานได้แล้ว''

อีกด้านของจัสตินหลังจากที่คุยกับโตโน่เป็นที่เรียบร้อย จัสตินก็ได้เดินออกมาหาแอนนาตรงช่องรอรับยา

เมื่อชายหนุ่มกวาดตามองไปโดยรอบก็ไม่เจอร่างของแอนนา จัสตินจึงเดินไปถามที่แผนกรับยา

''ขอโทษนะครับ คนป่วยที่ชื่อแอนนาเธอรับยาไปแล้วหรือยังครับ''

'' เธอรับยาแล้วออกไปเมื่อสักครู่นี้เองค่ะ เห็นเธอนั่งแท็กซี่ออกไปแล้วนะคะ แล้วเธอยังบอกอีกด้วยค่ะว่าให้เก็บเงินกับคนชื่อจัสตินค่ะ ไม่ทราบว่าคุณชื่อจัสตินหรือเปล่าคะ''

''ใช่ครับ เท่าไหร่ครับ ...''

เมื่อจัสตินจ่ายเงินค่ายาเป็นที่เรียบร้อย จึงกดโทรศัพท์หาเเอนนาด้วยความไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงไม่รอกลับพร้อมกับเขา

จัสตินกดเบอร์โทรศัพท์ไม่นานแอนนาก็รับโทรศัพท์

'' แอนนาเธออยู่ที่ไหนตอนนี้''

"กำลังทำงานอยู่ค่ะบอส''

''ทำไมคุณไม่รอผมก่อน''

"ฉันเป็นพนักงานตัวเล็กๆค่ะ ฉันต้องรีบมาทำงานสิคะ เดี๋ยวไม่ได้โบนัสสิ้นปีค่ะ บอสมีอะไรอีกมั้ยคะดิฉันรีบทำงาน ''

''เธอกล้ามากนะ ที่หนีไปแบบนี้''

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วขอตัวทำงานก่อนนะคะ'' พูดจบแอนนากดปิดโทรศัพท์ทันที ส่วนจัสตินตอนนี้กำลังโมโหจนหน้ามืด

" ตู้ดๆๆๆๆๆ"

''หึ ! เธอกล้ามากนะ และยังจะวางสายใส่ฉันอีกแล้วเราจะได้เห็นดีกันแน่นอน แอนนา !!!!

จัสติน หลังจากที่วางสายจากชายหนุ่มขบกรามแน่นเป็นสันนูน โมโหและหงุดหงิดที่แอนนาไม่เป็นไปตามที่เขาคาดหวังไว้นั่นเอง

"คิดจะแข็งข้อกับฉันรึแอนนา !? หึ !!

เมื่อประธานหนุ่มของเราเดินทางมาถึงบริษัทก็เรียกแอนนาให้ไปพบที่ออฟฟิศทันที

''คุณผู้จัดการช่วยเรียกแอนนาขึ้นมาพบผมด่วนด้วย''

'' สักครู่นะครับท่านประธานเดี๋ยวผมไปแจ้งเธอให้ครับ''

ไม่นานผู้จัดการก็เดินมาบอกแอนนาให้ไปพบกับท่านประธานทันที เพราะตอนนี้ท่านประธานต้องการพบเธอด่วนที่สุด

หลังจากที่ได้รับคำสั่งจากผู้จัดการแอนนาก็ขึ้นลิฟท์ไปที่ห้องท่านประธานทันที

''ทำไมไม่รอผม ???

"ท่านประธานเรียกฉันมาถามด้วยเรื่องแค่นี้น่ะเหรอคะ''

''ตอบมาอย่าโยกโย้''

"ก็ฉันบอกแล้วไงคะว่าฉันต้องรีบมาทำงาน ดิฉันเป็นพนักงานตัวเล็กเล็กนะคะ ไม่ใช่เจ้าของบริษัทที่อยากจะเข้าจะออกตอนไหนก็ได้อะค่ะ''

'' ผมจ่ายค่ายาให้คุณคืนเงินผมมาด้วย ''

"ค่ายาเท่าไหร่คะเดี๋ยวฉันโอนให้บอสตอนนี้เลยค่ะ ''

พูดจบแอนนาก็ยกโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาเพื่อที่จะโอนเงินออนไลน์ให้ท่านประธานหนุ่มทันที

"โทษนะคะ ท่านประธานธนาคารอะไรคะเดี๋ยวฉันโอนให้เลย ''

''ผมไม่อยากได้เป็นเงินนะสิ''

"อ้าว ... แล้วบอสจะเอาเป็นอะไรเหรอคะ ???

จัสตินเดินเข้ามาใกล้กับแอนนา ชายหนุ่มโน้มใบหน้าคมเข้ม หล่อเหลา ดุดันของเค้าเข้ามาใกล้หน้าของแอนนา

"บอส ช่วยออกไปไกลๆหน่อยได้ไหมคะ พอบอสเอาหน้าเข้ามาใกล้ฉันแล้วรู้สึกคลื่นไส้อาเจียนค่ะ มีใครเคยบอกไหมคะว่าบอสตัวเหม็นมาก''

''คุณ !!!!!

จัสตินโมโหสุดๆ มาบอกว่าเค้าตัวเหม็นได้ยังไงตัวเค้าออกจะทั้งหล่อทั้งหอม

''ปากดีนักนะ !!!!

พูดจบจัสตินก็กระชากแอนนา เข้ามาโอบกอดไว้ ตอนนี้หน้าอกของแอนนากับหน้าอกของประธานหนุ่มเบียดชิดกัน ซิกแพกแน่นๆ กระทบกับอกนุ่มๆของแอนนา