บทที่ 34 ฉันท้อง

เช้าวันต่อมาจัสตินได้มารอแอนนาที่ด้านล่างของคอนโด รอจนกระทั่งสายก็ยังไม่เห็นแอนนาเดินลงมาสักที

จัสตินจึงหยิบโทรศัพท์กดโทรหาแอนนาทันที

*ขอโทษค่ะไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่คุณเรียก

''เอ๊ะทำไมแอนนาปิดโทรศัพท์''

จัสตินจึงเดินขึ้นไปดูบนห้องคอนโดของแอนนาทันที ชายหนุ่มกดกระดิ่งและเคาะประตูอยู่หลายครั้ง แต่ก็เงียบเหมือนด้านในไม่มีคนอยู่ภายในห้อง

ชายหนุ่มจึงลง มาถามที่ประชาสัมพันธ์ของคอนโด

'' ขอโทษนะครับคุณแอนมาพักอยู่ที่ชั้น 25 ห้อง 2510 ไม่ทราบว่าตอนนี้เธออยู่บนห้องพักหรือเปล่าครับผมเคาะประตูเรียกเท่าไหร่เธอก็ไม่ออกมาสักทีครับ ผมเป็นห่วงเธอ ''

''เมื่อวานเห็นคุณแอนนานั่งแท็กซี่ออกไปตั้งแต่ช่วงหัวค่ำนะคะ จนตอนนี้คุณแอนนายังไม่กลับเข้ามาเลยค่ะ''

เมื่อได้ยินแบบนี้จัสติน ก็หัวเสีย ปกติแล้วแอนนาตั้งแต่ลองคบกันมา จะติดต่อได้ตลอดถ้าเธอไปไหนเธอก็จะบอกก่อน แต่ทำไมครั้งนี้เธอไปไหนไม่บอกแล้วอีกอย่างเธอปิดโทรศัพท์ทำไมกันนะ เมื่อจัสตินนึกขึ้นได้ก็เลยกดโทรศัพท์หาวีดาทันที

''สวัสดีค่ะบอส''

'' แอนนาได้บอกอะไรคุณไหม ผมมาหาเธอที่คอนโดแต่ไม่เจอเธอเลย ผมโทรศัพท์ไปหาแต่ก็ปิดเครื่องติดต่อไม่ได้ ตอนนี้ผมชักเป็นห่วงเธอแล้วสิ คุณช่วยตรวจสอบหน่อยซิว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน''

''ได้ค่ะแล้วฉันจะโทรรายงานบอสนะคะ''

หลังจากที่วางโทรศัพท์ของท่านประธานวีดา ก็พยายามโทรหาแอนนาแต่ก็โทรไม่ติดเหมือนกันหญิงสาวจึงตัดสินใจโทรไปที่บ้านของเธอเอง(บ้านวีดากับแอนนาอยู่ใกล้กันที่แม่ฮ่องสอน)

''อาร์มช่วยไปดูที่บ้านของแอนมาหน่อยซิว่าตอนนี้แอนนาอยู่ที่บ้านหรือเปล่า''

''ครับ แปปนะพี่ เดี๋ยวผมปั่นจักรยานไปดูก่อนเดี๋ยวผมโทรกลับนะครับ''

อาร์ม เป็นน้องชายของวีดา ตอนนี้เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่แม่ฮ่องสอน

เมื่ออาร์มได้ปั่นจักรยานไปที่บ้านของแอนนาปรากฏว่าเห็นแอนนาอยู่ที่บ้านจริงๆด้วย อาร์มจึงกดโทรศัพท์โทรไปบอกพี่สาวทันที เมื่อได้ข้อมูลมาวีดา กดโทรศัพท์หาบอสทันที

''บอสคะตอนนี้แอนนาอยู่ที่บ้านของเธอที่แม่ฮ่องสอนค่ะ''

''ห๊าาาา แล้วแอนนากลับบ้านทำไมไม่บอกผมล่ะ''

'' อันนี้หนูก็ไม่ทราบนะคะบอสลองถามแอนนาดูแล้วกันค่ะ''

''ขอบใจมาก !!!

หลังจากที่วางสายจากวีดา จัสตินนึกยังไงก็นึกไม่ออก ว่าแอนนาไม่พอใจอะไรเขาหรือเปล่าถึงได้หนีกลับไปแม่ฮ่องสอนโดยไม่บอก

''คุณสุ ช่วยจองตั๋วเครื่องบินให้ผมไฟลท์ที่ด่วนที่สุดบินไปแม่ฮ่องสอนวันนี้เลย''

''รับทราบค่ะบอส''

เมื่อจัสตินได้ถึงที่สนามบินแม่ฮ่องสอนก็มีรถรีมูซีนจอดรออยู่แล้ว

เมื่อจัสตินถึงสนามบินแม่ฮ่องสอน เดินไปทางไหนก็มีแต่คนมอง หนุ่มหล่อสมาร์ทแมนความสูงเกือบ 190 เซนติเมตร ใบหน้าเรียบเนียนแต่ดูคมเข้มบาดใจ ผมหนาหวีเข้าทรง จมูกโด่ง ใส่แว่นตาดำ เดินออกจากสนามบินไปขึ้นรถลิมูซีน สาวแท้และสาวเทียมต่างก็ส่งเสียงกรี๊ดทั่วสนามบิน จัสตินไม่รอช้าเร่งฝีเท้าไปยังรถหรูที่จอดรอรับอยู่หน้าสนามบินทันที

จัสตินขึ้นรถเสร็จแล้วโทรศัพท์ เปิดโลเคชั่นที่วีดา ส่งให้ชายหนุ่มดู เค้าได้ส่งต่อไปให้กับคนขับรถทันที ไม่นานรถหรูก็ได้มาจอดเทียบถ้าหน้าบ้านของแอนนาเป็นที่เรียบร้อย รถจัสตินจอดอยู่หน้าบ้านของแอนนา

'' คุณออกไปดูสิรถใครมาจอดอยู่ที่หน้าบ้านเรานานแล้ว ...'' พ่อของแอนนาบอกแม่

''จ้าๆ เดี๋ยวแม่ไปดูเอง''

''มาหาใครจ๊ะพ่อหนุ่ม''

''สวัสดีครับคุณป้า บ้านหลังนี้ไม่ใช่บ้านของแอนนาไหมครับ''