บทที่ 4 ผู้โชคดีซึ่งไม่ใช่ฉัน

ตอนนี้ทุกคนกลับมานั่งที่โต๊ะเดิมของตัวเองตั้งก็ใจจดใจจ่อลุ้นว่าใครจะได้รางวัลใหญ่

เมื่อเวลาผ่านไปในที่สุด การประกาศรายชื่อผู้โชคดีก็เป็นอันเสร็จสิ้นเรียบร้อย

"ส่วนตัวฉันก็คงยังเหมือนเดิมได้ผ้าปูที่นอนมาหนึ่งชุดนี่แหละคือรางวัลสำหรับพนักงานดีเด่นของฉัน รางวัลใหญ่อื่นๆคนอื่นได้ไปหมด ส่วนฉันนะ ได้รางวัลเล็กๆน้อยๆแบบนี้ทุกปี" แอนนาคิด เห้อ...

หลังจากที่ พิธีกรประกาศเสร็จเสียงดนตรีก็เริ่มขึ้นมาใหม่

"วีดา วันนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายฉันขอตัวกลับบ้านก่อนนะ " ฉันบอกเพื่อน

" เฮ้ยได้ไงวะดนตรีเพิ่งจะมา มาสนุกกันก่อนดิ"

"วันนี้ฉัน เป็นประจำเดือนขอตัวกลับบ้านก่อนได้ไหมคะคุณเพื่อนสุดที่รักขา าาาาา (แอนนาโกหกเพราะต้องการกลับบ้าน ในความเป็นจริงแล้วเธอไม่ได้เป็นประจำเดือน )

" อ้าว ! แล้วแกก็ไม่บอกตั้งแต่ทีแรก แล้วจะกลับยังไงแต่งตัวเซ็กซี่ด้วยวันนี้อ่ะ" วีดาเป็นห่วงเพื่อน

" เดี๋ยวฉันโทรเรียกแกร๊บให้มารับโอเคไหม และอีกอย่างฉันมีชุดมาเปลี่ยนด้วยไม่ต้องเป็นห่วงนะคะคุณเพื่อน " แอนนาบอก

" อืม โอเคงั้นพรุ่งนี้เจอกัน "

"พรุ่งนี้ฉันไม่เจอแกหรอก เพราะพรุ่งนี้ฉันจะกลับบ้านที่แม่ฮ่องสอน "

" เออ ขอโทษทีว่ะฉันลืมไปว่าแกจะกลับบ้านไปหาพ่อแม่ งั้นเอาใหม่เจอกันอีกทีปีหน้านะเพื่อน 555"

" อือ เจอกันปีหน้า "

ฉันและวีดากอดกัน

" ดูแลรักษาตัวเองด้วยนะแก จะให้ผู้ชายหน้าไหนลากไปหลอกฟันฟรีล่ะดูท่าจะเมาแล้วด้วย ...."

แอนนาบอกกับวีดา