ตอนที่ 197 ผู้ซื่อสัตย์ยุติธรรม!

โจวเจ๋อคาดคิดไม่ถึงเลยว่าจะเจอพระขี้เรื้อนที่นี่ ตอนแรกพระรูปนี้มาที่ร้านของตัวเองแล้วพูดถึงอุดมการณ์และการแสวงหาที่มีจริงบ้างและไม่จริงบ้างกับตัวเองอยู่นานสองนาน จากนั้นก็ถูกโจวเจ๋อทำเป็นเออออแล้วจึงออกไป คิดไม่ถึงว่าเขาจะมาปรากฏตัวที่นี่

ดูเหมือนว่าอุดมการณ์ของพระรูปนี้ในตอนแรกก็คือความเท่าเทียมกันของสรรพสิ่ง คนกับผีควรมีสิทธิ์ที่จะอยู่ต่อเป็นของตัวเอง ยมทูตก็ต้องเคารพสิทธิ์ของมนุษย์ ไม่สิ สิทธิ์ของผี จะบังคับจับผีลงนรกไม่ได้

ตอนนั้นที่โจวเจ๋อได้ฟัง คิดว่าพระรูปนี้เหมือนคนป่วยเป็นโรคป่วย ม.2 เหมือนรุ่นที่ถูกวางยาด้วยหนังสือ ‘รีดเดอร์ส ไดเจสท์’ ในหัวคิดแต่ว่าเด็กญี่ปุ่นสามัคคีกันขนาดนี้ เข้มแข็งขนาดนี้ ทนลำบากเก่งขนาดนี้ เวลาที่เจอเรื่องอะไรมีระเบียบแค่ไหน ต่างประเทศมีความก้าวหน้าเพียงใด หรือในประเทศล้าหลังขนาดไหน เป็นต้น ซึ่งไม่สามารถเข้ากับความเป็นอยู่ของคนทั่วไป และไม่สามารถนำไปใช้จริงได้อย่างสิ้นเชิง

เวลานี้เสียงตะโกนเพียงประโยคเดียวของพระขี้เรื้อนว่า ‘เจ้าหน้าที่กวาดล้างเหลือง’ เป็นผลให้ถนนสายนี้ลุกฮือขึ้นมา และก็เป็นความจริง ด้วยฐานะของโจวเจ๋อ นับว่าเขาเป็นแรงงานของยมโลกจริงๆ และที่นี่แท้จริงแล้วก็เป็นสถานที่ผิดกฎหมาย หากจะพูดให้ไพเราะก็คือหมู่บ้านของคนตาย แต่ในความเป็นจริงในสายตาของยมทูตโดยแท้จริง ที่นี่ก็คือชุมชนแออัดผิดกฎหมายที่คนไร้ฐานะมารวมตัวกัน และเป็นกลุ่มเป้าหมายที่ต้องกวาดล้างให้เรียบ

‘ปัง!’

แต่ละบ้านเริ่มปิดประตูและหน้าต่าง คนที่เร่แสดงศิลปะกายกรรมบนท้องถนนแต่ละคนมุดเข้าไปในตรอกซอกซอย แม้แต่สาวๆ ที่แต่งหน้าเข้มที่ร้องเรียกโจวเจ๋อให้ขึ้นมาเล่นบนชั้นสองก็เริ่มหายไปทีละคน

“อ้าว” สวี่ชิงหล่างเดินเข้ามา ก่อนหน้านั้นเขาไปดูการแสดงปาหี่อยู่อีกที่หนึ่ง ตอนนี้กลับไม่เห็นอะไรเลย

“สาวน้อยโลลิล่ะ” โจวเจ๋อถามสวี่ชิงหล่าง

ก่อนหน้านั้นทั้งสามคนเดินตามกันเข้ามา มีเสียงจ้อกแจ้กจอแจอยู่บนท้องถนน แต่ตอนนี้กลับโล่งว่าง ผลปรากฏว่าตัวเองเห็นแต่สวี่ชิงหล่างแต่ไม่เห็นสาวน้อยโลลิ

“ไม่รู้ สงสัยน่าจะหลบไปทำการบ้านมั้ง”

ดูเหมือนจะมีความเป็นไปได้ สาวน้อยโลลิไม่ค่อยปกติอย่างเห็นได้ชัด หรือสามารถพูดได้อีกอย่างคือมีแนวโน้มที่จะผิดปกติ พอนึกถึงสาวน้อยแห่งนรกคนนั้นที่อ้าปากแลบลิ้นออกมาพลางตะโกนว่า ‘ทางเดินสู่นรก ข้ามสู่แดนน้ำพุเหลือง’ ตอนที่เจอหน้ากันครั้งแรก แต่ตอนนี้กลับคิดจะทำแต่การบ้าน ลักษณะท่าทางแบบนี้ดูแล้วโง่จริงๆ

โจวเจ๋อไม่เคยทำเรื่องจับกุมกวาดล้างเหลืองมาก่อน แต่เขาเคยไปรับเพื่อนร่วมงานของตัวเองที่โรงพักสองสามครั้ง เมื่อก่อนจ่ายเงินประกันตัวห้าพันหยวนและเขียนหนังสือรับรองก็รับคนออกไปได้แล้ว แต่ต่อมาภายหลังได้ยินว่าเปลี่ยนนโยบายแล้ว หากซื้อประเวณีแล้วโดนจับ ถ้าหากแต่งงานแล้วก็ต้องแจ้งคู่ครองให้ทราบด้วย

โอเค ไม่ว่าอย่างไร สถานที่ปิดบังอำพรางเรื่องไม่ดีแบบนี้ก็จำเป็นต้องกวาดล้าง ที่สำคัญคือมีผลกระทบต่อธุรกิจของตัวเขาเอง นี่คือสิ่งที่ยอมไม่ได้เด็ดขาด

“ถีบประตูเข้าไป” โจวเจ๋อพูดกับสวี่ชิงหล่าง

สวี่ชิงหล่างอยากจะย้อนถามว่าทำไมคุณไม่ทำ แต่พอคิดดูอีกทีไม่ควรถือสาเรื่องพวกนี้ เขาเดินไปข้างหน้า ยื่นมือเคาะประตูอย่างอ่อนโยนเหมือนเพื่อนบ้านที่มาเยี่ยม

โจวเจ๋อมุมปากกระตุก เขาสั่งให้สวี่ชิงหล่างถีบประตู แต่การกระทำของสวี่ชิงหล่างถ้าหากเสริมอีกหนึ่งประโยคว่า ‘แม่ครับ เปิดประตูหน่อย ผมกลับมาแล้ว!’ อย่างนั้นจะเข้ากันมาก

โจวเจ๋อเดินเข้าไปแล้วถีบหนึ่งที

‘ปึง!’ ประตูพังทลายลงมา ราวกับทำมาจากกระดาษ

อันที่จริงสถานที่นี้ส่วนใหญ่แล้วเป็นของปลอมกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งเหมือนกับอาหารจัดเลี้ยงที่จัดต้อนรับตัวเขากับสวี่ชิงหล่างของแม่นางไป๋

ถึงแม้ประตูจะไม่ทนต่อการถูกถีบ แต่ผลลัพธ์แบบนี้นั้นดีมาก สวี่ชิงหล่างที่เดินอยู่ข้างหลังรู้สึกว่าสามารถบันทึกภาพวิดีโอให้โจวเจ๋อได้ในตอนนี้ และถ้าหากในนรกมีหนังสือพิมพ์อย่างเป็นทางการละก็ เขาอยากไปส่งต้นฉบับ

หัวข้อคือ ‘ปี 2018 ภายใต้ผู้นำที่ยุติธรรมของนรก ภายใต้การนำของพญายมทั้งสิบ ผมอยู่ใต้บังคับบัญชาของผู้จับกุมโจวเจ๋อในอำเภอแห่งนี้ ครั้งนี้จะตั้งใจกวาดล้างการค้าประเวณีตามเจตนารมณ์ของพระกษิติครรภ์โพธิสัตว์ให้สำเร็จ ขจัดตลาดผีคือหน้าที่สำคัญ ทำงานหลักให้ดี เพิ่มการตรวจสอบประจำวันให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ดำเนินการปราบปรามในครั้งนี้ให้มีประสิทธิภาพที่ยั่งยืน ปกป้องดูแลเมืองอันเป็นที่ตั้ง ‘ร้านหนังสือยามวิกาล’ ของพวกเราให้อยู่ในความเป็นระเบียบเรียบร้อย เพื่อรักษาความปลอดภัยทางวัฒนธรรมของเมืองเราต้องสร้างแนวป้องกันที่แข็งแกร่ง สร้างสภาพแวดล้อมทางสังคมและวัฒนธรรมที่ดีให้แก่เศรษฐกิจของเมืองเรา’

สวี่ชิงหล่างแค่คิดก็สนุกแล้ว เขาเดินตามหลังพลางเอามือป้องปากหัวเราะ

เขาไม่กลัวอะไรเลย เพราะเถ้าแก่โจวอยู่ตรงนี้ ในใจของเขาจึงเหมือนมีที่พึ่ง ไม่ลนลานเลยสักนิด ครั้งที่แล้วที่รีสอร์ตน้ำพุร้อนเถ้าแก่โจวสลบไปเอง ไม่อย่างนั้นเรื่องราวไม่น่าจะยุ่งยากขนาดนั้น

หลังจากเดินเข้าไปแล้ว ด้านในเป็นห้องโถงใหญ่ มีช่องกันลมกั้นเป็นพื้นที่ว่างสองสามแห่ง ทุกอย่างถูกตกแต่งตามสไตล์โบราณ เมื่อเงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆ กลุ่มสาวๆ กำลังยืนเรียงกันอยู่ริมระเบียงด้านในของชั้นสอง มองลงมาข้างล่างด้วยสีหน้าเหม่อลอย

พวกสาวๆ จู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม แต่กลับทำให้โจวเจ๋อไม่ค่อยชินเท่าไร บรรยากาศจึงดูอึดอัดขึ้นเป็นอย่างมาก นอกจากนี้สาวๆ พวกนี้ยังโยกเอนไปมาไม่หยุด เหมือนกำลังโยกหัวร้องเพลงที่ไร้เสียงอย่างพร้อมเพรียงมีระเบียบ ยิ่งทำให้รู้สึกถึงความอึมครึมและน่ากลัว

ความคิดเห็น