ตอนที่ 248
ตอนที่ 248 ร้านหนังสือ!
October 22, 2026
ตอนที่ 248 ร้านหนังสือ!
กองไฟถูกจุดไฟอย่างช้าๆ ไม่ได้ลุกพึ่บขึ้นฟ้าเหมือนฉากที่เห็นในภาพยนตร์กับละครโทรทัศน์ แต่ค่อยๆ ถูกเผาไหม้อย่างช้าๆ
ตาชุยกอดหญิงชราที่เลือดท่วมตัวนอนอยู่บนกองฟืน หญิงชรายังคงดิ้นตลอด เพราะรู้สึกได้ถึงความน่ากลัวและรู้ว่าไฟสามารถทำร้ายเธอได้ แต่ตาชุยกลับเหมือนแฟนหนุ่มที่กำลังปลอบใจแฟนสาวของตัวเอง ตบไหล่ของเธอไม่หยุด ฮัมเพลงให้เธอฟัง พูดคำปลอบขวัญเธออย่างใส่ใจ
เด็กผู้หญิงนอนอยู่ข้างๆ แต่เธอเป็นผี เธอจึงไม่กลัวไฟ เธอไม่รู้ว่าทำไมตัวเองต้องนอนที่นี่ และไม่รู้ว่าทำไมคุณปู่กับแม่ต้องนอนตรงนี้ คุณปู่เรียกเธอให้ไปนอน เธอจึงนอนลงไป โจวเจ๋อเป็นคนจุดไฟ ตาชุยทำตามสัญญา หลังจากจัดการเรื่องสำเร็จแล้ว เขาจะพาหญิงชราเข้า ‘กองไฟสังหาร’ ไปด้วยกัน
ความรักของชายหญิงควรถูกเผาไฟให้หมด โดยเฉพาะคู่รักคู่นี้ที่ถึงแม้จะนอนอยู่บนกองฟืนที่กำลังถูกเผาไฟก็ตาม แต่ยังไม่หยุดโชว์ความหวานที่เกินกว่าทุกระดับอายุ กระทั่งสามารถพูดได้ว่าเกินขอบเขตของสิ่งมีชีวิตไปแล้ว นี่คือภาพยนตร์เรื่องวิญญาณ ความรัก ความรู้สึกเวอร์ชันจีนชัดๆ
“นี่คือความรักใช่ไหม” สวี่ชิงหล่างพูดพลางถอนหายใจ
มนุษย์เรามักจะรู้สึกทอดถอนใจในสิ่งที่ตัวเองคาดไม่ถึง อย่างเช่นเรื่องราวความรักที่น่าประทับใจ เพราะสำหรับคนมากมายแล้ว สามีภรรยาเป็นเหมือนนกที่อยู่ในป่าเดียวกันเท่านั้น คู่ที่รักกันมั่นคงแม้ตายก็ไม่เปลี่ยนแปลง ถือว่ามีน้อยถึงน้อยมากจริงๆ และการสาบานว่าจะรักกันชั่วฟ้าดินสลายส่วนใหญ่จะอยู่ในสถานการณ์ที่โรแมนติกเท่านั้น คำพูดจริงใจในตอนนั้น หลังจากกาลเวลาผ่านไป จะสามารถทำตามที่พูดได้หรือไม่ อย่าไปจริงจังมากนัก แล้วก็คิดจริงจังไม่ได้ด้วย
“ถือโอกาสตอนที่ไฟยังเผาไม่หมด นายสามารถขึ้นไปถ่ายรูปเซลฟี่บนกองไฟทันอยู่นะ แล้วโพสต์ลงเวยป๋อหรือไม่ก็โมเมนต์ในวีแชต เขียนแคปชันว่า ‘ดีใจจัง คืนนี้ได้เป็นสักขีพยานของความรักที่แท้จริง’ หรือไม่ก็ ‘เมื่อไรฉันจะได้เจอผู้ชายที่รักฉันแบบนี้บ้าง’”
สวี่ชิงหล่างไม่สนใจคำเสียดสีของโจวเจ๋อ แต่โต้กลับไปว่า “ผมแปลกใจมาก ที่คุณยอมประนีประนอมด้วย”
“ไม่ประนีประนอม แล้วจะทำยังไง” โจวเจ๋อส่ายหน้า แล้วพูดต่อ “ถ้าหากประนีประนอมสามารถแลกกับตอนจบที่ดีที่สุดได้ ฉันยินดีที่จะทำ”
“ตอนจบที่ดีที่สุด?”
“นี่คือตอนจบที่ดีที่สุด สำหรับทุกคนต้องมีข้อแลกเปลี่ยนกัน” โจวเจ๋อตอบ
“แลกเปลี่ยน?”
“ซุนเค่อวั่งฆ่าแม่ของตัวเอง โหดร้ายไม่อาจให้อภัยได้ แต่หญิงชราก็ฆ่าคนที่โทษไม่ถึงตายอยู่ไม่น้อย ถ้าหากตอนจบพวกเขาตายทั้งหมด อย่างน้อยก็ไม่มีคนที่จะไม่พอใจ ไม่ใช่เหรอ”
“ความคิดของคุณ…”
“ฉันไม่ใช่ผู้พิพากษาและไม่ใช่ตำรวจ หน้าที่ของฉันคือเผาหญิงชราที่กลายเป็นผีดิบ จัดการเธอไม่ให้ออกไปก่อเรื่องข้างนอกอีก ตอนจบแบบนี้ถือว่าจบบริบูรณ์แล้ว”
ไฟแรงขึ้นเรื่อยๆ กลืนกินตาชุยกับหญิงชราอย่างช้าๆ เสียงร้องโหยหวนน่าเวทนาดังมาจากข้างใน เงาร่างกำลังแดดิ้น จนคุณแยกไม่ออกว่าเป็นตาชุยหรือหญิงชราที่กำลังร้องโหยหวน
“ภรรยาของเขากับลูกชายของเขา ไม่น่าตายเลยจริงๆ” สวี่ชิงหล่างถอนหายใจ “บางทีนี่คือสิ่งที่น่าเสียใจมากที่สุดแล้วละมั้ง”
การแก้แค้นครั้งนี้เป็นผลกรรมตามสนอง แต่เป็นเพราะพัวพันไปถึงคนอื่นด้วย ดังนั้นจึงรู้สึกว่าจบไม่สมบูรณ์แบบเท่าไร ซึ่งเหมือนผลงานศิลปะชิ้นหนึ่งที่แปดเปื้อนสิ่งสกปรก เป็นเหตุผลเดียวกับปัจจุบันนี้ภาพวาดที่มีชื่อเสียงหลังจากตกทอดมาสู่คนรุ่นหลัง หากมีคำวิจารณ์ที่จักรพรรดิเฉียนหลงคิดเอาเองว่าดีอยู่บนนั้น จะทำลายบรรยากาศเป็นอย่างมาก
ผู้คนมักจะคาดหวังว่านิสัยและชีวิตส่วนตัวของวีรบุรุษจะต้องบริสุทธิ์ไร้มลทินเด็ดขาด แต่ความเป็นจริงกลับไม่ใช่ ด็อกเตอร์มาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ที่กล่าวสุนทรพจน์ยังซื้อประเวณี ถึงขนาดที่ว่าเคยร่วมรักแบบชายหนึ่งหญิงสองมาแล้ว แต่ก็ไม่มีผลกระทบต่อการกล่าวสุนทรพจน์ของเขา
โจวเจ๋อรู้ดี ความคิดของสวี่ชิงหล่างแค่เหมือนชาวบ้านที่ติดตามข่าวลือเท่านั้น มักอยากให้ละครแสดงออกมาอย่างดีงามพร้อมสรรพ
“ผมต้องช่วยทำพิธีให้แม่ลูกคู่นี้ไหม” สวี่ชิงหล่างถาม
“ไม่ต้อง”
“แต่พวกเขาตายน่าสงสารมาก”
“อาจเป็นเพราะว่าตอนที่หญิงชรายังมีชีวิตอยู่พบว่าตัวเองท้อง จึงไม่กล้าพูดกับลูกชาย แต่พูดกับหลานชายหรือไม่ก็ลูกสะใภ้ จากนั้นพวกเขาก็ไปฟ้อง”
“คุณถามมาแล้วเหรอ”
“ไม่ได้ถาม”
“แล้วคุณถือสิทธิ์อะไรมาพูดแบบนี้”
“พูดแบบนี้แล้วนายสบายใจไม่ใช่เหรอ”
ไฟเริ่มมอดดับอย่างช้าๆ โจวเจ๋อไม่พูดไร้สาระกับสวี่ชิงหล่างอีก เขาเดินเข้าไปตรวจสอบ ทุกอย่างเป็นผุยผงมาจากดินกลับสู่ดิน ตาชุยเกิดมามีเนตรหยินหยาง สุดท้ายกลับมีจุดจบเช่นนี้ ทำให้คนรู้สึกทอดถอนใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
เด็กผู้หญิงนั่งอยู่ในขี้เถ้า ยังคงมองโจวเจ๋ออย่างงุนงง
“มา ฉันจะส่งเธอไปยังที่ที่ควรไป ไปหาพ่อ…ปู่กับแม่ของเธอ” ขณะพูดโจวเจ๋อได้เปิดประตูนรก ไม่ว่าจะใช่หรือไม่ใช่ ไม่ว่าจะถูกหรือผิด ทุกอย่างต้องจบลงถึงจะถูกต้อง
เด็กผู้หญิงเดินเข้าหาประตูนรกอย่างมึนงงอยู่บ้าง สิ่งที่รอเธออยู่คือการเริ่มต้นชีวิตใหม่ ผู้คนมักจะคิดว่ายมทูตคือปลายทางสุดท้าย แต่จริงๆ แล้วเสามารถมองพวกเขาเป็นบทนำของการเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้เช่นกัน
“คุณอา คุณปู่บอกว่า ตอไม้ที่อยู่ใต้เตามีสมุดบันทึกของเขา ถ้าคุณอยากได้ ก็ไปหยิบนะคะ”
“โอเค” โจวเจ๋อยิ้มเพื่อบอกให้เธอเข้าไป
“คุณอาคะ คุณปู่ยังบอกอีกว่า ปกติแม่ไม่ได้เป็นแบบนี้ เขาบอกว่าเป็นเพราะเสียงขลุ่ย” เด็กผู้หญิงหลังจากพูดประโยคนี้จบแล้ว ก็เดินเข้าสู่ประตูนรก