ตอนที่ 276 ความยุ่งเหยิงที่โรงพยาบาล

ตอนที่ 276 ความยุ่งเหยิงที่โรงพยาบาล

“ตรวจร่างกายให้ละเอียด ตรวจทุกอย่างที่สามารถตรวจได้ จากนั้นรายงานผลการตรวจให้ผมทราบด้วย” โจวเจ๋อพูด

“ได้ค่ะ” หมอหลินตอบรับ “วางใจเถอะค่ะ ถ้ามีปัญหาละก็ คุณจะทราบทันที ดื่มชาไหมคะ”

“ครับ”

จากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องทำงานของหมอหลิน ที่นี่คงจะเป็นพื้นที่พักผ่อนของเธอ การตกแต่งเรียบง่าย แต่ก็ยังเข้ากับบุคลิกสบายๆ ของเธออีกด้วย

หมอหลินชงชาแล้วยกมาเสิร์ฟด้วยตัวเอง

“ครั้งที่แล้วคุณบอกว่าจะส่งเอกสารข้อตกลงการหย่ามาให้ผมอีกครั้ง” โจวเจ๋อพูด

“อืม”

“ผมยังไม่ได้รับ”

“ฉันยังไม่ได้ส่งค่ะ”

โจวเจ๋อพยักหน้าและนั่งลงบนโซฟาตรงข้ามโต๊ะทำงาน

“เป็นยังไงบ้างคะ สนใจกลับมาทำงานเก่าที่นี่ไหมคะ” หมอหลินชี้ที่นี่และพูดขึ้น

โรงพยาบาลแห่งนี้ล้วนเป็นของครอบครัวเธอ

“มันน่าดึงดูดใจมากทีเดียว” โจวเจ๋อจิบชาไปสองอึก “แต่ผมขี้เกียจจนชินแล้ว กลัวว่าจะไม่ชินกับชีวิตที่ต้องทำงานเหมือนเมื่อก่อนน่ะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ ตอนคุณอารมณ์ดีก็มา ตอนที่คุณอารมณ์ไม่ดีก็ไม่ต้องมาค่ะ”

โจวเจ๋อเลียริมฝีปาก หวั่นไหวนิดหน่อยนะเนี่ย

ในโรงพยาบาลแห่งนี้ เขาจะไม่เจอพวกคร่ำครึที่เอาแต่อิจฉาคนเก่ง และก็จะไม่เจอเพื่อนร่วมงานที่คอยขัดแข้งขัดขาเขา และยิ่งไม่มีคู่แข่งที่คอยจะใส่ร้ายเขาลับหลังอีกด้วย

คุณสามารถเพลิดเพลินกับอิสระทุกอย่างนี้ได้ และสามารถใช้ความสามารถของตัวเองได้อย่างเต็มที่ เพราะท้ายที่สุดแล้ว ผู้อำนวยการก็คือภรรยาของเขาเอง

แต่โจวเจ๋อก็ยังไม่ตอบตกลงไปทันที บอกตามตรง เขาทำใจทิ้งร้านหนังสือไม่ลง ตัดใจทิ้งความรู้สึก บรรยากาศ และเพื่อนร่วมงานของร้านหนังสือไม่ลง เขาทำใจทิ้งอิงอิงไม่ได้

เป็นไปได้ไหมว่าจะให้อิงอิงไปสอบใบประกอบวิชาชีพพยาบาลมาทำงานทางการแพทย์กับเขาด้วยน่ะ

แน่นอนว่า เหตุผลนี้จะบอกหญิงสาวตรงหน้าไม่ได้ เถ้าแก่โจวคนฉลาดก็ยังพอรู้ขอบเขตอยู่บ้าง

“ที่จริง มันไม่เหมาะสมใช่ไหม” โจวเจ๋อชี้ตัวเอง

เขาในชาติที่แล้ว เป็นศัลยแพทย์ที่อายุน้อยที่สุดและโดดเด่นที่สุดในทงเฉิง แต่ตัวตนของสวีเล่อในชาตินี้เป็นอะไรเสียที่ไหน หากเขาไปหยิบมีดผ่าตัด อาจเกิดปัญหาขึ้นมากมายก็เป็นได้

“เหอะๆ ถ้าคุณยินดีละก็ ช่วงนี้ฉันกำลังคิดจะลงทุนร้านขายยาบางแห่ง ฉันกำลังวางแผนเซ้งตึกข้างๆ ร้านหนังสือของคุณเอาไว้ทำร้านขายยาน่ะ จนถึงตอนนั้นคุณก็ทุบให้ทะลุเชื่อมกับร้านหนังสือของคุณเลย ตอนที่คุณว่างๆ ก็ไปนั่งเล่นที่นั่นได้

ในร้านขายยาบางแห่งก็มีหมอเท้าเปล่า[1]ประจำอยู่ ตรวจโรคเล็กๆ น้อยๆ และจ่ายยามันก็ไม่ได้เป็นปัญหาใหญ่อะไร อีกอย่างฉันเชื่อในความสามารถของคุณ คงไม่ทำลายชื่อเสียงหรอกค่ะ”

โจวเจ๋อดื่มชาต่อ ไม่อยากถกปัญหาพวกนี้แล้ว เขากลัวว่าตัวเองจะทนไม่ไหว

“หมอหลินคะ แผนกฉุกเฉินค่ะ!”

ในเวลานี้ พยาบาลนางหนึ่งวิ่งตะโกนเข้ามา หมอหลินรีบลุกขึ้นและเดินออกจากห้องทำงานไปทันที

โจวเจ๋อวางถ้วยชาลงและเดินออกมาอย่างอ้อยอิ่ง บังเอิญเจอไป๋อิงอิงที่เพิ่งหาที่นี่เจอจนได้

“เถ้าแก่ รู้สึกว่าเธอเปลี่ยนไปเยอะเลย” อิงอิงพูดขึ้น

“เมื่อกี้ไปทำอะไรมาน่ะ”

“เถ้าแก่ เมื่อก่อนเธอไม่ได้พูดจาเก่งถึงขนาดนี้นี่นา” อิงอิงไม่ตอบ พยายามเนียนๆ ผ่านไป

“คนเราน่ะ มันเปลี่ยนไปตลอดละนะ” โจวเจ๋อพูด

“งั้นเถ้าแก่ยังชอบเธออยู่ไหมเจ้าคะ” อิงอิงถาม

อิงอิงอยากบอกเหลือเกินว่านางเหนื่อยมาก สู้กับผู้ชายแล้ว ยังมีเจ้าตัวเล็กมาอีก ปรากฏว่าที่นี่ จู่ๆ ดันมีภรรยาเก่าเพิ่มเข้ามาอีกแล้ว!

ในฐานะที่นางมีสถานะเป็นสาวใช้แล้วคิดอยากจะไต่เต้าขึ้นไปตำแหน่งสูงนั้น ศึกในวังหลวงนี้ยากยิ่งนัก!

“ระหว่างผมกับเธอไม่มีอะไรสักหน่อย อีกอย่างนะ หากตัวตนของผมเข้าไปพัวพันกับเธอมากไป ก็อาจจะไม่ใช่เรื่องที่ดีสำหรับเธอ”

“ที่ว่าไม่มีอะไรหมายถึงอะไรเจ้าคะ”

“มีอะไรอยู่ในสมองของคุณบ้างเนี่ย” โจวเจ๋อเอื้อมมือไปเขกหัวเกาลัดของอิงอิง

“แต่ว่าในตอนนั้นฮูหยินกับนักปราชญ์ท่านนั้นก็ไม่มีอะไรเหมือนกัน แล้วทำไมพวกเขาถึงอยู่ด้วยกันจนตายได้เจ้าคะ”

“ระหว่างชายและหญิงมันไม่ได้มีแค่ความสัมพันธ์แบบนั้นซะหน่อย ยังมีการชื่นชมซึ่งกันและกันทางจิตวิญ…”

จู่ๆ โจวเจ๋อก็ชะงักคำพูด เดี๋ยวนะ เดี๋ยวก่อน ตอนแรกแม่นางไป๋กับนักปราชญ์ท่านนั้นไม่ได้มีอะไรในกอไผ่อย่างนั้นเหรอ นั่นไม่เท่ากับว่าร่างกายนี้ของอิงอิงนั้น นางยัง?

“อิงอิง หรือว่าคุณยัง…”

โจวเจ๋อยังไม่ทันจะได้ถามในเรื่องนี้ ที่ห้องฉุกเฉินด้านนั้นก็เกิดความวุ่นวายขึ้น

เกิดปัญหาอะไรขึ้นอย่างนั้นเหรอ

โจวเจ๋อรีบเดินเข้าไปทันที นี่เป็นสัญชาตญาณในวิชาชีพ กระทั่งสามารถบอกได้ว่าเป็นปฏิกิริยาตอบโต้แบบมีเงื่อนไข อีกทั้งที่นี่ยังเป็นโรงพยาบาลอีกด้วย ทำให้โจวเจ๋อจู่ๆ ก็ลืมความจริงไปว่าเขาไม่ใช่ตัวตนเดิมในชาติก่อนได้ง่ายๆ

เมื่อผลักประตูห้องฉุกเฉิน โจวเจ๋อก็มองเห็นชายชราคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียง เครื่องมอนิเตอร์รอบๆ แสดงให้เห็นว่าชายชราค่อยๆ สูญเสียสัญญาณชีพ

“ชาร์จ หลบไป”

หมอหลินกำลังเตรียมกระตุ้นหัวใจด้วยไฟฟ้า แต่หลังจากกระตุ้นหัวใจด้วยไฟฟ้าไปแล้วครั้งหนึ่ง ชายชราก็ยังไม่ตอบสนอง

“คุณเป็นใครคะ คุณไม่ควรอยู่ตรงนี้นะคะ” พยาบาลสาวคนหนึ่งเห็นโจวเจ๋อ

“ให้เขาอยู่ที่นี่” หมอหลินพูดขึ้น เธอคือผู้อำนวยการ เป็นธรรมดาที่จะไม่มีใครกล้าต่อต้านเธอ

โจวเจ๋อเดินมาข้างๆ หมอหลิน

“ช่วยฉัน” หมอหลินบอกโจวเจ๋อ

“หัวใจวายเฉียบพลันเหรอ” โจวเจ๋อถาม