ตอนที่ 313 ไม่มีคนรับสาย

ตอนที่ 313 ไม่มีคนรับสาย

เดิมทีมาจับผี แต่ใครจะรู้ว่าสุดท้ายกลายเป็นจับหนู ถึงแม้ในใจจะรู้สึกแปลกเล็กน้อย แต่ทุกคนก็เริ่มต้นค้นหาทั้งในกล่องและตู้ ส่วนศพที่น่าสงสารนั่นถูกทิ้งไว้ชั่วคราวอยู่ตรงนั้นไม่มีใครสนใจ และตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาสนใจด้วย

รอให้จัดการธุระเสร็จแล้วค่อยโทรหาจางเยี่ยนเฟิง สั่งให้เขามาจัดการจะดีที่สุด อย่างไรก็ตามแบกศพไปเผาทิ้งเป็นงานที่ยุ่งยากมากอย่างหนึ่ง

ทุกคนในร้านหนังสือมาช่วยกันจับผี ไม่ได้มาเป็นทีมจัดเก็บเพื่อหารายได้เสริม พวกเขาหาได้ครึ่งชั่วโมงแล้วแต่ยังไม่ได้ผลลัพธ์อะไรเลย ที่นี่สะอาดมากจนน่าขนลุก แม้แต่ขี้หนูก็ไม่มี

“เถ้าแก่ อย่างนั้นพวกเราเผาบ้านหลังนี้ดีไหม” นักพรตเฒ่าออกข้อเสนอ จุดไฟเผาจะได้สิ้นเรื่อง หนูตัวนั้นไม่ว่าจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหนก็จะถูกเผาตาย

โจวเจ๋อส่ายหน้า หากสามารถจับเป็นได้ทางที่ดีจับเป็นแล้วส่งลงนรก แบบนี้จะได้ผลตอบแทนที่ดีกว่า ทันใดนั้นโจวเจ๋อยื่นมือขวาของตัวเองออกไป ควันสีดำกลุ่มหนึ่งลอยขึ้นไปจากปลายนิ้ว จากนั้นใช้เล็บแทงเข้าไปในพื้น ควันสีดำเริ่มตลบอบอวลไปทั่ว ลอยไปหาสาวน้อยโลลิ ลอยไปหาไป๋อิงอิง ลอยไปหาเจ้าลิงที่อยู่บนตัวของนักพรตเฒ่า แล้วมีอีกสายหนึ่งที่ลอยไปหาศพผู้หญิงนั่น ลอยวนอยู่รอบตัวเธอ รูม่านตาของโจวเจ๋อหดตัวทันที อยู่ข้างในศพนั่น!

‘จี๊ดๆ!’ ท้องของศพถูกเจาะเป็นรู หนูขนาดใหญ่ลอดออกมาจากตรงนั้น หนูมีขนสีแดง โดยเฉพาะดวงตานั่น มีขนาดใหญ่เท่าเมล็ดถั่วเหลืองเปล่งประกายเป็นสีดำอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งหมายความว่ามันมีความคิด มันมีสติปัญญาเกินหนูที่แท้จริงแล้ว น่าจะเป็นความซวยของสหายคนนี้ แน่นอนว่าต้องดูโชคด้วยเหมือนกัน เพราะวิญญาณที่หนีมาจากนรกมักจะเจอเหตุการณ์ที่น่าอับอายอยู่บ้าง นั่นก็คือวิญญาณจะสูญเสียพลังไปเรื่อยๆ ถ้าหากไม่หาร่างสิงที่เหมาะสม ก็จะมลายหายไปจากโลกมนุษย์

ตอนนั้นโจวเจ๋อเจอสวีเล่อพอดี และไอ้สวีเล่อก็เพิ่งถูกคนทุบตาย โจวเจ๋อจึงอาศัยจังหวะเข้าไป ส่วนคนที่อยู่ตรงหน้าคนนี้น่าจะเลือกเข้าไปสิงหนูริมถนน เธอคงอยากหาร่างที่เหมาะสมเหมือนกัน แต่โชคไม่ดี ทำอะไรไม่ได้

‘จี๊ดๆ!’

ทุกคนในร้านหนังสือล้อมเป็นวงกลม เจ้าหนูก็ไม่กล้าวู่วาม แต่วินาทีต่อมา สีหน้าของสาวน้อยโลลิพลันเปลี่ยนไปแล้วพูดว่า “ระวัง มีเวทมนต์”

‘วืด!’ นักพรตเฒ่าล้มลงไปกองกับพื้นโดยตรง สีหน้าเหม่อลอยเห็นได้ชัดว่าโดนมนต์สะกดแล้ว

สาวน้อยโลลิทำสีหน้าเคร่งขรึม ถึงแม้จะไม่เป็นอะไร แต่ได้ย้ายสายตามองไปทางอื่นแล้ว ไม่กล้าสบตากับหนูตัวนี้ เธอต้องการเวลาที่มั่นคง ไป๋อิงอิงหลับตาปี๋ยืนอยู่กับที่

เจ้าลิงกระโดดไปบนไหล่ของนักพรตเฒ่า ใช้อุ้งมือเล็กของมันเคาะศีรษะของนักพรตเฒ่า เมื่อเห็นว่านักพรตเฒ่ายังแน่นิ่ง หลังจากมองไปรอบๆ แล้วจึงกระโดดไปที่ไหล่ของโจวเจ๋อ ชี้ไปที่เจ้าหนูตัวนั้นแล้วคำรามใส่มัน

สายตาของหนูจ้องมองโจวเจ๋อตาไม่กะพริบ มันไม่สามารถกล่อมประสาทเจ้าลิงได้ แต่คนนี้…มันตกใจที่พบว่ามันสะกดเขาไม่ได้เช่นกัน

โจวเจ๋อเอียงหน้าผากเล็กน้อย สะบัดมือขวาแล้วเล็บจึงงอกยาวออกมา สำหรับเถ้าแก่โจว สิ่งที่ตัวเองต้องเจอบ่อยๆ หลังจากเกิดใหม่ก็คือเจอภาพลวงตาติดต่อกัน

ไม่ว่าจะเรื่องอะไร หลังจากคุณเจอมาเยอะแล้ว จะรู้สึกเฉยกับมัน นับประสาอะไรกับภาพลลวงตาฝีมือกระจอกของเจ้าหนูตัวนี้ เมื่อเทียบกับประสบการณ์ที่ตัวเองเจอมาก่อนหน้านั้น แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน

โจวเจ๋อเป็นฝ่ายเดินเข้าไป ร่างของเจ้าหนูเริ่มสั่น เธอกลัวแล้ว เธอกำลังหวาดกลัว

‘ฟุบ!’ แต่วินาทีต่อมา เธอกระโดดพรวดไปข้างหน้า พยายามจะหาช่องมุดลงไป

‘เจี๊ยกๆๆ!’ แต่เจ้าลิงเร็วกว่า กระโดดออกจากไหล่ของโจวเจ๋อแล้วคว้าหางของเจ้าหนูในชั่วพริบตา นอกจากนี้ยังทุ่มมันลงพื้นอย่างแรง!

‘ปัง!’ อย่ามองว่าเจ้าลิงอยู่ในร้านหนังสือทั้งวันเอาแต่กินดื่มขายความน่ารักเวลาไลฟ์สดกับนักพรตเฒ่าเท่านั้น แต่มันเป็นปีศาจลิงกลับชาติมาเกิด ศักยภาพแฝงในตัวมีไม่จำกัด ดังนั้นจัดการเจ้าหนูที่โดนผีสิงตัวหนึ่งจึงไม่ใช่ปัญหาใหญ่ของมัน

เจ้าหนูที่โดนทุ่มลงพื้นกำลังจะลุกขึ้น เล็บทั้งห้ากลับทิ่มเข้ามา โดยไม่ทิ่มมันโดยตรง แต่หนีบมันไว้อย่างแน่น จับได้แล้ว!

…

ระหว่างทางกลับนักพรตเฒ่ายังขับรถเหมือนเดิม เขามองเจ้าหนูที่โดนจับใส่ขวดแก้ววางอยู่ตรงหน้าสาวน้อยโลลิเป็นพักๆ ด้วยความรู้สึกกลัวอยู่บ้าง

เมื่อครู่เขาโดนสะกดจิตโดยไม่รู้ตัว ถ้าหากครั้งนี้ไม่ใช่เพราะเถ้าแก่อยู่ด้วย เขาอาจจะโดนเจ้าหนูจัดการไปแล้ว

สาวน้อยโลลิกลับจับขวดแก้วกลิ้งไปมาอย่างมีความสุข กลิ้งเจ้าหนูที่อยู่ข้างในกลับหัวกลับหางพลิกไปมาไม่หยุดดูเหมือนเธอจะสนุกอย่างยิ่งที่ได้ออกล่าสิ่งแปลกใหม่

เจ้าลิงยังนั่งอยู่บนไหล่ของโจวเจ๋อ ร้อง ‘เจี๊ยกๆๆ’ ไม่หยุด เหมือนกำลังโม้ว่าตัวเองเมื่อก่อนเก่งแค่ไหน แต่ไม่มีใครสนใจมัน

“จับได้แล้วหนึ่งตัว งั้นกลับไปที่ร้านหนังสือส่งมันลงนรกไปก่อน แล้วค่อยไปจับอีกหนึ่งตัว” โจวเจ๋อกล่าว

เพื่อความปลอดภัย ต้องจัดการทีละคน ยังดีกว่าเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันเหมือนใช้ตะกร้าไม้ไผ่ตักน้ำไม่ได้อะไรเลย

สาวน้อยโลลิพยักหน้าเห็นด้วยกับการตัดสินใจนี้ จากนั้นเธอจึงหยิบสมุดยมทูตออกมาดู แล้วจึงเบิกตาโพลง แสดงความตกใจออกมาทางสีหน้า

“เป็นอะไร” โจวเจ๋อถาม