ตอนที่ 357 ช่วยแก้ไขธรรมเนียมปฏิบัติแบบปลาเค็ม!

ตอนที่ 357 ช่วยแก้ไขธรรมเนียมปฏิบัติแบบปลาเค็ม!

เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าแจ่มใส ไร้ก้อนเมฆไกลหมื่นลี้ เป็นอากาศดีที่ยากจะมีสักครั้ง ตอนที่เถ้าแก่โจวตื่นนอนลงมาข้างล่าง เขาเห็นจางเยี่ยนเฟิงยังคงนั่งเหม่ออยู่บนโซฟา เห็นได้ชัดว่าคุณจางยังไม่ได้สติกลับมาสำหรับการเปลี่ยนแปลงของร่างกายอย่างยิ่งใหญ่แบบนี้

ในความเป็นจริง ไม่ว่าใครพอตื่นมาพบว่าตัวเองถูกเปลี่ยนร่างถูกเปลี่ยนฐานะ คาดว่าคงมีอาการที่คล้ายกัน

เถ้าแก่โจวตอนแรกเป็นเพราะยังพอมีสติหลังจากที่ตายแล้ว เขาผ่านขั้นตอนการช่วยชีวิต เคลื่อนศพ แต่งหน้าศพไว้ทุกข์ และเผาศพของตัวเองเป็นเวลาสองวันเต็ม หลังจากที่ได้ปูทางเป็นเวลานานแล้ว จึงเข้ามาอยู่ในร่างของสวีเล่อ ดังนั้นจึงปรับตัวได้เร็วกว่า

เรื่องของเหล่าจางจึงได้แต่อาศัยตัวของเหล่าจางค่อยๆ เอาชนะมัน อันที่จริงเขายังมีอีกหลายเรื่องที่ตัวเองต้องเอาชนะให้ได้ อย่างเช่น การกินข้าว การนอนหลับ ถ้าเรื่องกินข้าว เถ้าแก่โจวสามารถสั่งให้สวี่ชิงหล่างทำน้ำบ๊วยต่อได้ ส่วนเรื่องการนอนหลับ เถ้าแก่โจวจะให้เขาไปเรียนการทำสมาธิกับทนายอัน

ทนายอันเป็นคนที่ฉลาดหลักแหลมคนหนึ่ง ถึงแม้ตอนแรกเขาจะช่วยโจวเจ๋อนำวิญญาณของจางเยี่ยนเฟิงยืมศพคืนชีพได้ก็ตาม แต่ในความเป็นจริงนั้น ทนายอันไม่ได้รู้จักจางเยี่ยนเฟิงเท่าไร เขามักจะรู้สึกว่าเป็นการลงทุนที่ล้มเหลว

โจวเจ๋อยืนอยู่ข้างเคาน์เตอร์ วันนี้เขาไม่ได้นอนอาบแดดดื่มกาแฟในตำแหน่งเดิมของตัวเองเป็นประวัติการณ์ สาวน้อยโลลิเปลี่ยนชุดเตรียมพร้อมออกเดินทางนานแล้ว เธอนั่งอยู่ในรถของทนายอัน และไม่ได้พูดเร่งโจวเจ๋อ

สวี่ชิงหล่างขับรถอีกคันหนึ่ง มีนักพรตเฒ่ากับเดดพูลนั่งอยู่ข้างใน เถ้าแก่โจวเดินไปตรงหน้าเจ้าหน้าที่ตำรวจจางแล้วพูดว่า “ยังทำใจไม่ได้อีกเหรอ”

เจ้าหน้าที่ตำรวจจางส่ายหน้า เขาต้องการเวลาอีกนิด ไม่อย่างนั้นเขาไม่สามารถสร้างทัศนคติกลับมาใหม่ได้ เขาจำได้ โจวเจ๋อเคยพูดว่าต้องปกป้องทัศนคติของเขา…

“เจ้าลิง ดูเขาด้วย ถ้าหากเขาอยากออกไปหรือทำอะไร ก็โทรศัพท์” โจวเจ๋อตะโกนพูดกับเจ้าลิงที่อยู่หลังเคาน์เตอร์ เจ้าลิงพยักหน้า ส่ายก้นไปมา เพื่อบอกว่าตัวเองรู้แล้ว จากนั้นโจวเจ๋อจึงนั่งบนรถ

เรื่องในวันนี้ แท้จริงแล้วสาวน้อยโลลิกับทนายอันเป็นคนจัดการ ในฐานะของหญิงแกร่งเมื่อชาติที่แล้ว ในโลกของธุรกิจถือเป็นคนที่สามารถเรียกลมเรียกฝนได้คนหนึ่ง ผู้หญิงแบบนี้ต่อให้เข้าไปอยู่ในร่างของสาวน้อยโลลิ แต่ก็มีความหยิ่งอยากไต่เต้าอยู่เหนือคนอื่นเหมือนเดิม

เธอวอแวขอให้อันปู้ฉี่ฝึกฝนเป็นเพื่อนเธอ อันปู้ฉี่รับปาก ไม่ว่าอย่างไรถ้าจะฝึก เช่นนั้นทุกคนก็ควรฝึกไปด้วยกัน

ถึงแม้เขาจะอาศัยโจวเจ๋อ ยอมให้โจวเจ๋อเป็นเถ้าแก่ แต่โครงสร้างของร้านหนังสือที่ขนาดใหญ่แค่นี้ กับพนักงานที่มากเกินไปบวกกับความเคยชินในวิถีชีวิตปลาเค็ม ยากที่จะทำให้ทนายอันทนรับได้ อาจจะเป็นเพราะเขายังไม่ถูกละลายพฤติกรรม ดังนั้นทนายอันจึงรู้สึกว่า ก่อนที่ตัวเองจะถูกหลอมรวมไปด้วย อย่างน้อยต้องขยันให้เต็มที่พยายามเปลี่ยนแปลงร้านหนังสือแห่งนี้

สถานที่ที่ทุกคนขับรถมาถึง เป็นบ้านเดี่ยวแห่งหนึ่งในบริเวณใกล้เคียง ซึ่งเป็นหนึ่งในอสังหาริมทรัพย์ของอิงอิง

สาวน้อยโลลิเดินนำหน้าสุด เธอเป็นคนริเริ่ม ‘กิจกรรม’ ในครั้งนี้ เธอจึงตื่นเต้นมากที่สุด ส่วนอิงอิงกลับมีท่าทีกังวลใจ

“เป็นอะไร” โจวเจ๋อถาม

“เป็นเพราะภาษีโรงเรือนใช่ไหม” ทนายอันตอบ ขณะเดียวกันได้ชี้ไปที่สวี่ชิงหล่างที่มีท่าทางกระวนกระวายใจ

ถึงแม้ไม่รู้ว่าจะมีนโยบายออกมาหรือไม่ แต่กลับมีข่าวใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้จะมีโควตาไม่เก็บภาษี แต่พอจะมองเห็นว่า ไม่ว่าจะเพิ่มจำนวนการไม่เก็บภาษีมากเท่าไร สำหรับอิงอิงและสวี่ชิงหล่างแล้ว ล้วนไม่มีความหมายอะไร

“วางใจเถอะ ยังไม่ต้องพูดถึงว่าจะออกนโยบายไหม ต่อให้ออกนโยบายจริงๆ ช่วยเลี่ยงภาษีให้พวกคุณก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร” ทนายอันหัวเราะ ‘ฮ่าๆ’ แล้วเร่งให้ทุกคนรีบเดินตาม

ทุกคนเข้าไปในโรงจอดรถใต้ดิน เป็นสถานที่ที่มีพื้นใหญ่เท่าสนามบาสเกตบอลสองสนาม สาวน้อยโลลิยืนอยู่ด้านหนึ่งนานแล้ว และแทบจะอดใจรอไม่ไหว

อิงอิงเลื่อนเก้าอี้เข้ามา จากนั้นโจวเจ๋อจึงนั่งลงไป นักพรตเฒ่า สวี่ชิงหล่าง รวมทั้งเดดพูลทั้งสามคนยืนอยู่อีกด้านหนึ่ง

พูดจริงๆ นะ สำหรับเรื่องครั้งนี้ คนที่สนใจจริงๆ มีไม่เยอะ แต่เมื่อถูกลากออกมาแล้ว จึงทำอะไรไม่ได้ แน่นอนว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เถ้าแก่ใหญ่ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยท่าทางสบายๆ ก็ยังแสดงตัวอย่างชัดเจนว่าตัวเองมาปรากฏตัวเพื่อเป็นกองเชียร์เท่านั้น

ทนายอันกวาดตามองโจวเจ๋อหนึ่งที เขาหรี่ตาเล็กน้อย ปวดหัวจริงๆ ถ้าหากเป็นทีมงานชุดนี้ ตอนนี้ก็ยังพอทนได้ แต่ถ้าเลื่อนขั้นเป็นผู้จับกุม หรือได้เลื่อนขั้นเป็นผู้ตรวจสอบในภายหลัง คงจะเสียเปรียบอย่างมากแน่นอน

เขาไปหาทีมงานที่มีปณิธานอยากเป็นปลาเค็มใช้ชีวิตเอ้อระเหยเหมือนกันมาเป็นพวกของตัวเองได้อย่างไร

อันที่จริง ทนายอันเข้าใจผิดแล้ว เหล่าสวี่กับนักพรตเฒ่าก่อนที่จะรู้จักโจวเจ๋อ จริงๆ แล้วมีความกระตือรือร้นมีสุขภาพจิตใจและร่างกายที่แข็งแรงเช่นกัน…

“ผิดหวังมากใช่ไหม” สาวน้อยโลลิพูด

ทนายอันพยักหน้า “แต่ชีวิตแบบนี้ พูดจริงๆ นะ มันทำให้คนอยากก้าวหน้าและทำให้คนหลงใหลได้จริงๆ” เขาพูดแล้วเริ่มถอดเสื้อผ้าไปพร้อมๆ กัน เมื่อถอดเสื้อคลุมออกกำลังกายแล้ว ได้เผยให้เห็นเสื้อผ้ารัดรูปชุดหนึ่ง

สาวน้อยโลลิหันมามอง “อดีตท่านผู้ตรวจสอบ ช่วยชี้แนะด้วยนะคะ” พูดจบ สาวน้อยโลลิก็กระโจนเข้าไปทันใด

…

“เริ่มสู้กันแล้ว” นักพรตเฒ่าร้องอย่างตื่นตกใจ สวี่ชิงหล่างพยักหน้า ไป๋อิงอิงมองลงมาด้านล่างด้วยความสงสัยอยากรู้ ส่วนเดดพูลเกาศีรษะแล้วมองไปรอบๆ ว่าตรงไหนมียุงบ้าง