ตอนที่ 374 ผู้ชายมีแต่หลอกลวง!

ตอนที่ 374 ผู้ชายมีแต่หลอกลวง!

ห้องนอนหลักบนชั้นสองของร้านหนังสือ บนเตียงไม่ได้ปูด้วยเสื่อเย็น ด้านล่างเป็นฟูกที่อ่อนนุ่ม ปูด้วยผ้าปูเตียงสีเข้ม หมอนก็ค่อนข้างหนา เตียงในห้องนอนของคนอื่นส่วนใหญ่จะปูด้วยเสื่อเย็น แต่ภายในห้องนี้ไม่จำเป็น

ไป๋อิงอิงกับสาวน้อยโลลิสองคนนอนอยู่บนเตียง สาวน้อยโลลินอนหลับอยู่ แต่ใครจะรู้ว่าหลังจากโจวเจ๋อกลับมาตอนดึก ไป๋อิงอิงก็ลงไปปรนนิบัติรับใช้อยู่พักหนึ่ง เป็นผลทำให้สาวน้อยโลลิต้องตื่นขึ้นมา

ความรู้สึกเมื่อโดนปลุกขึ้นมาขณะนอนหลับสนิท ช่างทรมานจริงๆ แต่เธอก็บ่นไม่ได้ เพราะถึงอย่างไรเธอก็มาขอนอนฟรีๆ จึงไม่มีสิทธิ์มีเสียง

ไป๋อิงอิงใส่ชุดนอนสายเดี่ยวสีเงิน มีเพียงผู้หญิงที่หุ่นดีมีหน้าอกและสะโพกเท่านั้นถึงจะใส่ชุดนอนประเภทนี้ได้ ส่วนสาวน้อยโลลิใส่ชุดนอนสีแดง จ้องมองเพดานด้วยความโกรธ

“ผีดิบโง่ เขาเพิ่งจะกลับมา จะต้องไปหาผู้หญิงข้างนอกแน่นอน!” พอเธออารมณ์ไม่ดีก็พูดใส่ไฟเถ้าแก่โจว แน่นอนว่าถ้าหากอารมณ์ดี ก็สามารถพูดใส่ไฟเถ้าแก่โจวได้เช่นกัน

“อืม” ไป๋อิงอิงไม่สนใจเลยสักนิด

สาวน้อยโลลิใช้สองมือกอดแขนของไป๋อิงอิงอย่างแน่น เขย่งปลายเท้าถูไปมาบนต้นขาของไป๋อิงอิงไม่หยุด พูดจริงๆ นะ ร่างกายของผีดิบสาวตัวนี้ละเอียดนุ่มเป็นอย่างมาก กอดแล้วสบายชะมัด

ดังนั้นทุกคืนหลังจากทุกคนนอนหลับแล้ว สาวน้อยโลลิกับโจวเจ๋อจึงแย่งกันกอดไป๋อิงอิง แต่เสียดายที่ตัวเองตัวเล็ก ตัวเองกับไป๋อิงอิงจึงถูกเถ้าแก่คนนั้นกอดแทน

“ผีดิบโง่ ผู้ชายมีแต่หลอกลวงทั้งนั้น เชื่อถือไม่ได้!”

“อืม”

“เจ้าดูเขาสิ ผ่าตัดนานขนาดนี้ เขาจะต้องผ่าตัดเสร็จนานแล้วแน่นอน แล้วก็จีบพยาบาลสาวที่อยู่ร้านขายยาข้างๆ ไม่แน่เขาอาจจะให้เธอใส่ชุดพยาบาลอยู่ในห้องผ่าตัด…” เมื่อคิดแล้วสาวน้อยโลลิจึงพูดเสริม “และต้องสั่งให้พยาบาลใส่ถุงน่องด้วยแน่นอน! ผู้ชายเจ้าชู้จะชอบถุงน่องกันเป็นส่วนใหญ่”

ไป๋อิงอิงมองสาวน้อยโลลิด้วยความแปลกใจอยู่บ้าง อาจจะเป็นเพราะสาวน้อยโลลิถ้าไม่มีธุระก็ไม่ค่อยออกจากร้านหนังสือ เธอจึงไม่เคยเห็นคนในร้านขายยาที่อยู่ข้างๆ แต่ไป๋อิงอิงเคยเห็นแล้ว เพราะตอนที่ร้านขายยาเปิดกิจการ ร้านข้างๆ ได้ส่งคนเอาของขวัญมาให้ ไป๋อิงอิงเป็นตัวแทนของร้านหนังสือเอากระเช้าดอกไม้ไปมอบให้ และไปนั่งที่นั่นสักพัก

ถึงอย่างไรก็เป็นกิจการของเถ้าแก่ตัวเอง ถึงแม้จะพูดว่าภรรยาในนามมอบเป็นของขวัญให้เถ้าแก่ก็ตาม แต่ในเมื่อแขวนป้ายคำว่า ‘โจว’ แล้ว ไป๋อิงอิงรู้สึกว่าตัวเองมีหน้าที่ต้องดูแลร้านขายยาแทนเถ้าแก่เช่นกัน ไป๋อิงอิงที่มองตัวเองเป็นภรรยาในอนาคตจึงใจกว้างพอสมควร!

และด้วยเหตุนี้ พยาบาลสองคนที่ร้านขายยาคนหนึ่งชื่อฟางฟาง อีกคนหนึ่งชื่อเสี่ยวเฉ่า ไป๋อิงอิงจึงรู้จักทุกคน

ฟางฟางมีรูปร่างใหญ่ รูปร่างคล้ายนักกีฬาซูโม่ญี่ปุ่นแบบนั้น ส่วนเสี่ยวเฉ่ามีรูปร่างผอมแห้งมาก ข้างหน้าก็แบนข้างหลังก็แบนเหมือนเสาไม้ไผ่

เถ้าแก่จะเล่นชุดยูนิฟอร์มกับพวกเธอในห้องผ่าตัดทีละคนเหรอ ไป๋อิงอิงตกอยู่ในห้วงความคิด รสนิยมของเถ้าแก่ไม่น่าจะน่ากลัวขนาดนี้!

“คนเจ้าชู้ก็เป็นแบบนี้ ในสายตาของเขา ภรรยาทำร้านขายยาแถมพยาบาลสาวให้กับเขา ก็คือแถมสาวใช้จากบ้านเดิมให้เขา สาวใช้จากบ้านเดิมในสมัยโบราณก็ต้องถูกรับเข้าบ้านมาเป็นภรรยาน้อย” สาวน้อยโลลิช่วยพูดวิเคราะห์ให้ไป๋อิงอิงอย่างละเอียด

“เพราะว่าแบบนี้จะได้ช่วยคุณผู้หญิงจับสามีอยู่หมัด ทุกคนร่วมแรงสามัคคีกัน! ไม่ว่าอย่างไรก็ตามสาวใช้ที่ตัวเองพามาด้วย ถึงแม้จะถูกรับเข้าห้องไปเป็นนางบำเรอ แต่ในภายภาคหน้าหากมีนางแพศยาถูกพาเข้ามาในบ้าน จะต้องยืนอยู่บนแนวรบฝั่งเดียวกันกับคุณผู้หญิงของตัวเองแน่นอน! ใช่แล้ว ต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ พยาบาลสองคนนั้นก็คือผู้หญิงของคนแซ่หลิน ถูกส่งไปประจำการเพื่อทำลายกองทัพก่อน จากนั้นวางรากฐานให้มั่นคงแล้วก็รอทัพหลวง!”

รูปร่างของผู้อำนวยการหลินผุดขึ้นมาในหัวของไป๋อิงอิง บวกกับมีฟางฟางและเสี่ยวเฉ่าอยู่ข้างกาย ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็รู้สึกไม่พอใจ

ผู้อำนวยการหลินหาผู้ช่วยมาสองคนหรือว่าคนโง่สองคนกันแน่

“หลินเข่อ”

“ทำไมเหรอ ผีดิบโง่”

“ข้ารู้สึกว่า สาวใช้ห้องข้าง…”

“หืม”

“แบบเจ้ายังดูเหมือนกว่า”

อารมณ์ลบของหลินเข่อ+999!!!”

ผีดิบสาวเจ้าเปลี่ยนไป เจ้ากล้าโจมตีข้า! แน่นอนว่าถึงแม้จะโกรธที่โดนเรียกว่าสาวใช้ห้องข้าง แต่ข้าก็จะไม่ลงจากเตียง!

“ไม่ว่ายังไงผู้ชายก็เป็นจอมหลอกลวงทั้งนั้น คนหลอกลวงๆ อ๊าๆๆๆๆๆๆ!!!!!” สาวน้อยโลลิซุกศีรษะอยู่ในผ้าห่มแล้วตะโกน

“คนหลอกลวง?” เวลานี้ประตูห้องนอนถูกผลักออก โจวเจ๋อเพิ่งจะอาบน้ำเสร็จเดินเข้ามา “คืนนี้พวกคุณกินขาหมูเหรอ”