ตอนที่ 387 ปิดประตู ปล่อยตัว!

ตอนที่ 387 ปิดประตู ปล่อยตัว!

ลูกค้าใหม่เข้ามาสิบหกคน เป็นผลทำให้ห้องนิติเวชไม่พอใช้ บรรดาหมอนิติเวชที่ถูกเกณฑ์มาจากเมืองอื่นและในมณฑลเริ่มทำการชันสูตรศพ ไม่ว่าร่องรอยและเบาะแสใดๆ จะถูกรวบรวมทำเป็นรายงานสรุปกลับไป จากนั้นกำลังตำรวจเป็นจำนวนมากจึงเริ่มทำการตรวจสอบคดีนี้

สถานีตำรวจเมืองทงเฉิงทั้งหมด กระทั่งกำลังตำรวจเกือบครึ่งของมณฑลเจียงซูเริ่มเข้าสู่การตรวจสอบคดีใหญ่นี้อย่างจริงจัง อาศัยช่วงที่สื่อยังไม่ทราบข่าวอย่างสิ้นเชิง จำเป็นต้องเร่งทำเวลาหาเบาะแสในขั้นตอนแรกตั้งแต่เนิ่นๆ

ในช่วงเวลาที่เร่งด่วนนี้ โจวเจ๋อกับทนายอันขับรถกลับร้านหนังสือ นี่เหมือนคุณกำลังเล่นเกม ตอนที่คุณฆ่าบอสได้หนึ่งตัวและกำลังได้ใจรู้สึกว่าเกมนี้สนุกมาก ทันใดนั้นมีคนบอกคุณว่า ยังมีบอสอยู่ข้างหลังอีกสิบห้าตัวกำลังรอคุณเข้าไปโจมตี คาดว่าคุณก็คงจะรู้สึกว่าเกมนี้น่าเบื่อเล็กน้อย

พูดแบบนี้อาจจะไม่เหมาะสม แต่นี่คือความคิดของเถ้าแก่โจวในตอนนี้ เขาเหนื่อยแล้วจริงๆ เกมนักสืบนี้ก็เล่นจนพอแล้ว ต่อจากนี้เนื่องจากเชื่อมโยงกับฉากเบื้องหลังที่ใหญ่มหึมายิ่งขึ้น เขาจึงขี้เกียจเดินหน้าต่อ

ปลาเค็มพลิกตัว เพื่อให้ทั้งสองด้านโดนแดดเท่านั้น ถ้าหากนอนพลิกตัวไปมาอยู่ตรงนั้นอย่างต่อเนื่องไม่หยุด จะกลายเป็นปลาเค็มตากแห้งแทน

เมื่อกลับมาถึงร้านหนังสือ เขาไปอาบน้ำก่อน หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้ว โจวเจ๋อจึงนั่งลงบนโซฟา ไป๋อิงอิงยกกาแฟเข้ามาหนึ่งแก้ว โจวเจ๋อมีกำลังขึ้นมาทันที รีบลุกขึ้นนั่ง ดื่มด่ำกับรสชาติที่คุ้นเคย สภาพแวดล้อมที่เคยชิน

“คุณซื้อมาเหรอ”

“ใช่แล้วเจ้าค่ะ เถ้าแก่” ไป๋อิงอิงพยักหน้าพูด

“คุณลำบากแล้ว” เขาจิบกาแฟหนึ่งที กลิ่นของกาแฟขี้ชะมดที่คุ้นเคย สบายจริงๆ เลย

ทนายอันที่นั่งอยู่ข้างๆ ก็ลุกขึ้นเดินไปที่ด้านหลังเคาน์เตอร์ มือของโจวเจ๋อที่ถือกาแฟอยู่เริ่มสั่นเบาๆ เขาย้อนนึกถึงความน่าสะพรึงกลัวของกระติกเก็บอุณหภูมิขนาดใหญ่ของทนายอันหลังจากตื่นนอนตอนเช้าในวันนั้น!

“วางใจได้ เถ้าแก่ ข้าเก็บกาแฟของท่านไว้ในห้องนอนแล้วเจ้าค่ะ ข้างล่างมีแต่กาแฟสำเร็จรูปตราเนสท์เล่ที่วันนี้ซูเปอร์มาร์เก็ตเอามาจัดโปรโมชันเพราะใกล้หมดอายุ” ไป๋อิงอิงพูดพร้อมกับเหลือบตามองแรงไปที่เคาน์เตอร์ กล้าดีมาแย่งกระดูกของเถ้าแก่ อ้อไม่ใช่ กล้าดีมาแย่งกาแฟของเถ้าแก่ น่าเกลียดจริง!

ทนายอันเดินเข้ามา ถือกระติกเก็บอุณหภูมิใบใหญ่ที่เป็นสัญลักษณ์ของเขาเข้ามาด้วย ใหญ่จนแทบไม่มีใครอยากคบ แถมยังจงใจส่ายไปมาต่อหน้าโจวเจ๋อ เหมือนกำลังแสดงอำนาจ

โจวเจ๋อขี้เกียจสนใจเขา ทนายอันรู้สึกหมดสนุกทันที หลังจากดื่มไปหนึ่งคำแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอารมณ์ของตัวเองหรือเปล่า กาแฟจึงจืดชืดขนาดนี้

เขาดื่มกาแฟหนึ่งคำแล้วแอบมองโจวเจ๋อหนึ่งที เมื่อเห็นโจวเจ๋อยังไม่มีการตอบสนองเหมือนเดิม ทนายอันจึงกระดกเข้าไปทันที ฉันจะดูว่าคุณจะสงสารฉันไหม

แต่หลังจากเขาดื่มรวดเดียวหมดแล้ว โจวเจ๋อยังคงถือแก้วเฉยๆ แล้วจิบกาแฟช้าๆ พลางคิดในใจว่า กาแฟสำเร็จรูปตราเนสท์เล่ก็ราคาไม่ถูก อย่างไรก็ตามไอ้หมอนี่เอามาดื่มเหมือนน้ำ ครั้งหน้าจะสั่งให้อิงอิงไปซื้อกาแฟราคาถูกที่หมดอายุแล้วมาให้ทนายอันดื่ม

เวลานี้โทรศัพท์ดังขึ้นมา เป็นเหล่าจางโทรมา คาดว่าเหล่าจางคงเพิ่งจะกลับมาถึงออฟฟิศหลังจากยุ่งอยู่พักใหญ่ เขาพบว่าโจวเจ๋อกับทนายอันไม่อยู่ จึงร้อนใจอยู่บ้าง

“ฮัลโหล”

“เถ้าแก่ พวกคุณอยู่ไหน”

“มาตรวจสอบอยู่ข้างนอก ถ้ามีเบาะแสแล้วจะแจ้งให้คุณทราบ”

“หงิงๆๆ”

“…” เหล่าจาง

“อ้อ ผมพาอิงอิงไปสืบข้างนอกด้วย”

“…” เหล่าจาง

“คืออย่างนี้นะ เถ้าแก่ จากการวิเคราะห์ซากกระดูกศพในขั้นต้น เวลาตายของศพทุกศพแสดงเป็นขั้นบันไดอย่างชัดเจน ซึ่งหมายความว่า ฆาตกรที่พวกเราเดาก่อนหน้านั้นว่าฆ่าคนเป็นช่วงๆ กระทั่งฆ่าหนึ่งคนต่อหนึ่งปี มีความเป็นไปได้ที่สูงมาก”

“อืม” โจวเจ๋อหาวหนึ่งที

“แต่ตอนนี้มีปัญหาหนึ่ง ศพล่าสุดมีอายุมากกว่าหนึ่งปีขึ้นไปแล้ว” เหล่าจางพูดด้วยความร้อนใจอยู่บ้าง“หมายความว่า ปีนี้ฆาตกรยังไม่ได้ฆ่าแล้วฝัง นอกจากนี้บนซากกระดูกมีร่องรอยที่เข้าใจว่าเป็นการทำลาย พบว่ามีร่องรอยของการเชือดเฉือนไปทั่วซากกระดูก”

“อืม”

“เถ้าแก่ ต้องรีบทำคดีนี้ เพราะปีนี้ฆาตกรยังไม่ได้ฆ่าคน ถ้าหากไม่รีบจับตัวฆาตกร ผมเป็นห่วงจริงๆ ว่า…”

“งั้นคุณก็สู้ๆ นะ วางใจได้ ทุกคนในร้านหนังสือจะคอยเป็นกำลังสนับสนุนที่แข็งแกร่งที่สุดให้คุณตลอดไป!” คำปลอบใจที่ไม่ต้องเสียเงิน เริ่มต้นแล้ว

“งั้นเอาแบบนี้ ถ้าหากผมเจอข้อมูลอะไรอีก ผมจะรายงานเถ้าแก่”

“โอเคๆ”

“หรือไม่ก็ เถ้าแก่ คุณมาที่สถานีตำรวจอีกรอบ แล้วพวกเราไปสืบด้วยกัน”

“จริงๆ แล้ว คุณไปหานักพรตเฒ่าได้นะ อ้อใช่ นักพรตเฒ่าอยู่ไหน” โจวเจ๋อมองอิงอิง

“ออกไปข้างนอกตั้งแต่บ่ายแล้วเจ้าค่ะ สีหน้าอยากจะออกไปอย่างอดใจรอไม่ไหว” ไป๋อิงอิงยิ้มแบบร้ายกาจ บอกโจวเจ๋อเป็นนัยๆ ว่านักพรตเฒ่าไปทำอะไร

“อ้อ ออกไปแล้วเหรอ เหล่าจาง คุณโทรหานักพรตเฒ่า บอกให้เขาไปสืบเป็นเพื่อนคุณ คุณขับรถตำรวจไปหาเขาแล้วก็ไปจับพวกขายบริการด้วย ชำระสภาพแวดล้อมและวัฒนธรรมของทงเฉิงเสียหน่อย”

“ไปหาเขาเหรอ” ทนายอันรู้สึกว่าไม่น่าไว้ใจโดยสัญชาตญาณ

“ไม่ต้องกังวล เขาไว้ใจได้เลยทีเดียว เรื่องเสี่ยงภัยเขาเป็นที่หนึ่ง”

“คุณไม่ได้หลอกผมใช่ไหม เถ้าแก่” เหล่าจางพอเข้าใจนิสัยและฝีมือที่แท้จริงของเถ้าแก่อยู่บ้าง

“ใครใช้ใครก็รู้ วางใจได้ คุณติดต่อเขาได้เลย”

โจวเจ๋อไม่ได้หลอกลวงและแกล้งเหล่าจางจริงๆ นักพรตเฒ่ามีความสามารถเฉพาะตัวจริงๆ ไม่ว่าเรื่องดวงซวยอะไร เขามักจะเจอเป็นคนแรกเสมอ

หนึ่งครั้งสองครั้งเรียกว่าบังเอิญ แต่หลังจากเจอนับครั้งไม่ถ้วน จึงสามารถพิสูจน์ได้ว่าตานี่มาพร้อมกับดวงซวยจริงๆ พูดจบ โจวเจ๋อจึงตัดสาย จากนั้นจึงย้ายเบอร์ติดต่อของเหล่าจางเข้าบัญชีดำโดยตรง