ตอนที่ 529 ธาตุแท้วีรบุรุษ!

ตอนที่ 529 ธาตุแท้วีรบุรุษ!

“อิงอิง มา ปล่อยหมัด!”

“ฮ่า!” อิงอิงชกหมัดออกไป รวดเร็วปานสายฟ้าฟาด!

ตอนที่มือกระดูกของทนายอันกดลงไปยังอยู่ห่างออกไปประมาณครึ่งเมตร คลื่นอากาศพลันสูงขึ้น เมื่อหมัดของอิงอิงซัดเข้ามา พละกำลังถูกลดลงไปถึงสามส่วน จากนั้นทนายอันพลิกฝ่ามือพร้อมดันขึ้น พละกำลังหายไปอีกสองส่วน

เมื่อหมัดกระแทกเข้ามาจริงๆ ความเร็วของมือกระดูกทนายอันคล้ายเล่นเกมพันด้ายก็ไม่ปาน ดึงไปลากมาเปลี่ยนสลับต่อเนื่อง นี่ใช้เวลาเพียงชั่วพริบตา แต่ทนายอันกลับยืนอยู่ตรงนั้นด้วยท่าทางของปรมาจารย์

‘ผัวะ!’ ในที่สุดหมัดของอิงอิงก็กระแทกเข้ากับมือกระดูกของทนายอัน ร่างของทนายอันสั่นสะท้าน เท้ากดจิกกับพื้นแน่น ทั้งร่างแกว่งไหวไปมาเหมือนแก้วน้ำอยู่ครู่หนึ่ง แต่กลับไม่ขยับถอยเลยแม้แต่ครึ่งก้าว

“อูย…” อิงอิงถอนหมัด ไม่เข้าใจอยู่บ้าง กระดกกาแฟห่วยแตกมากขนาดนี้ทุกวันแล้ว ทำไมร่างกายถึงไม่ทรุดโทรมเลยเล่า หรือว่ากาแฟนั่นจะให้ผลมหัศจรรย์ต่อร่างกาย เอาให้เถ้าแก่ดื่มบ้างดีไหม

ถุยๆๆ!

อย่านะ!

ห้ามเลย!

ไม่อนุญาต!

ทนายอันนึกว่าอิงอิงทึ่งในเทคนิคของตัวเองจึงพูดด้วยความภูมิใจทันที “อิงอิงเอ๋ย การต่อยตีน่ะ ไม่แนะนำให้ใช้แค่กำลังดุร้ายเพียงอย่างเดียว ก่อนหน้านี้ที่ขอให้คุณไปเรียนเทควันโด คุณก็น่าจะได้เรียนรู้ทักษะการต่อสู้มาบ้างแล้ว แต่พวกนั้นน่ะยังไม่พอหรอก ของพรรค์นั้นเอาไว้โชว์เสียมาก อาศัยโอกาสนี้ ผมจะสอนคุณใช้พลังอย่างแม่นยำ เมื่อกี้คุณใส่มาสุดแรงแล้วสินะ เห็นไหมล่ะ ผมแค่พึ่งทักษะเพื่อ…”

“ไม่ใช่เสียหน่อย”

“หือ” ทนายอันชะงักไป

“เมื่อกี้ยังไม่สุดแรงเกิดเลยนะ” อิงอิงมองทนายอัน “ข้าแค่ปล่อยหมัดไปงั้นๆ เอง”

“อ๋อ ฮ่าๆ” ทนายอันหัวเราะ นึกว่าผีดิบสาวแค่ไม่ยอมลงให้เขา เด็กสาวน่ะก็เป็นอย่างนี้กันทั้งนั้น ทนายอันผู้ช่ำชองเข้าใจดี

“ก็ได้ งั้นคุณก็ชกมาอีกหมัด คุณต้องสังเกตและสัมผัสมันโดยเฉพาะว่าผมใช้ทักษะผ่อนลดความแข็งแกร่งของคุณลงไปยังไง ถ้าผ่อนแรงลดลงไปได้ก็สามารถใช้ได้เช่นกัน”

“ได้” อิงอิงถอยหลังไปหนึ่งก้าว ตั้งท่าเตรียมพร้อม

ทนายอันยืนเอามือไพล่หลังด้วยมาดของปรมาจารย์

“ข้าลุยละนะ”

“มาเลย ใส่สุดแรงเกิดของคุณเลย ปล่อยหมัดชกมา”

“จัดไป!”

ม่านแสงสีดำอำพันไหลเวียนในห้วงลึกแววตาของอิงอิง ตามด้วยผมเผ้าของเธอเริ่มสยาย ผมดำขลับสลวยสวยงามแปรเปลี่ยนเป็นสีขาวพลัน พลังปราณพิฆาตอันยิ่งใหญ่หลั่งไหลออกมา

“เอ่อ…” มุมปากของทนายอันกระตุกอย่างไม่รู้ตัว แต่นี่มันยังไม่จบ อิงอิงเงยหน้าขึ้น เผยอริมฝีปากแดง เมื่อก้มหน้าลงอีกครั้ง เขี้ยวสองซี่ก็เผยออกมา สีดำอำพันในดวงตาถูกแทนที่ด้วยสีแดงก่ำ! ออร่าพลังกำลังพัฒนาไปสู่ระดับที่สูงขึ้น! หนังตาของทนายอันเริ่มกระตุกยิกๆ ใจสั่นระรัว ผีดิบสาวตัวนี้ก้าวข้ามไปอีกขั้นแล้วหรือเนี่ย

“ข้ามาแล้ว!” หมัดซ้ายของอิงอิงกระแทกเข้ามา!

ทนายอันยื่นมือข้างหนึ่งออกไปก่อน จากนั้นยื่นมืออีกข้างตามออกไปอย่างเงียบๆ มือทั้งสองข้างเริ่มยื้อกระชาก แต่ทันใดนั้นตรงกำปั้นซ้ายของอิงอิงดันมีลมปราณสีดำสายหนึ่งเริ่มไหลเวียนประสานเข้ากับความแข็งแกร่งเหลือร้าย!

“เวรเอ๊ย!” ปรมาจารย์ทนายอันผู้ยิ่งใหญ่รีบถอยกรูดทันที จากนั้นไม่สนกฎเกณฑ์อะไรทั้งนั้นตีลังกาตรงไปด้านข้างทันที

‘วืด!’

อิงอิงชกลม พลังกำปั้นระเบิดกลางอากาศ คล้ายกับคนหลายสิบคนถือแส้ฟาดฟันบนท้องฟ้าดังสนั่นจนผู้คนแสบแก้วหู ทนายอันหมอบลงกับพื้นและถอนหายใจเฮือกยาว โชคดีที่เขาตอบสนองรวดเร็ว ถ้าเมื่อกี้ยืนโง่ๆ รับหมัดอยู่ตรงนั้น เขาอาจจะระเบิดเป็นจุณไปแล้ว

“เจ้าหนีทำไมเล่า” อิงอิงพูดด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย

ทนายอันลุกขึ้นยืน ส่ายหน้าพลางยิ้มอย่างขมขื่น

ให้ตายสิ นี่คือวิวัฒนาการของการหลับนอนกับเถ้าแก่เหรอเนี่ย เป็นความก้าวหน้าครั้งใหม่ชัดๆ เลย

ในเวลานี้เอง จู่ๆ ทนายอันก็รู้สึกเสียดายแทนผีดิบน้อยตัวนั้นอยู่บ้างทั้งๆ ที่นอนกับคนเหมือนกัน แต่อิงอิงกลับสามารถรุดหน้าไปอย่างรวดเร็ว แต่เด็กชายคนนั้นกลับไม่ได้ผลอะไรเลย ครู่หนึ่ง ทนายอันรู้สึกผิดที่ทำให้คนที่นอนอยู่ข้างๆ ผิดหวัง ความรู้สึกนี้คล้ายกับดาราและพี่สาวในร้านทำผมริมถนน ทั้งๆ ที่ขายแรงงานและทุ่มเทเหมือนกันกลับได้รับผลลัพธ์ที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง

อันที่จริง สิ่งที่ทนายอันไม่รู้ก็คือ มีแผลเป็นที่หากไม่สังเกตก็จะมองไม่เห็นอยู่บนฝ่ามือซ้ายของอิงอิง แม้แต่อิงอิงเองก็ลืมสิ่งนี้ไปเช่นกัน

“นี่ เอาอีกหน่อยสิ”

หญิงสาวตัวดำที่นั่งอยู่บนเก้าอี้พลางปรับหน้าดินกล่าวด้วยความไม่พอใจ เดดพูลนั่งยองๆ อยู่ข้างๆ เธอพลางจับพลั่วเล็กๆ พลิกหน้าดิน ช่วงนี้เดดพูลหมกมุ่นกับการทำสวน ชอบเสียจนไม่รู้จักเบื่อหน่าย