ตอนที่ 567 ตะวันจันทราบังอาจไม่เคารพข้าหรือ

ตอนที่ 567 ตะวันจันทราบังอาจไม่เคารพข้าหรือ

แมวดำกำลังสั่นเทา

แมวดำกำลังสั่นเทิ้ม

แมวดำกำลังประหม่า

กระทั่งตกใจจนฉี่ราด เพราะตัวใหญ่ยักษ์ปริมาณฉี่นี้จึงเหมือนเขื่อนเปิดประตูระบายน้ำ เมื่อได้ทะลักจึงไม่อาจกักเก็บไว้ได้ และไม่รู้ว่ายมทูตเคราะห์ร้ายที่ถูกแช่แข็งในบริเวณใกล้เคียงถูกน้ำปัสสาวะชะล้างไปแล้วกี่คน แน่นอนว่า แช่น้ำปัสสาวะไม่ถึงกับทำให้ตายได้ แต่หลังจากฟื้นคืนกลิ่นปัสสาวะจะติดอยู่บนวิญญาณเป็นเวลานานทีเดียว

ต้าฉางชิวอุดจมูกด้วยใบหน้าตะลึงพรึงเพริด ชั่ววินาทีนี้เขาไม่พูดหรือหัวเราะ เพราะในขณะที่แมวดำยักษ์หยุดในชั่วพริบตา เขาก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวสุดขีดตื่นขึ้นอย่างกะทันหัน!

‘อึก…’ ในกลิ่นอบอวลของปัสสาวะ ต้าฉางชิวกลืนน้ำลาย จากนั้นเขามองป้ายศิลาจารึกตัว ‘ขันที’ ทางด้านข้างที่เขาเพิ่งสร้างขึ้นอีกครั้ง พลันรู้สึกว่าชีวิตมันลำบากไปนิดหน่อย

เป็นใครกันแน่นะ

อิ๋งโกว ยื่นมือออกไปคว้าหนวดแมวดำยักษ์เอาไว้ ภายใต้ร่างสั่นเทิ้มของแมวดำยักษ์ คิดไม่ถึงว่ามันจะไม่กล้าต่อต้าน!

จงรู้ไว้ว่า ก่อนหน้านี้ที่มันอยู่เหนือเขตค่ายกลนี้ ยังเคยตามหากลิ่นอายของอิ๋งโกวอย่างแข็งขัน!

แต่ไม่เพียงแค่คนที่ปากไม่ตรงกับใจเท่านั้น แมวเองก็เช่นกัน!

ในความทรงจำของมัน ในอดีตมันจำได้เพียงความอร่อยของการเลียเลือดสดๆ หลังจากคนผู้นั้นล้มลง แต่ดันลืมไปเสียสนิทว่าก่อนที่คนผู้นั้นจะเสียชีวิตในสงครามได้ทิ้งเงาร่างน่าสะพรึงกลัวเช่นไรเอาไว้!

ตอนนี้ความทรงจำที่เต็มไปด้วยฝุ่นถูกปลดล็อกแล้ว

อิ๋งโกวยืนขึ้นอย่างช้าๆ เขาจับหนวดเส้นหนึ่งไว้ในมือ แมวดำยักษ์ก็ลุกขึ้นอย่างช้าๆ เพียงแต่มันถูกอิ๋งโกวจับชูขึ้นมา สิ่งเดียวที่เชื่อมโยงระหว่างทั้งสองคือหนวดเส้นเดียว!

มันเป็นภาพที่เกินเบอร์ไปมาก และเป็นภาพที่น่าขันมากเช่นกัน แมวดำตัวใหญ่เท่าภูเขาดันถูกชายคนหนึ่งจับแค่หนวดยกชูขึ้นมา

หลังจากแมวดำเอาชนะความกลัวในตอนแรกได้ จึงคิดอยากดิ้นรนตามสัญชาตญาณ แต่ตอนที่ชายหนุ่มเบื้องล่างจู่ๆ ก็แหงนหน้ามองมัน ความสั่นสะท้านจากส่วนลึกของจิตวิญญาณโหมขึ้นอีกครั้ง ราวกับว่าในขณะนี้มันได้กลับไปเป็นลูกแมวน้อยเหมือนในอดีตที่ผ่านมาแล้วไม่รู้กี่ปีตัวนั้นอีกครั้ง แน่นอนว่าการกดข่มทางด้านจิตใจไม่ใช่สิ่งที่เด็ดขาด ทว่าสิ่งที่น่ากลัวก็คือร่างของแมวดำยักษ์ตกอยู่ในสภาวะแข็งทื่อ จนไม่สามารถแสดงพลังและอิทธิฤทธิ์ทั้งหมดออกมาได้เสียด้วยซ้ำ

นี่ไม่ใช่การบดขยี้ระดับชีวิต แต่กลับเหนือกว่าการกดขี่ระดับชีวิต! เพราะในร่างของแมวดำยักษ์มีเลือดของอิ๋งโกวในปีนั้น! มันเติบโตด้วยการดื่มเลือดของอิ๋งโกว!

ด้วยเหตุนี้ หลังจากอิ๋งโกวเพิ่งลืมตาจึงถามมันว่าเลือดของเขาอร่อยดีหรือไม่เป็นประโยคแรก

“คืน…ให้…ข้า…” คลื่นร้อนระอุเริ่มก่อตัวขึ้นบนร่างแมวดำยักษ์ ราวกับว่ามันถูกโยนลงไปย่างบนเตาถ่านอย่างไรอย่างนั้น เดิมทีร่างที่ปกคลุมไปด้วยเส้นขนหนาดำขลับ เวลานี้มีแนวโน้มว่าจะเปลี่ยนเป็นสีแดง

ต่อมา ฉากที่ทำให้ต้าฉางชิวที่อยู่ในระยะไกลเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงปรากฏขึ้นแล้ว บนร่างแมวดำยักษ์ที่มาพร้อมกับเขาตัวนั้นดูเหมือนจะมีรูเล็กๆ จำนวนนับไม่ถ้วนในเวลาเดียวกัน เสาเลือดมากมายพุ่งออกมาราวกับน้ำพุที่พุ่งพ่นบนลานกว้าง จากนั้นเสาเลือดนับไม่ถ้วนก็โค้งเอียงตกลงมา

เลือดสดๆ เลือดสีแดงฉาน สาดพ่นกระจายลงมาเหมือนของฟรี! เดือดปุดๆ ร้อนระอุ เหนียวข้น และสดเป็นพิเศษ!

อิ๋งโกวเงยหน้าของตัวเองและมองขึ้น เพลิดเพลินกับความสุขยามที่เลือดชำระล้างร่างกายของเขาอย่างเต็มที่ ในเลือดนี้มีอดีตของเขา!

ในใจกลางของพระราชวังใหญ่ ชายคนหนึ่งจับแมวและอาบชโลมไปด้วยเลือด กระเบื้องปูพื้นหินสีขาวใจกลางของพระราชวังย้อมสีชุ่มโชกไปด้วยสีแดงสดประหนึ่งสนามรบ ขาของต้าฉางชิวเริ่มสั่นเทา ครั้งนี้ไม่ใช่การเสแสร้ง ดูเหมือนว่าเขาจะเป็น ‘โรคไขข้อกระดูก’ เข้าจริงๆ แล้ว

จากการหลั่งเลือดอย่างต่อเนื่อง ร่างของแมวดำยักษ์เริ่มหดฟีบเล็กลงเรื่อยๆ แต่อิ๋งโกวยังไม่รามือเพียงเท่านั้น ราวกับจงใจจะบีบคั้นออกมาจนหมดเกลี้ยง!

‘คุณเกลียดมันมากเลยเหรอ’ โจวเจ๋อถาม

เพราะในตอนนั้น หลังจากที่เขาตายในสงคราม มันหมอบอยู่ข้างๆ พลางลิ้มเลียเลือดของเขา เถ้าแก่โจวอินกับเรื่องนี้อย่างลึกซึ้งมาก เพราะอัฐิของเขาก็เคยถูกคนคลุกกับข้าวมาก่อน

‘เกลียด…มัน…ที่…คิด…ตาม…หา…ข้า…เมื่อครู่…’

โจวเจ๋อเงียบ เขาฟังเข้าใจความหมายของอิ๋งโกว เขาไม่ได้เกลียดที่แมวดำเลียเลือดหลังจากตัวเองล้มลงในตอนแรก สิ่งที่เขาเกลียดก็คือแมวดำมีสัมผัสรับรู้พิเศษหลังจากกลืนเลือดของเขาไป เมื่อพบเขาแล้ว คิดไม่ถึงว่าจะตามหาเขาโดยมีเป็นเป้าหมายเป็นการล่าเพื่อฆ่า

เขาไม่รังเกียจที่จะให้ ถึงอย่างไรเขาก็ตายไปแล้ว สิ่งที่เขารังเกียจคือการทรยศหลังจากที่เขาให้ไปต่างหาก!

ร่างของแมวดำกำลังหดตัวด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า จนกระทั่งมันหดตัวลงเหลือขนาดเท่าแมวทั่วไป อิ๋งโกวโยนมันลงกับพื้นและเหยียบย่ำลงไป

‘ฟุ่บ!’

“เมี้ยว…” เสียงแมวร้องน่าเวทนาดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย แมวดำมหึมาที่ก่อนหน้านี้ยังหยิ่งผยองคิดว่าตนยอดเยี่ยมที่สุดในโลกถูกอิ๋งโกวกระทืบจนแหลก!

อิ๋งโกวที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดดูเหมือนจะได้รับพรจากพลังของตัวเอง ลมปราณของเขาดีกว่าหลังจากกลืนผิงเติ่งหวังขึ้นไปอีกหนึ่งระดับ!

แมวดำตายแล้ว ใบหน้าของต้าฉางชิวสั่นระริก เป็นอย่างที่เขาพูดก่อนหน้านี้ ขันทีไม่จำเป็นต้องสร้างซุ้มศิลาจารึก ทันใดนั้น เขารีบอุ้มชายดุจสตรีที่อยู่ข้างกายขึ้นมาแล้วเหาะไปที่รอยแยกเบื้องบนโดยไม่รีรอ พร้อมกับตะโกนเสียงสูง “พระโพธิสัตว์ พระโพธิสัตว์ช่วยข้าด้วย!”

อิ๋งโกวไม่ได้ไล่ตามไปทันที แต่สายตากลับจับจ้องไปบนศิลาจารึกที่มีคำว่า ‘ขันที’ ครู่หนึ่ง จากนั้นถีบตัวเหาะขึ้นไปกระทืบ