ตอนที่ 596 ลืมตา!

ตอนที่ 596 ลืมตา!

เฉิงหวงหรือที่เรียกกันว่าเทพเจ้าประจำเมือง อยู่ในวัฒนธรรมทางศาสนาของประวัติศาสตร์จีน ได้รับการนับถืออย่างสูงสุด ถึงแม้จะเป็นตอนนี้ ทุกพื้นที่ล้วนมีวัดเฉิงหวงเมี่ยวอยู่มากมาย และได้รับการจุดธูปกราบไหว้บูชาอย่างล้นหลาม

ท่านคล้ายกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่คุ้มครองเมือง หากแบ่งตามขอบเขตหน้าที่ที่รับผิดชอบแล้ว ยมทูตอย่างโจวเจ๋อมีความคล้ายหัวหน้าสถานีตำรวจท้องถิ่นที่ถูกส่งมาจากยมโลก มีผู้จับกุมเป็นอธิบดี ส่วนเทพเจ้าประจำเมืองเป็นนายอำเภอกระทั่งอาจมีระดับสูงถึงนายกเทศมนตรี

เนื่องจากเมืองในสมัยโบราณมีทั้งเล็กใหญ่ ขอบเขตอำนาจการปกครองของเทพเจ้าประจำเมืองจึงเกิดการเปลี่ยนแปลงและต่างกันด้วยเหตุนี้ หากมีพื้นที่เล็ก อย่างเช่นนายกเทศมนตรีของเมืองบนทุ่งหญ้า จริงๆ แล้วคนที่ต้องดูแลถือว่าไม่เยอะมาก

หากมีพื้นที่ใหญ่ อย่างคนใหญ่คนโตตามสถานที่สำคัญในเมืองหลวงและปริมณฑล จะมีตำแหน่งเกือบเทียบเท่าเจ้าครองนครเกือบทั้งหมด

นักพรตเฒ่าพาพวกโกวซินทั้งสามคนเดินชมวัดเฉิงหวงเมี่ยวอย่างอารมณ์ดี ตอนแรกนักพรตเฒ่ายังกังวลว่าทั้งสามคนจะรู้สึกเบื่อ แต่กลับเห็นพวกโกวซินทั้งสามคนให้ความเคารพและจริงจัง กระทั่งตอนที่กราบไหว้ยังตั้งใจเป็นพิเศษ

ทั้งสามคนกราบไหว้อย่างเป็นระเบียบ ทำให้ผู้คนที่อยู่โดยรอบต่างมองด้วยความประหลาดใจ เพราะนานมาแล้วคนจีนไม่ว่าอย่างไรเห็นวัดก็จะไหว้ ดูเหมือนจะไหว้กันเยอะ แต่คนที่ไหว้จากใจจริงจะมีสักกี่คน ด้วยเหตุนี้ ท่าทางการไหว้จึงแปลกนับร้อยพัน ไม่ว่าอย่างไรตัวเองสบายแบบไหนก็ทำแบบนั้น ถนัดไหว้แบบไหนก็ไหว้แบบนั้น

ท่าทางของทั้งสามคนทำพร้อมกันอย่างเป็นระเบียบ ให้ความรู้สึกถึงความเคารพจริงจัง เป็นที่สะดุดตาแก่ผู้ที่มากราบไหว้ขอพรทั้งหลายที่อยู่โดยรอบ

นักพรตเฒ่าคิดว่าทั้งสามคนมาที่วัดเฉิงหวงเมี่ยวแล้วในที่สุดก็เก็บหาง จึงรู้สึกภาคภูมิใจในการเลือกของตัวเองอยู่ในใจ แต่ใครจะรู้ว่า พวกโกวซินทั้งสามคนถึงแม้จะกำลังกราบไหว้ แต่ไม่ได้ทำเพื่อเอาใจใคร ทว่าพวกเขามองด้วยความเคารพและคิดถึงอย่างแท้จริง ถูกแล้ว กำลังคะนึงถึง

เนื่องจากนักพรตเฒ่าไม่รู้ว่า ในสารบบของยมโลกไม่มีเทพเจ้าประจำเมืองมานานแล้ว เมื่อหนึ่งพันปีก่อนหลังจากไท่ซานฝู่จวินรุ่นสุดท้ายหายตัวไป พญายมทั้งสิบกำเนิดขึ้น ความสงบสุขเกิดการเปลี่ยนแปลง เกิดการสถาปนายมโลกในปัจจุบันนี้

ถึงแม้ในนรกจะมีคนต่อต้านและไม่เห็นด้วย แต่ก็ถูกกำจัดอย่างรวดเร็ว ทว่าพวกเทพเจ้าประจำเมืองทั้งหลายในโลกมนุษย์ส่วนใหญ่ยังคงคิดถึงไท่ซานฝู่จวิน ไม่อยู่ในความควบคุมของยมโลก

หลังจากนั้นก็คือวิธีการต่อต้านของยมโลก พวกที่เป็นเทพเจ้าประจำเมือง ถ้าไม่ถูกปราบปรามก็ถูกเนรเทศ และในระบบของยมโลกต่อมาหลังจากนั้นจึงไม่แต่งตั้งตำแหน่งนี้เลย

ถึงแม้ในโลกมนุษย์จะมีการกราบไหว้บูชากันอย่างคึกคัก ทว่าในยมโลกกลับเป็นบรรยากาศและสถานการณ์ที่ต่างกัน

ดังนั้นสาเหตุที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ ก็เป็นเพราะเทพเจ้าประจำเมืองแต่ละพื้นที่ล้วนเป็นผู้ซื่อสัตย์ในท้องถิ่น หรือไม่ก็เป็นนักรบผู้กล้าที่ตายในสนามรบที่รับการแต่งตั้ง เลือดของความไม่ยอมแพ้และดื้อรั้นยังคงไหลเวียนอยู่ในกระดูกของพวกเขา

หลังจากไหว้เสร็จแล้ว โกวซินได้ซื้อธูป เตรียมจะนำไปถวาย แต่ในเวลานี้บนเพดานกลับมีเสียงดังจี๊ดๆๆๆ โกวซินแหงนหน้ามองไปข้างบน ข้างบนมีหนูตัวอ้วนกลมสามตัว มีประกายแสงสีแดงออกมาตามลำตัวรางๆ กำลังกระโดดไปมาอยู่บนคานไม้ ส่วนผู้ที่เข้ามากราบไหว้ขอพรที่อยู่ด้านล่าง กลับไม่สามารถสัมผัสได้อย่างสิ้นเชิง

โกวซินเห็นดังนั้นจึงหัวเราะ นี่คือหนูมงคล ผู้ที่ได้เจอนับว่าเป็นสิริมงคล วัดเจริญรุ่งเรือง การจุดธูปกราบไหว้บูชาเฟื่องฟู ดังนั้นหนูที่อยู่ที่นี่จึงตัวอ้วนพี และยังมีกลิ่นอายของควันธูป คนที่มีบุญมีโชคถึงจะมองเห็น

โกวซินหยิบลูกอมหนึ่งกำมือจากในอ้อมอก แล้วแอบวางไว้มุมหนึ่งหลังเทวรูปที่ไม่มีใครสังเกตเห็น

นักพรตเฒ่าเห็นพวกโกวซินกำลังสักการะบูชาอยู่ เขาเลยว่างมาก จากนั้นจึงวิ่งไปคุยเล่นกับนักพรตวัยกลางคนคนหนึ่งในวัด

นักพรตวัยกลางคนตั้งโต๊ะดูดวงอยู่ตรงหน้าของเขา และยังมีตะกร้าผลไม้ใบหนึ่ง บนนั้นเขียนว่า ‘ซื่อเจียกั่ว (ผลศากยะ)’ เพราะผลไม้ชนิดนี้ดูแล้วเหมือนลายเส้นที่อยู่บนศีรษะของพระพุทธรูป

นักพรตเฒ่ารู้ว่าผลไม้ชนิดนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างว่า ‘ฟานลี่จือ (น้อยหน่า)’ ถือว่าเป็นผลไม้เขตร้อน แต่บนภูเขาก็ยังหาเก็บกินได้ ถือว่าเป็นผลไม้ป่าที่ถูกปากคน

น้อยหน่าของแท้จริงๆ แล้วรสชาติดีมาก เนื้อหวานนุ่มลิ้น มีสีขาวขุ่น แต่นักพรตเฒ่ารู้ว่าน้อยหน่าที่อยู่ในตะกร้านี้ต้องเก็บมาจากในป่าแน่นอน สาเหตุจากสภาพภูมิอากาศและสภาพดินและน้ำ เป็นผลทำให้ผลไม้ในตะกร้านี้ไม่ค่อยอร่อยอย่างจริงแท้แน่นอน

“อยากกินไหม” นักพรตวัยกลางคนถามนักพรตเฒ่า

“แพงไหม” นักพรตเฒ่าถาม

“พอได้” จริงๆ ก็ระบุราคาอยู่แล้ว และราคาแพงนิดหน่อย

“หวานไหม” นักพรตเฒ่าถาม

“ไม่เก็บเงินถ้าไม่หวาน” นักพรตวัยกลางคนหัวเราะตอบเหอะๆๆ

“ได้ ถ้าอย่างนั้นข้าขอซื้อแบบไม่หวานหนึ่งกิโลกรัม”

“…” นักพรตวัยกลางคน

ยังดีที่เวลานี้มีผู้ที่มากราบไหว้ขอพรถือใบเซียมซีเข้ามา กระบอกเซียมซีที่วางอยู่หน้าวัด บนนั้นเขียนว่าทำนายเซียมซีหนึ่งหยวน ด้วยเหตุนี้ ผู้ที่เขย่าเซียมซีจึงมีไม่น้อย เพราะรู้สึกว่าราคาถูก ไม่เขย่าก็เสียของเปล่าน่ะสิ