ตอนที่ 660 ระเบิด!

ตอนที่ 660 ระเบิด!

แต่ที่น่าโมโหคือ เงาลวงตาของเทพเจ้าแห่งท้องทะเลหลังจากที่พูด ‘เป็น…เจ้า…’ คำนั้นแล้ว ก็ไม่ได้พูดอะไรอีกแล้วจึงสลายตัวหายไป

สวี่ชิงหล่างคุกเข่าลงกับพื้น และที่ไม่ไกลมาก หนอนสีดำดูเหมือนกำลังคลานมาทางนี้ สภาพแวดล้อมของที่นี่เหมือนกระเพาะของมนุษย์ อยากได้ความสกปกรกขยะแยงมากแค่ไหนก็มีมากเท่านั้น

สวี่ชิงหล่างขยับลูกกระเดือก แล้วกระอักเลือดออกมา ยื่นมือลูบซี่โครงของตัวเองซึ่งหักไปสองสามซี่ พร้อมกับเผยความหวาดกลัวในดวงตา ค่ายกลทั้งสามที่ตัวเองสร้างไว้ถูกทำลายในพริบตาไม่ว่า ถ้าหากไม่มีพลังปกป้องของเทพเจ้าแห่งท้องทะเลเมื่อครู่ ตัวเองจะมีชีวิตรอดจากการโจมตีก่อนหน้านี้หรือไม่ก็ยังไม่รู้!

สวี่ชิงหล่างคาดเดาและจินตนาการในหัวนับครั้งไม่ถ้วนว่าเงาดำที่อยู่ข้างในมีพลังทำลายล้างมากแค่ไหน แต่กลับคาดคิดไม่ถึงว่าจะน่ากลัวมากถึงขั้นนี้! ทันใดนั้นจึงกวาดตาสำรวจไปรอบๆ สวี่ชิงหล่างกลับไม่เห็นว่าเงาดำนั่นไปอยู่ที่ไหนแล้ว ความรู้สึกอันตรายที่ไม่สามารถจับต้องและมองไม่เห็นแบบนี้ ทำให้สวี่ชิงหล่างขนลุกชูชันขึ้นมา

‘ครืน!’ ทางด้านซ้าย สวี่ชิงหล่างหมุนตัว แต่ในใจของเขากลับสิ้นหวัง มันเร็วเกินไป!

‘ปึ้ง!’ เงาร่างขนาดเล็กปรากฏอยู่ตรงหน้าสวี่ชิงหล่าง บดบังการโจมตีของเงาดำ เงาดำล่าถอยไปอีกครั้ง ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางความมืด

เด็กผู้ชายที่อยู่อีกด้านหนึ่งของทางเดินในถ้ำได้ยินความเคลื่อนไหวจากข้างในก็รีบมาทันที จึงสามารถช่วยป้องกันการโจมตีนี้ให้สวี่ชิงหล่างได้พอดี

สวี่ชิงหล่างหายใจหอบใหญ่ มองเงาร่างขนาดเล็กที่อยู่ตรงหน้าพลางเอ่ยว่า “ขอบใจ มันเร็วมากเกินไป”

“ไม่เพียงแต่…เร็วเท่านั้น”

เด็กผู้ชายพูด พร้อมกับแขนทั้งสองข้างของตัวเองที่ห้อยตกลงไปอย่างช้าๆ บนแขนทั้งสองข้าง เกิดรอยข่วนลึกเห็นถึงกระดูกอย่างน่าตกใจ!

ควรทราบว่า เขาเป็นร่างผีดิบอายุหลายร้อยปีตัวจริงเสียงจริง! พลังต้านทานการโจมตีที่น่ากลัวเช่นนี้ ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบได้ถึงขั้นนี้!

ถ้าหากเป็นกายเนื้อของคนทั่วไป คาดว่าคงเหมือนมนุษย์กระดาษถูกเงาดำนั่นพุ่งทะลุจนพรุนโดยไม่ชักช้าแม้แต่นิดเดียว

เวลานี้ คนที่อยู่ในเหตุการณ์ที่รู้สึกตื่นเต้นและหวาดกลัวมากที่สุด ไม่ใช่ใครอื่น คือหญิงสาวตัวดำนั่นเอง เพราะสมาธิของเธอส่วนใหญ่อยู่ที่การควบคุมเถาวัลย์ในร่างของเถ้าแก่ ไม่สามารถขยับตัวได้ และห้ามเสียสมาธิ ซึ่งหมายความว่าถ้าหากเงาดำนั่นเข้ามาหาเธอ เธอไม่สามารถที่จะหลบหลีกได้อย่างสิ้นเชิง แน่นอนว่าดูเหมือนจะไม่ใช่ปัญหาว่าเธออยากหลบหรือไม่อยากหลบ เพราะถึงอยากหลบก็หลบไม่พ้น

ส่วนเถ้าแก่โจวก็ยังลอยอยู่ในน้ำอย่างเงียบสงบ เถาวัลย์ที่อยู่บนตัวอย่างหนาแน่นเชื่อมต่อกับผนังสีเขียว พิษผีดิบกำลังซึมซาบเข้าสู่ร่างกายของเขาอย่างจริงจัง เพียงแต่ร่างกายนี้ก่อนหน้านี้เป็นเช่นไร ตอนนี้ก็ยังเป็นเช่นนั้น โครงเรื่องเหมือนในการ์ตูนญี่ปุ่นที่เอะอะได้รับพลังแล้วเกิดใหม่จากเถ้าถ่านหรือนิพพานแล้วเกิดใหม่แบบนั้น ดูเหมือนจะไม่ปรากฏบนตัวของเขา

สวี่ชิงหล่างค่อยๆ ลุกขึ้น เขาพยายามสื่อสารขอพลังจากเทพเจ้าแห่งท้องทะเลใหม่ ไม่ช้าเกล็ดงูเริ่มปกคลุมทั่วร่างของเขาอีกครั้ง แต่พลังลดน้อยกว่าก่อนหน้านี้เป็นอย่างมาก เพราะรู้สึกถึงความเจ็บปวดและฉีกขาดที่ส่งผ่านมาจากเกือบทุกอณูบนร่างของเขา

ความสามารถในการแบกรับพลังของแต่ละคนล้วนมีข้อจำกัด เทพเจ้าที่อยู่ในทะเลอันไกลโพ้น ในฐานะที่ใกล้จะกลายเป็นมังกรน้ำ ไม่ว่าจะเป็นด้านร่างกายหรือพลังล้วนมีความน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง แต่กายเนื้อของสวี่ชิงหล่างมีความอ่อนแอเกินไป ถ้าหากรับพลังของเทพเจ้าแห่งท้องทะเลแบบก่อนหน้านั้นอีก ตัวเขาเองจะระเบิดตาย กายเนื้อและวิญญาณจะถูกบีบให้หายไปในพริบตา

ทว่าตอนนี้สิ่งที่น่ากระอักกระอ่วนที่สุดอยู่ที่ ทั้งๆ ที่รู้ว่าที่นี่อันตราย ทั้งๆ ที่รู้ว่าตัวประหลาดที่ออกมาจากผนังสีเขียวนั่นไม่ควรไปหาเรื่อง แต่ทุกคนก็ยังไม่กลับ! ทำไมถึงไม่กลับ แล้วทิ้งเถ้าแก่ไว้ที่นี่คนเดียว เด็กผู้ชายไปไหนไม่ได้ เพราะอิงอิงอยู่ข้างบน ถ้าหากเธอรู้ว่าเด็กผู้ชายสนใจแต่ตัวเองหนีเอาตัวรอดทิ้งเถ้าแก่ของเธอเอาไว้ ผีดิบสาวน่าจะบดขยี้เลือดวิญญาณของเขาเพื่อให้เขาตายตกไปด้วยกัน!

“ต้องรออีกนานไหม” เด็กผู้ชายพูดตะคอก เขาหลับตา ไม่กล้ามองผนังสีเขียว เขาไม่กล้าปล่อยให้ตัวเองถลำลึกลงไปอีก ก้อนหินสีเขียวนั่น สำหรับผีดิบแล้ว มีพลังดึงดูดที่ร้ายแรง!

หญิงสาวตัวดำหัวเราะอย่างขมขื่น แม่งเอ๊ย ฉันเองก็อยากรู้เหมือนกัน! แต่เถ้าแก่ของนายอยู่ที่นี่นานเกินไปแล้ว ฉันลงมาทำงานอยู่ตั้งนาน เขา เขากลับ เขากลับไม่มีการตอบสนองแม้แต่นิดเดียว แล้วนายจะให้ฉันทำอย่างไร!

ต่อจากนี้ คือความเงียบที่แสนยาวนาน ภายในบ่อ นอกจากเสียงน้ำไหลแล้ว ก็ไม่มีเสียงอย่างอื่น

เงาดำนั่นก็ไม่โผล่ออกมาอีก แต่ไม่ว่าจะเป็นสวี่ชิงหล่าง เด็กผู้ชาย หรือหญิงสาวตัวดำ ต่างไม่มีใครทำตัวผ่อนคลายแม้แต่นิดเดียว อันที่จริงความเงียบก่อนที่จะเกิดเรื่อง ถึงจะเป็นความน่ากลัวที่สุด และทำให้คนรู้สึกทรมานที่สุด

และในตอนนี้เอง เสียงความเคลื่อนไหวดังมาจากทางถ้ำหลุมอีกครั้ง เป็นพวกอิงอิงที่มาแล้ว

‘ครืน!’ เสียงดังขึ้นอีกครั้ง

“ระวัง!” สวี่ชิงหล่างตะโกนทันที

“โอ๊ย!” อิงอิงร้องเสียงดังอู้อี้ ทนายอันกลับส่งเสียงร้องน่าเวทนา

เด็กผู้ชายกับสวี่ชิงหล่างเห็นดังนั้น จึงรีบพุ่งไปที่ปากถ้ำทันที เงาดำปรากฏตัวอีกครั้งด้วยความเร็วที่น่ากลัวเหมือนเดิม เด็กผู้ชายรีบใช้หมัดทุบเข้าไป!

‘ปึ้ง!’ เสียงเสียดสีแสบแก้วหูดังเข้ามา ใบหน้าของเด็กผู้ชายแทบจะบิดเบี้ยว นิ้วมือทั้งห้ามีเลือดไหลอาบไปทั่วเลือดของผีดิบเป็นสีดำ และนิ้วมือของเขาก็สั่นไม่หยุด แม้แต่แขนก็ยังสั่นกระตุกไปหมด ร่างของผีดิบที่แข็งแกร่งและมั่นใจ เมื่ออยู่ต่อหน้าเงาดำกลับกลายเป็นความบอบบาง