ตอนที่ 729 การค้นพบโลกใหม่

ตอนที่ 729 การค้นพบโลกใหม่

“ข้อหนึ่ง เชื่อฟังคำสั่งผู้บังคับบัญชา ความสามัคคีถึงจะเป็นกุญแจสู่ชัยชนะ ข้อสอง ไม่หยิบสิ่งของของประชาชนแม้แต่หนึ่งเข็มหนึ่งด้าย…”

เสียงร้องกึกก้อง เกรียงไกรดั่งเหล็กไหล โจวเจ๋อเอี้ยวตัวหันข้างดูเรื่องสนุกๆ ส่วนทนายอันเดินไปที่ริมหน้าต่างและมองออกไป นักพรตเฒ่าเม้มปากพลางเขย่งเท้าตาม คิดอยู่ในใจว่าพวกเจ้ามองอะไรกันอยู่เนี่ย

เป็นที่น่าเสียดาย บางสิ่งที่ทั้งสองคาดหวังไว้แต่เดิมกลับไม่เกิดขึ้นเลย ไม่มีอะไรน่าประทับใจ

ไม่มีเรื่องอย่างทันทีที่ความชอบธรรมปรากฏขึ้นทั้งสี่ทิศก็ยอมจำนน พลังพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า!

และไม่มีแสงวิจิตรแพรวพราวแผ่ไปทั่วทิศ กวาดล้างทัพศัตรูนับพัน!

ทุกอย่างดูสงบเกินไปเล็กน้อย เรียบง่ายเสียจนผู้คนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดหวัง หมอกสีดำมุดเข้าร่างของเหล่าจางทันทีโดยไร้สิ่งกีดขวาง ร่างของเหล่าจางเริ่มสั่นสะท้านไม่หยุด และกลับสู่ความสงบนิ่งอย่างรวดเร็ว

ชั่วขณะหนึ่ง โจวเจ๋อตะลึงงันเล็กน้อย ทนายอันที่มองผ่านหน้าต่างในบ้านก็อ้าปากค้าง ทั้งสองอดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวลในใจเล็กน้อย เล่นจนเลยเถิดไปแล้วใช่ไหม

ถ้าเหล่าจางเกิดตายเพราะเกิดอุบัติเหตุที่เจ้านี่เล่นพิเรนทร์ขึ้นมา ใครจะรับผิดชอบ

โจวเจ๋อโบกฝ่ามือ และไม่ได้แตะไม้ค้ำอีก ทนความเจ็บปวดในร่างกายแล้วโผล่ไปอยู่ข้างหน้าเหล่าจาง พร้อมกับเอื้อมมือไปจับคอเหล่าจางไว้ เตรียมกระชากหมอนั่นที่เพิ่งมุดเข้าไปออกมา!

แต่เวลานี้จู่ๆ เหล่าจางก็เบิกตาโพลง ใช้น้ำเสียงเหมือน ‘ในฤดูกาลแห่งการฟื้นฟูทุกสิ่ง’ ที่อาจารย์จ้าวจงเสียงกล่าวในรายการสัตว์โลกเอ่ยพูดว่า “พวกเขาเป็นหนี้ฉันก็ต้องจ่ายคืนสิ”

ทั้งราบเรียบและสงบนิ่งมาก ซึ่งแตกต่างจากเถ้าแก่บริษัทสินเชื่อออนไลน์ขนาดเล็กที่กลายเป็นหมอกสีดำใบหน้าบิดเบี้ยวอย่างสิ้นเชิง เมื่อเห็นดังนี้ โจวเจ๋อกลับไม่รีบใช้เล็บกระชากเจ้าหมอนั่นออกมา แต่กลับจ้องดวงตาของเหล่าจางเขม็ง

“ฉันไม่ได้อยากฆ่าคน ฉันไม่ได้อยากฆ่าคนจริงๆ ฉันไม่ได้อยากทำร้ายคนด้วย แต่พวกเขาทำเกินไปจริงๆ ทำเกินไปแล้วจริงๆ” เหล่าจางร้องไห้ออกมา น้ำตาไหลพรั่งพรูไม่หยุด เดาว่าวันนี้เหล่าจางคงจะดื่มน้ำหนักไปหน่อย กระทั่งน้ำตาเปียกชุ่มข้อมือของโจวเจ๋อโดยตรง

“แต่ตอนที่พวกเขามาขอกู้เงินฉัน แต่ละคนทำตัวน่าสงสาร แต่ละคนพร่ำพรรณนาถึงความยากลำบากของตัวเอง ทุกคนต่างสาบานว่าจะใช้คืนให้อย่างแน่นอน! ฉันเป็นผู้ปล่อยกู้ แต่ฉันทำธุรกิจถูกต้องตามครรลอง! บริษัทของฉันเล็กก็จริง แต่ฉันมีคุณสมบัติดำเนินธุรกิจทุกอย่าง! ดอกเบี้ยที่ฉันเรียกเก็บก็ต่ำสุดในวงการนี้แล้วเช่นกัน แถมฉันไม่จ้างทีมทวงหนี้ไปทวงหนี้โหดกับผู้ป่วยโรคเอดส์! แต่ฉันสมควรต้องล้มละลายงั้นเหรอ ฉันสมควรถูกต้อนให้ไม่เหลือหนทางงั้นเหรอ พวกเขามีสิทธิ์อะไรที่เป็นหนี้แล้วใช้ชีวิตสบายๆ เป็นคนแต่นิสัยเหมือนหมา แต่ฉันต้องล้มละลายและแบกภาระหนี้ก้อนโต!”

สิ่งที่เขาพูดมันน่าสะเทือนใจและจริงใจมาก สมจริงเหมือนละครเมโลดราม่าบนเวที

โจวเจ๋อครุ่นคิดอยู่เป็นเวลานาน เขารู้สึกว่าตัวเองควรจะพูดอะไรสักอย่างเพื่อปลอบใจพี่ชายขี้หงุดหงิดคนนี้ จากนั้นเขาก็เอ่ยพูดว่า “แต่คุณก็ไม่ควรฝ่าฝืนกฎหมาย”

การฆาตกรรมเป็นอาชญากรรมนะ

“…” จางเยี่ยนเฟิง (เถ้าแก่สินเชื่อออนไลน์)

“คุณหนีไม่พ้นหรอก และไม่มีทางออกทางอื่นด้วย ตอนนี้ผมให้เกียรติคุณ ทำลายตัวเองเถอะ”

กลายเป็นผีอาฆาตฆ่าคน ต่อให้ตกนรกก็ไม่อาจกลับชาติมาเกิดได้ แต่จะเป็นไปในทางตรงกันข้าม ต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส

จางเยี่ยนเฟิงยิ้ม เมื่อโจวเจ๋อปล่อยมือ เขาก็คุกเข่าบนพื้น เริ่มร้องไห้อย่างขมขื่น ร้องไห้ไปพร้อมกับทุบกำปั้นบนพื้นคอนกรีต เพื่อระบายความหดหู่ในใจของตัวเอง

ทนายอันและนักพรตเฒ่าก็เดินออกมา หลังจากเถ้าแก่บริษัทสินเชื่อออนไลน์ออกไปแล้ว เค้าโครงของบริษัทแห่งนี้ก็ถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่นหนาเป็นชั้นๆ แม้แต่น้ำในตู้กดน้ำก็ยังเป็นสีดำ!

นักพรตเฒ่าดีใจที่เขายืนกรานไม่ดื่มน้ำก่อนหน้านี้ เมื่อออกมาแล้วเห็นฉากนี้ของเหล่าจางเข้าก็พูดด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย “นี่เหล่าจางถูกสิงร่างเหรอ”

ทนายอันแลบลิ้นเลียริมฝีปาก แล้วพูดติดตลก “นี่เป็นความสามารถของเหล่าจางเหรอเนี่ย”

เห็นได้ชัดว่า เถ้าแก่สินเชื่อออนไลน์ที่เคยดึงดันอยากฆ่าล้างแค้นและต้องการระบายอารมณ์ก่อนหน้านี้ ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังมีอารมณ์เก่าคั่งค้างอยู่ แต่เปลี่ยนกลับไปเป็นมีสภาพจิตใจและความคิดของ ‘มนุษย์’ แล้วอย่างสิ้นเชิง

“ข้าไม่รู้ว่านี่จะใช่ความสามารถพิเศษของยมทูตของเหล่าจางไหม แต่ข้าสามารถยืนยันได้สิ่งหนึ่ง อีกเดี๋ยวมือของเหล่าจางจะเจ็บระบมมาก”

เหล่าจางตะโกนร้องไห้ระบายอยู่เป็นเวลานานกว่าจะเงยหน้าขึ้น แววตาแสดงอารมณ์ไม่เต็มใจ โกรธแค้น สับสนต่างๆ นานา แต่สุดท้ายก็ถูกระงับเอาไว้อย่างช้าๆ ไม่ถึงกับดวงตาสดใส แต่อย่างน้อยๆ ก็ไม่เต็มไปด้วยความความเกลียดชังเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

หลังจากนั้นไม่นาน กลุ่มควันสีเขียวก็พวยพุ่งขึ้นจากด้านหลังของเหล่าจางเป็นระยะเวลาหนึ่ง จนท้ายที่สุดร่างของเหล่าจางโซเซและโอนเอนไปมาจนคุกเข่าลงบนพื้น เริ่มหอบหายใจอย่างหนัก ตามด้วย “ซี้ด…มือของผม…เจ็บมาก…”

…

เมื่อวิญญาณของเถ้าแก่สินเชื่อออนไลน์สลายไปเอง เหตุการณ์สามครั้งติดต่อกันที่เรียกว่า ‘เหตุการณ์การฆ่าตัวตายของนักศึกษา’ ในที่สุดก็ปิดฉากลง ตำรวจและหน่วยงานของโลกมนุษย์จะมีความคิดเห็นอย่างไรต่อเรื่องนี้ นักศึกษาทุกคนในมหาวิทยาลัยจะได้รับการสำรวจเพื่อให้คำปรึกษาทางจิตวิทยาและอื่นๆ ในอนาคตหรือไม่ ล้วนไม่ใช่สิ่งที่โจวเจ๋อต้องสนใจอีกต่อไป

ทุกคนนั่งรถกลับร้านหนังสือ ที่จริงนั้น ระยะทางไม่ได้ไกลกันเลยจริงๆ ก็แค่สองช่วงถนนเท่านั้น

เหล่าจางไม่ได้ไปจัดการเรื่องทางมหาวิทยาลัยฝั่งนั้นอีก อันที่จริงเขาไม่จำเป็นต้องไปด้วยซ้ำ ถึงอย่างไรภายนอกนั้นก็ระบุว่าเป็นคดีฆ่าตัวตายอยู่ดี และหัวหน้าตำรวจอาชญากรรมอย่างเขาก็ไม่จำเป็นต้องจงใจไปดูเรื่องสนุกๆ อะไรอีก ประกอบกับตอนนี้ร่างกายของเขาอ่อนแอเล็กน้อย