ตอนที่ 788 องค์หญิง!

ตอนที่ 788 องค์หญิง!

Ink Stone_Fantasy

ผีน้อยสั่วน่าก้มหน้า มองบุหรี่ที่เหลือครึ่งหนึ่งกลางฝ่ามือของตัวเองอย่างจริงจัง จากนั้นมองโจวเจ๋อที่อยู่ตรงหน้าอย่างตั้งใจ เขาเหมือนอยากจะยืนยันว่า ลูกพี่ที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ กำลังล้อเล่นกับตัวเองอยู่หรือเปล่า

แต่เถ้าแก่โจวไม่ได้ล้อเล่นจริงๆ น่าขัน ฉันจ่ายเงินปลอบขวัญก้อนใหญ่ไปแล้ว ตอนนี้เธอดันส่งคนกลับมาให้ฉัน กำลังเจ็บปวดใจอยู่ทีเดียวเชียว…

เดิมทีคิดว่า คนเราเมื่อเกิดอุบัติเหตุในที่ทำงาน ควรให้เงินปลอบขวัญก็ให้ ควรชดเชยก็ทำ เป็นสิ่งที่สมเหตุสมผล ตอนนี้จะทำอย่างไรล่ะ สั่งให้ทนายอันไปขอเงินคืนเหรอ ไม่มีเงินใครพัดมาจากพายุไต้ฝุ่นหรอกนะ…

เงียบงัน เงียบกริบ เงียบสนิท หลังจากความเงียบผ่านไปสามนาทีเต็ม ผีน้อยสั่วน่าจึงพูดเสียงดัง เหมือนจะหมดความอดทนแล้ว เพราะไม่ได้ล้อกันเล่น!

คนชุดแดงที่อยู่ข้างหลังเริ่มวิ่งขึ้นภูเขาทันที ดูท่าแล้วคงจะเตรียมตัวต่อสู้เต็มที่! ขณะเดียวกันสั่วน่าที่อยู่ในมือของผีน้อยสั่วน่าได้ทุบไปที่ศีรษะของโจวเจ๋อโดยตรง! ทำงานให้นายแล้ว ไม่จ่ายเงินใช่ไหม จะจัดการนายให้เละไปเลย!

เล็บของโจวเจ๋อขวางสั่วน่าไว้ จากนั้นพลันพลิกมือสะบัดเบาๆ แล้วถีบเท้าข้างหนึ่งขึ้นไป ‘ปึ้ง!’ ผีน้อยสั่วน่าถูกถีบกระเด็นออกไป กลิ้งลงไปตามทางลาดเอียงเหมือนลูกโบว์ลิ่ง พร้อมกับชนโดนคนของตัวเองไปด้วย นี่ไม่ใช่การต่อสู้ในระดับเดียวกันจริงๆ

โจวเจ๋อเริ่มเดินลงไปข้างล่าง คนชุดแดงสองสามคนจึงพุ่งเข้ามาเพื่อต่อสู้ แต่ปลายเล็บของโจวเจ๋อมีปราณพิฆาตที่กลายเป็นสายแส้แล้วฟาดลงไป ฟาดตัวประกอบทั้งหลายกระเด็นออกไปทันที ในปากของพวกมันส่งเสียงร้องของสัตว์ป่าออกมาไม่หยุด คาดว่าน่าจะเป็นปีศาจที่กลายร่าง แต่ในความเป็นจริงกลับอ่อนแอเกินไป ความสามารถแค่ระดับอำพรางตาได้เท่านั้น ไม่สามารถเทียบเคียงกับสัตว์ปีศาจที่ฝึกตนเป็นเซียนในป่าเก่าแก่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือได้อย่างสิ้นเชิง

เถ้าแก่โจวมาอยู่บนถนน ยืนสำรวจอยู่ข้างๆ อย่างละเอียด ไม่น่าเชื่อว่าแต่ละคนยังไม่ตาย ถึงแม้จะสลบอยู่ แต่ยังมีพลังชีวิต

“ฮือๆ โฮๆๆ!!!!”

“ฮือๆๆ!!!”

“โฮๆๆ!!!!”

ต่อจากนี้ฉากที่ทรงพลังได้ปรากฏ ผีน้อยสั่วน่านำหน้า คนชุดแดงที่เหลือล้อมรอบโจวเจ๋อ พวกเขาไม่ได้ลงมือ อีกทั้งท่าทีพลันเปลี่ยนไป คุกเข่าคำนับเถ้าแก่โจวในทันใด คำนับพร้อมกับร้องไห้โฮเสียงดัง ร้องไห้อย่างน่าสงสาร… ตอนนี้เถ้าแก่โจวรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนเลวของสังคม รู้สึกผิดที่ติดค้างเงินเดือนกรรมกรผู้ใช้แรงงาน

โจวเจ๋อตรวจสอบทุกคนที่อยู่บนพื้นเสร็จแล้ว หลังจากยืนยันว่าไม่มีใครตาย จึงยื่นมือล้วงกระเป๋าส่ายหน้าอย่างจนใจอยู่บ้าง “ใกล้จะปีใหม่แล้ว พวกแกมาร้องไห้ให้ฉันตรงนี้นี่นะ…”

โจวเจ๋อควักเงินกระดาษสิบกว่าใบออกมาแล้วโปรยลงบนพื้น

“อย่ารังเกียจเงินน้อย เพราะมีแค่…” โจวเจ๋อยังพูดไม่ทันจบ คนที่ร้องไห้อยู่รอบๆ เมื่อครู่พลันกระโจนเข้ามาเก็บเงินกระดาษที่อยู่บพื้น จากนั้นยกโลงศพกระโดดลงที่หน้าผาอีกด้านหนึ่งอย่างรวดเร็ว ประหนึ่งสายลมพัด หายไปอย่างไร้ร่องรอย กลัวว่าหากชักช้าอีกนิดโจวเจ๋อจะเปลี่ยนใจ

โอ๊ย…โจวเจ๋อรู้สึกเจ็บหัวใจทันที เขารู้สึกว่าตัวเองให้เยอะไป ผีสางในเขตภูเขาที่ห่างไกล รายได้ไม่ค่อยสูงเท่าไร…

โจวเจ๋อหยิบโทรศัพท์ออกมาส่งข้อความหาทนายอัน ผ่านไปประมาณสิบห้านาที ทนายอันที่เพิ่งอาบน้ำเย็นๆ จากลำธารในภูเขาได้พาอิงอิงกับเด็กผู้ชายมาด้วยกัน หากมองแต่ไกล จะมองเห็นคนกลุ่มหนึ่งนอนอยู่บนพื้น ทนายอันจึงตะโกนพูดว่า “จริงๆ เลย เงินปลอบขวัญของฉัน!”

เด็กผู้ชายที่อยู่ข้างหลังเบ้ปาก พูดบ่นว่า “เจ้าสนใจเงินแค่นี้ด้วยรึ”

“ไร้สาระ อย่างผมเรียกว่าหลอมรวมเข้าสู่โหมดความคิดของผู้นำอย่างสมบูรณ์ คุณต้องหัดเรียนรู้เยอะๆ!” ทนายอันหันกลับไปขึงตาใส่เด็กผู้ชายหนึ่งที ตอนที่หันหน้ากลับมา ได้แสดงสีหน้าปวดใจสุดขีดบนใบหน้าของเขา จนเกือบจะมีน้ำตาและน้ำมูกไหลลงมา

…

“อะไรนะ อยู่ในโลงศพ” หลังจากฟังโจวเจ๋อเล่าจบแล้ว ทนายอันจึงยืดมือบิดขี้เกียจ กล่าวว่า “ดูท่าแล้วสงสัยจะเจอผีน้อยดักปล้น โดยทั่วไปสถานที่ที่มีสภาพพื้นดินเกิดภัยพิบัติค่อนข้างบ่อยถึงจะมี แต่ไม่นับว่าเป็นการปล้นจริงแน่นอนว่า ถ้าหากคนไหนดวงซวยเดินอยู่ใต้ไฟสลัวมีความเป็นไปได้สูงที่จะโดนผลกระทบ

แต่ผีน้อยกลุ่มนี้ จริงๆ แล้วเหมือนองค์กรหนึ่ง ที่อาจจะเข้ามาช่วยผู้ประสบภัยโดยเฉพาะ จากนั้นค่อยเก็บค่าธูปเทียนของเขา ในนิยายโบราณมากมาย อย่างเช่นใครเจอแผ่นดินไหวหรือเจอน้ำท่วม พอตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองนอนอยู่ในสถานที่ปลอดภัย ก็คือฝีมือของคนกลุ่มนี้ คนที่เข้าใจ กลับไปก็จะรีบจุดธูปบูชาทันที ถือว่าเป็นเงินค่าเหนื่อย ถ้าหากไม่เข้าใจ ไม่รู้จักตอบแทนบุญคุณ เขาก็จะมารบกวนคุณถึงบ้าน ทำให้คุณอยู่ไม่สุข”

“ดังนั้น ครั้งนี้ถือว่าพวกเราโชคดีเหรอ” โจวเจ๋อถาม

“ไม่ขนาดนั้น แบบนี้ยิ่งอธิบายว่า โคลนถล่มครั้งนี้มีปัญหา ผีน้อยเหล่านี้ปกติเข้าไปช่วยเหลือคนน้อยมาก หนึ่งคือหาโอกาสไม่เจอ สองคือพวกเขาก็มีกฎของพวกเขาเอง ถ้าหากเล่นสนุกมากเกินไป แล้วจะมีทีมกู้ภัยไปทำไม จะต้องเป็นเพราะเหตุการณ์โคลนถล่มนี้มีปัญหาที่น่าสงสัย ดังนั้นถึงดึงดูดพวกเขาเข้ามาทำงานนี้

แต่มีจุดหนึ่งที่มั่นใจได้คือ โคลนถล่ม ไม่ใช่ฝีมือของพวกเขา แบบนี้กลายเป็นการลักพาตัว หลักของนรกและโลกมนุษย์ ถ้าคุณเป็นผี ถึงแม้จะเป็นผีร้าย ก่อกรรมทำชั่ว ฆ่าทำร้ายคน ควรจะจัดการอย่างไรก็ทำอย่างนั้น แต่ถ้าหากคุณรวมตัวกัน และยังจัดตั้งองค์กรผี เช่นนั้นเป็นปัญหาใหญ่แล้ว ไม่แน่ยมทูตแต่ละท้องที่อาจจะถูกเรียกมารวมตัวกันเพื่อกวาดล้างคุณ”