ตอนที่ 819 ระเบิดแล้ว

ตอนที่ 819 ระเบิดแล้ว

ในฐานะที่เป็นหนึ่งในเมืองในสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแยงซี ความแน่นขนัดด้านประชากรในทงเฉิงไม่นับว่ามากนัก โครงสร้างพื้นฐานในเมืองก็ดีมากมาโดยตลอด ดังนั้นหากไม่เกิดอะไรขึ้น โดยทั่วไปแล้วการจราจรจะไม่ติดขัด

เพียงแต่ว่า ไม่ว่าเรื่องใดก็ตามย่อมมีเหตุไม่คาดคิดเกิดขึ้นอย่างไม่ถูกเวลาได้เสมอ

ทนายอันคำนวณเวลาที่เขาจะต้องจอดรถที่ฝั่งตรงข้าม คำนวณเวลาที่ใช้ในการข้ามถนนท่ามกลางกระแสการจราจร คำนวณเวลาเพื่อรำลึกถึงวันเก่าๆ คำนวณทุกอย่างมาดีแล้ว แต่พอเขามายืนอยู่ตรงหน้าชายสวมหน้ากาก ฉากที่น่ากระอักกระอ่วนก็ปรากฏขึ้น

เวลานี้สีหน้าของทนายอันสงบนิ่ง สบายๆ แฝงไปด้วยความเรียบเฉย ผสมผสานกับบรรยากาศเศร้าหมองเล็กน้อยชวนให้นึกถึงอดีต แต่ถ้าใส่ฉากนี้ไว้ในการ์ตูน ก็คงจะมีเขาในเวอร์ชันน่ารักๆ ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับน้ำตาอุ่นๆ ไหลรินจากสองตาพร้อมกับน้ำมูกไหลย้อย

การเสแสร้ง เป็นสิ่งที่คนชอบทำไม่รู้เบื่อ ทั้งชีวิตของผู้คนถ้าไม่เสแสร้งอยู่ก็เดินอยู่บนทางของการเสแสร้ง แต่เมื่อความแตกแล้วก็ไม่ได้รู้สึกดีขนาดนั้นจริงๆ เพราะว่าทนายอันรู้ดีว่า ณ ตอนนี้ เวลานี้ หากเผชิญหน้ากับ ‘เขา’ ที่อยู่ตรงหน้า มีแนวโน้มว่าจะจบลงอย่างน่าเศร้า

สิบนาที ไม่ยาวไม่สั้น ไม่เร็วหรือช้า

แต่เขาช่วงที่อยู่ในจุดสูงสุด ก็ยังต้องพาเฝิงซื่อเอ๋อร์และพวกสุนัขรับใช้มาเล่นต่อสู้แบบหมู่ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้

“ข้าจำได้ว่าในอดีต เราเคย…” ทนายอันรู้สึกว่าเขายังสามารถอารัมภบทต่อไปได้ ระบายความรู้สึกอีกหน่อย เหม่อมองทิวทัศน์ หรือไม่ก็มาร่วมรำลึกถึงความขมขื่นในอดีตและนึกถึงความสุขในปัจจุบันไปด้วยกัน

ภาพขณะดูข่าวการสัมภาษณ์ผู้นำบางส่วนถูกฉายซ้ำในความคิดของทนายอันในเวลานี้ ได้รับแรงบันดาลใจในการพล่ามเรื่องไร้สาระถ่วงเวลาแล้ว

เพียงแต่น่าเสียดาย ชายสวมหน้ากากขี้เกียจพล่ามให้มากความ เขาผุดลุกขึ้นยืน สายตามองทนายอัน และพูดช้าๆ “เจ้าไป…ตายเสียเถอะ”

เรียบง่ายตรงไปตรงมา เร่งละครช่วงแรกให้จบก่อนล่วงหน้า ผลักเข้าสู่ช่วงไคลแม็กซ์ทันที

“อี๊ดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!”

เสียงกรีดร้องแหลมคมบาดแก้วหูดังขึ้น ชายสวมหน้ากากหันข้างเผยชิ้นส่วนผิวหนังมนุษย์ ผิวหนังมนุษย์งอกเร็วปานสายลม และถูกเติมเต็มอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นหญิงชราเปลือยกาย ผิวพรรณมีริ้วรอย กระดูกผอมแห้ง ใบหน้าเว้าลึก ไร้ความสวยงามใดๆ แต่กลับแผ่ซ่านพลังปราณพลังพิฆาตแสนโหดเหี้ยม

ขณะที่เลือกร่างศพป่วยนี้ เขาก็ยังเปลี่ยนแปลงศพอื่นๆ ในห้องดับจิตอีกหลายศพ เขาชอบความรู้สึกของการควบคุมแบบนี้ ความรู้สึกที่มือและเท้าของเขายืดยาวออกไป ขณะเดียวกันมีหุ่นเชิดอยู่เป็นเพื่อนก็ทำให้เขาเหงาน้อยลง

ทนายอันทอดถอนใจอย่างจนปัญญาเล็กน้อย “ช่วงเวลาที่ได้พบกันมักจะแสนสั้นเสมอ คืนนี้จะไม่มีวันลืม คืนนี้จะไม่มีวันละ…”

จากนั้น หญิงชราพุ่งพรวดมาอยู่ตรงหน้าทนายอันในชั่วพริบตา มือทั้งสองข้างของทนายอันกลายเป็นกระดูกขาวอย่างรวดเร็ว และป้องกันด้านหน้าไว้

‘ปัง!’

แต่อีกฝ่ายไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรกับคุณ และไม่ตอบโต้ไปมาอย่างอ่อนโยนกับคุณด้วย เรียบง่ายตรงไปตรงมา แม้แต่มวยแปดทิศก็ไร้ประโยชน์ ร่างกายที่แห้งเหี่ยวประหนึ่งก้อนหินแข็ง ลงมือทุบไปเลยก็หมดเรื่องแล้ว

ทนายอันกระเด็นหงายออกไปจนล้มลงบนสวนดอกไม้ แขนทั้งสองข้างเริ่มชา

เดิมทีการต่อสู้ระยะประชิดก็ไม่ใช่สิ่งที่ทนายอันถนัดในตอนนี้

“เรามาเล่นกระแสจิตวิญญาณหรือมาเล่นภาพลวงตากันดีไหม” ทนายอันตะโกนถาม “ข้ารู้ว่าเจ้าก็เล่นเป็น”

ไม่ได้เจอกันนานหลายปี เราสื่อสารและแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันและกันได้อีกครั้งน่า

แต่ทว่าสายตาของชายสวมหน้ากากเย็นชาเหมือนเดิม หุ่นเชิดหญิงชราคำรามอีกครั้ง ซึ่งหมายความว่าเขาไม่สนใจจะค่อยๆ เล่นเป็นเพื่อนทนายอัน

ทนายอันกระโดดเหยงขึ้นมาด้วยความจนตรอก เบี่ยงตัวหลบทัน แต่ก็ยังถูกเล็บของหญิงชราข่วนจนได้เลือดบนหลังเป็นทางตั้งสิบสาย

“ซี้ด…”

เจ็บ!

ทนายอันกลิ้งตัวลงกับพื้น หอบหายใจเข้าปอดหนักๆ

หลังจากที่หุ่นเชิดอ้อมวนไปหนึ่งรอบ ก็ไล่บี้ตามมาติดๆ อีกครั้ง อีกฝ่ายไร้เหตุผลมาก และขี้เกียจเกินกว่าจะมีเหตุผล ไม่คิดจะสนใจว่าฉากนั้นจะสวยงามหรือไม่สักนิด

ความว่องไวของหุ่นเชิดหญิงชราโดยธรรมชาติแล้วสู้ฮวาหูเตียวไม่ได้ แต่เธอไร้ความรู้สึกและไม่กลัวความเจ็บปวดเหมือนฮวาหูเตียว!

นี่มันงานช้างแล้ว!

ในที่สุด ภายใต้การโจมตีรอบที่สาม ทนายอันไม่สามารถหลบหลีกได้ ทันใดนั้นสองมือของหุ่นเชิดหญิงชรางอกยาวออกมาจากกระดูก แยกมือกระดูกทั้งสองข้างของทนายอันออกในชั่วพริบตา จากนั้นกระดูกดุจหนามแหลมคมยื่นออกมาจากหน้าอกของหุ่นเชิด ทั้งแหลมคม ทั้งหนา อีกทั้งส่วนปลายยังมีแสงสีดำวาววับ

นี่มันพิษร้ายแรง!

คล้ายกับผึ้งหึ่งทิ่มแทงตรงกลางหน้าอกกว้างของทนายอันอย่างรุนแรง!

ชายสวมหน้ากากเศร้าใจเล็กน้อย จะจบแล้วหรือนี่

เขาอันปู้ฉี่ตกต่ำถึงเพียงนี้เชียว

แต่ทว่า เมื่อหนามแหลมคมอยู่ห่างจากผิวหนังของทนายอันไม่ถึงสองสามเซนติเมตร ดันถูกปราณปีศาจสกัดกั้นเอาไว้ ดวงตาของทนายอันเปล่งประกายสีเขียว ตอนนี้ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าทันที

ชายสวมหน้ากากเอ่ยเบาๆ ด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย “ปราณปีศาจหรือ”

ทนายอันใช้แรงฝืนทำลายพันธนาการของหุ่นเชิดหญิงชรา และเตะออกไปอย่างแรง เตะเอาหุ่นเชิดหญิงชราถอยออกไป ขณะเดียวกันก็ผสานสองมือทำท่ามุทราอย่างรวดเร็ว “ยมโลกมีกฎ กฎแห่งความตายไร้ความปรานี ผนึก!”

ผนึกสีดำสายหนึ่งกระแทกร่างหุ่นเชิดเข้าอย่างจัง

ประกายสีแดงวาววับในดวงตาของชายสวมหน้ากาก หุ่นเชิดหญิงชราปล่อยลำแสงสีดำออกมาทันที คิดไม่ถึงว่าจะสลายผนึกของทนายอันโดยตรง

ทนายอันถอนหายใจเฮือกยาว ที่จริงแล้ว ทุกคนล้วนเข้าใจหลักการจับโจรต้องจับหัวหน้าโจรก่อน แต่บางครั้งคำพูดนี้ก็เหมือนกับตราบใดที่คุณพยายามตั้งใจเรียนอย่างหนักก็จะสามารถเข้ามหาวิทยาลัยชิงหวาได้ ซึ่งมันไม่จริงเลย