ตอนที่ 835 ไร้ยางอาย

ตอนที่ 835 ไร้ยางอาย

……….

หลังจากนักพรตเฒ่ากลับมาก็นอนแผ่หลาบนโซฟาพลางหรี่ตาลง ไม่ใช่เพราะตกใจที่ขับรถรับส่งระเบิดก่อนหน้านี้

นักพรตเฒ่าเหลือแค่เปลี่ยนชื่อว่า ‘ลู่แข็งแกร่ง’ แล้ว อุปสรรคเล็กๆ นี้หมายความว่าอย่างไร

แต่ช่างเป็นเรื่องบังเอิญที่ไม่บังเอิญ ขณะที่ทุกคนในร้านหนังสือจับหัวหมู ดันมีก้อนหินก้อนหนึ่งกระเด็นกระแทกเข้ากลางหน้าผากของเขา

โชคดีที่ก้อนหินไม่ใหญ่มากเลยไม่มีเลือดออก แต่มีรอยฟกช้ำ หากว่าก้อนหินใหญ่กว่านี้อีกหน่อย เช่นนั้นตอนนี้ร้านหนังสืออาจจะกำลังช่วยนักพรตเฒ่าเตรียมจัดงานศพแล้วก็ได้

หลังจากเดินเลียบแม่น้ำมาทั้งวัน ในที่สุดพื้นรองเท้าก็เปียก

เจ้าลิงน้อยกลิ้งไข่ปอกเปลือกบนหน้าผากนักพรตเฒ่าอย่างระมัดระวัง

ปู่หลานทั้งสอง คนหนึ่งคนลิงหนึ่งตัวก็ยังกลมเกลียวกันดีจริงๆ

ทนายอันหยิบซูเปอร์คัพของตัวเองขึ้นมากระดก ‘อึกๆ’ ไปหลายคำ เมื่อเห็นสีหน้าเจ็บปวดของนักพรตเฒ่าก็ยกแก้วขึ้นและพูด “นักพรตเฒ่า เอาสักหน่อยไหม”

นักพรตเฒ่าโบกมือปฏิเสธ “แก่แล้ว ดื่มของล้ำค่าขนาดนี้ไม่ไหวหรอก”

เมื่ออายุมากขึ้น ทนนิ่วและนิ่วในไตไม่ได้อีกต่อไป…

ทนายอันไม่สงสัยในตัวเขาและดื่มกาแฟของตัวเองต่อ

โจวเจ๋อที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินลงมาชั้นล่างพร้อมสวมชุดนอนเสื้อคลุมสีดำ สายตาทนายอันเหลือบมองป้ายยี่ห้อครู่หนึ่ง

จุ๊ๆ จนแล้วอย่างไร มีผีดิบสาวยอมจ่ายเงินให้ขนาดนี้ ยังจะกลัวจนอีกหรือ

โจวเจ๋อนั่งลงบนโซฟา หยิบถ้วยชาขึ้นมาจิบ

เขากำลังคิดถึงเรื่องที่สวี่ชิงหล่างพูดก่อนหน้านี้ เหล่าสวี่สัมผัสถึงกลิ่นอายอาจารย์ของเขาแล้ว เพียงแต่ครั้งนี้ต่างออกไปจากเมื่อก่อนก็คือคราวนี้อีกฝ่ายไม่ได้มาหาถึงที่ เวลาไม่สามารถแล่นเร็วขนาดนั้นได้ แต่เหล่าสวี่สลับด้านกำหนดค้นหาตำแหน่งอาจารย์ของเขาผ่านลูกปัดสีดำได้

บางที ตอนนี้อาจารย์ของเขาอาจจะยังไม่ใช่อาจารย์ของเขา สิ่งที่เป็นอยู่ตอนนี้ไม่ชัดเจน

ตรงกันข้ามชายชราคนนั้นลึกลับมาก ดูเหมือนว่าเจ้าโง่จะพอรู้อะไรบางอย่างเกี่ยวกับชายชรา เซี่ยจื้อก็รู้บางอย่างเช่นกัน แต่นั่นเป็นเพราะพวกเขายืนอยู่ตำแหน่งสูง ถึงอย่างไรตอนนี้เถ้าแก่โจวเจ๋อก็ยังมืดแปดด้านอยู่ดี

โจวเจ๋อเอนหลังพิงโซฟาและมองดูเจ้าลิงกับนักพรตเฒ่าตรงหน้า ทันใดนั้นก็ถามด้วยอารมณ์ “ข้างกายไท่ซานทุกองค์มีลิงทุกตัวเลยหรือเปล่า”

โจวเจ๋อจำได้ว่าชายวัยกลางคนสวมชุดคลุมสีขาวเคยโผล่มาในความฝันหรือภาพลวงตาหลายครั้ง และเห็นได้ชัดว่าวานรย้ายภูเขาไร้วี่แววความโหดร้ายและมีนิสัยอ่อนโยนอย่างยิ่ง

ในตอนนี้ เมื่อเห็นนักพรตเฒ่าและเจ้าลิงน้อยตรงหน้าก็เกิดอารณ์เศร้าใจเล็กน้อย

หลังจากเขาฆ่าเจ้าลิงน้อยในชาติก่อน วานรย้ายภูเขาตัวนั้นออกตามหาเขาก่อน และเชิญเขากิน ‘อาหารมโนธรรม’ มื้อหนึ่ง

มันทำให้เขาถูกทรมานอยู่นานถึงได้เปิดใจ แต่ในฉากเหล่านั้น วานรตัวนั้นประพฤติตัวดีและเก็บเนื้อเก็บต่อหน้าฝู่จวิน ไหนเลยจะมีปีศาจวานรเผด็จการบนโลกนี้ได้

ทนายอันยิ้มขำและพูด “จะว่างั้นก็ได้ นับตั้งแต่ฝู่จวินรุ่นแรกจนถึงรุ่นสุดท้าย ฝู่จวินทุกรุ่นจะมีปีศาจวานรอยู่หนึ่งตัว อาจจะต่างสายพันธุ์กันออกไป แต่พวกมันล้วนเป็นอสูรปีศาจที่น่ากลัวอย่างยิ่ง

ว่ากันว่า รุ่นสุดท้ายหรือไท่ซานฝู่จวินองค์นั้นที่หายตัวไปก็มีวานรย้ายภูเขาอยู่ข้างกายเช่นกัน และข้างกายของไท่ซานฝู่จวินรุ่นแรกเป็นเทพวานรสีม่วงทอง

เพียงแต่ เทพวานรสีม่วงทองตัวนั้นเข้าร่วมสยบความวุ่นวายในนรกพร้อมกับไท่ซานฝู่จวินรุ่นแรกในตอนนั้นจนได้รับบาดเจ็บสาหัส แม้ว่าสุดท้ายจะไม่ตายและรอดชีวิต แต่ขนบนตัวกลับกลายเป็นสีดำเพราะอากาศสกปรก”

เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ จู่ๆ ทนายอันก็ได้สติ หรือว่าเถ้าแก่จะพบความผิดปกติในตัวนักพรตเฒ่าด้วยหรือนี่

ทันใดนั้นทนายอันก็รู้สึกโล่งใจอีกครั้ง ก็จริง ทีเขายังมองเห็นเลย หากเถ้าแก่จะมองออกก็ไม่นับว่าน่าแปลกใจอะไร

โจวเจ๋อไม่สนทนาในหัวข้อนี้ต่อ และหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาคลุมหน้าตัวเอง เขากะจะพักผ่อนภายใต้แสงแดดยามบ่ายเสียหน่อย วันนี้ยังไม่ได้อาบแดดจึงยังไม่น่าสนใจพอ

เมื่อเห็นดังนั้น ทนายอันก็ไม่รบกวนอีกและผุดลุกเดินกลับห้องตัวเองชั้นบน

ในสวนผักข้างบ้าน

สวี่ชิงหล่างยืนอยู่หน้าดอกแก้วมังกร ไม่มีนางฟ้าซ่อนอยู่ในดอกไม้ แต่เป็นทารกเนื้อตัวเต็มไปด้วยยันต์

“ไม่พิจารณาดูหน่อยจริงๆ เหรอ ผมสามารถตอบสนองความต้องการอื่นๆ ของคุณได้ ยกเว้นปล่อยคุณไป” สวี่ชิงหล่างพูดกับทารก

นับตั้งแต่อาจารย์เขาโผล่กลับมาเป็นครั้งแรก ทำเอาเหล่าสวี่เกือบจะหายใจไม่ออกในอ่างอาบน้ำจนเกือบตาย สวี่ชิงหล่างจึงเปลี่ยนไปในบางแง่มุม

เขาเริ่มเสาะแสวงหาพลังอย่างแข็งขัน อย่างเช่นค่ายกล ยันต์และใช้ถุงมือขาวของเทพเจ้าแห่งท้องทะเลในตอนแรกผนึกส่วนหนึ่งของเทพเจ้าแห่งท้องทะเลไว้ในตัวเขา

ช่วงระยะก่อนหน้านี้ สวี่ชิงหล่างโอ๋เจ้าลิงน้อยเล่นด้วยกัน จุดประสงค์เพื่อปล่อยแมวดำในสมุดหยินหยางในมือของเจ้าลิงน้อยออกมาแลกเปลี่ยนบางอย่างในค่ายกลกับเขา ซึ่งมันเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง

สวี่ชิงหล่างยังหน้าตาดีเช่นเดิม แต่ไม่ใช่ชนชั้นกลางโทรมๆ ที่เปิดร้านบะหมี่และรับออเดอร์เดลิเวอรี่แล้วก็อยู่ว่างๆ ทุกวันเหมือนตอนแรกอีกแล้ว และตอนนี้ เขากำลังจับตามองความสามารถของเกิงเฉิน ทักษะควบคุมเชิดหุ่นแบบนั้น ทำให้สวี่ชิงหล่างอิจฉาตาร้อนมาก

แม้ว่าตอนนี้จะไม่รู้ว่าอาจารย์ของสวี่ชิงหล่างเป็นตัวอะไรกันแน่ แต่จะต้องเป็นตัวละครที่ไม่ธรรมดาแน่นอน ตาถึงอยู่บ้างส่วนอย่างอื่นนั้นไม่ต้องพูดถึง

ตอนแรกเขาถูกใจพรสวรรค์ของสวี่ชิงหล่างและรับเขาเป็นศิษย์ ทำแม้กระทั่งฆ่าล้างบางทั้งครอบครัวลูกศิษย์เพื่อให้ลูกศิษย์ได้ดี

วิธีการสุดโต่งและสุดขั้วมาก แต่ก็สามารถผลักดันได้จากข้างๆ เหล่าสวี่มีศักยภาพในการบำเพ็ญเซียนที่น่าทึ่งจริงๆ

ครั้งหนึ่งในชีวิตคนเราถ้าเคยพบกันครั้งแรก เป็นครั้งแรกที่สาวน้อยโลลิมาเยือนและเดินไปร้านบะหมี่ข้างบ้าน อ้าปากแลบลิ้นออกมาตะโกนด้วยสำเนียงที่หนักแน่น “ยมโลกมีกฎระเบียบของมัน ข้ามสู่แดนน้ำพุเหลือง…”