บทที่ 122 ฝูงสัตว์อสูรกิเลนสวรรค์ที่ทรงพลัง!

บทที่ 122 ฝูงสัตว์อสูรกิเลนสวรรค์ที่ท…

บทที่ 122 ฝูงสัตว์อสูรกิเลนสวรรค์ที่ทรงพลัง!

ด้านหน้ามีสัตว์อสูรระดับสูงก่าลังเดินเตร่อยู่

เมื่อเห็นดังนั้นเย่เทียนก็วิ่งเข้าไปและฆ่าสัตว์ระดับสูงด้วยกรงเล็บอย่างรวดเร็วจากนั้นเขาก็เปิดใช้งานพรสวรรค์กลืนกินโลหิต กินเลือดของสัตว์อสูรระดับสูงเพื่อดูดซับพลังในเลือดมาเพิ่ม ความแข็งแกร่งของเขาอย่างรวดเร็ว

“น่าเสียดายที่วิชากายาโลหิตม่วงไม่สามารถใช้กับร่างของสัตว์อสูรมิเช่นนั้นเราคงสามารถกลายเป็นสัตว์อสูรชั้นยอดได้เร็วกว่านี้!”

เย่เทียนกล่าวด้วยเสียดาย

เขายังคงออกค้นหาสัตว์อสูรต่อไป

ในตอนแรกเย่เทียนไม่ได้มองหาสัตว์อสูรที่ทรงพลังมากนัก เป้าหมายของเขาคือสัตว์อสูรระดับสูงและสัตว์อสูรชั้นยอดที่อ่อนแอ

หลังจากออกล่าอย่างบ้าคลั่งมาสามวัน ในที่สุดเย่เทียนก็เลื่อนระดับกลายเป็นสัตว์อสูรชั้นยอดความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก

“ตอนนี้เราบินได้แล้ว!”

เย่เทียนควบคุมร่างกายของสัตว์อสูรกิเลนสวรรค์และใช้พรสวรรค์ในการบินลองบินขึ้นไปบนท้องฟ้า

อย่างไรก็ตามยิ่งเขาบินสูงขึ้นแรงโน้มถ่วงก็จะยิ่งมากขึ้น เห็นได้ชัดว่าโลกของสัตว์อสูรนี้แปลกแค่ไหน

เย่เทียนบินออกไปราว 3,000 เมตรตลอดทางเขามองสังเกตโลกของสัตว์อสูรโดยรอบที่แห่งนี้แตกต่างกับโลกของเขาอย่างสิ้นเชิง

แต่ก็ต้องยอมรับว่าอสูรในโลกใบนี้แข็งแกร่งมากมีสัตว์อสูรชั้นยอดและสัตว์อสูรระดับราชาเต็มไปหมดบางครั้งเขาก็ได้ยินเสียงคํารามของสัตว์อสูรที่เหนือกว่าระดับราชา

อีกทั้งโลกของสัตว์อสูรมีทรัพยากรมากมายกว่าโลกมนุษย์หลายเท่าในช่วง 15 วันที่ผ่านมาเย่เทียนได้ค้นพบสมุนไพรอายุหลายพันปีจํานวนมากราวกับว่าไม่มีใครต้องการมัน

นอกจากนี้พลังปราณปฐมแห่งฟ้าดินในโลกของสัตว์อสูรนี้หนาแน่นมากซึ่งมากกว่าโลกถึงสามเท่า

“โลกของสัตว์อสูรคงอยู่มาเนิ่นนานแล้ว พลังปราณปฐมแห่งฟ้าดินจึงหนาแน่นถึงเพียงนี้สมุนไพรที่ถือกําเนิดมานับพันปีก็เป็นเรื่องปกติแต่สัตว์อสูรกลับไม่มีความสามารถที่จะใช้ประโยชน์จากมัน ดังนั้นพวกมันจึงไม่ค่อยสนใจสมุนไพรเหล่านี้มากนัก”เย่เทียนคาดเดา

หากมนุษย์สามารถบุกเข้ามาในโลกของสัตว์อสูรได้ พวกเขาจะได้รับทรัพยากรมากมายเกือบจะพูดได้ว่าไร้ขีดจํากัด!

น่าเสียดายที่โลกของสัตว์อสูรนั้นแข็งแกร่งกว่ามนุษย์มาก และมนุษย์ในตอนนี้ก็รู้เรื่องราวเกี่ยวกับสัตว์อสูรแค่เพียงเส้นขน

เป้าหมายที่เย่เทียนมายังโลกของสัตว์อสูรมีเพียงสองอย่าง หนึ่งคือดูว่าโลกของสัตว์อสูรนี้เป็นอย่างไรสองคือเขาอยากจะหาพรสวรรค์ที่มีประโยชน์กับตัวเขา

เขาสามารถอยู่ในโลกของสัตว์อสูรได้หนึ่งเดือนอีกไม่นานเขาก็จะสามารถใช้พรสวรรค์ในการคัดลอกได้อีก 2 ครั้งหากเขาได้เจอกับพรสวรรค์ที่แข็งแกร่งเขาก็จะสามารถคัดลอกมันมาได้

ที่นี่คือฐานที่มั่นของสัตว์อสูร แน่นอนว่ามันง่ายกว่าการค้นหาพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมในโลกของมนุษย์

ในตอนนี้เขาแค่ต้องอดทนและค้นหามันให้เจอ

ไม่กี่วันต่อมา ขณะที่เย่เทียนกําลังมองหาพรสวรรค์ของสัตว์อสูร เขาก็ได้พบกับสัตว์อสูรกิเลนสวรรค์อีกตัว

สัตว์อสูรกิเลนสวรรค์ตัวนี้แข็งแกร่งกว่าเย่เทียนมาก มันเป็นสัตว์อสูรกิเลนสวรรค์ระดับราชา

สังคมของสัตว์อสูรประกอบไปด้วยหลายเผ่าพันธุ์ที่แตกต่างกัน พวกมันจะต่อสู้ระหว่างเผ่าพันธุ์อยู่เสมอแต่ในเผ่าพันธุ์เดียวกันพวกมันจะอยู่ร่วมกันอย่างเป็นมิตรเช่นเดียวกับเผ่าพันธุ์มนุษย์

เย่เทียนพบสัตว์อสูรกิเลนสวรรค์ระดับราชาตัวนี้ ไม่เพียงแต่เขาจะไม่หลบหนีไปแต่กลับมุ่งหน้าเข้าใกล้มัน

หากเขาติดต่อกับสัตว์อสูรกิเลนสวรรค์ บางทีมันอาจจะช่วยเขาได้มาก

หลังจากนั้นไม่นานเย่เทียนก็พบกับสัตว์อสูรกิเลนสวรรค์ระดับราชา

เมื่อสัตว์อสูรกิเลนสวรรค์ระดับราชาได้พบกับเย่เทียน มันส่งเสียงแปลกๆออกมานี่ไม่ใช่ภาษาเช่นเดียวกับมนุษย์ แต่มันเป็นคลื่นเสียงบางอย่าง

เย่เทียนเข้าใจความหมายของคลื่นนี้โดยสัญชาตญาณ

“เจ้าเป็นเด็กน้อยจากตระกูลไหน? ภูเขาอสูรศักดิ์สิทธิ์กําลังจะเปิดแล้วยังเดินเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอกอีก!”

นี่คือความหมายของสัตว์อสูรกิเลนสวรรค์

“ภูเขาอสูรศักดิ์สิทธิ์?”

เย่เทียนรู้สึกอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงเปล่งคลื่นเสียงออกมาโดยสัญชาตญาณ

“ข้าหลงทาง!” นี่คือสิ่งที่เย่เทียนพูด