บทที่ 126 สร้างร่างเทียมสําเร็จ!

บทที่ 126 สร้างร่างเทียมสําเร็จ!

พรสวรรค์ตัวตายตัวแทนเหมือนกับที่เย่เทียนคาดเดาไว้มันช่วยปกป้องชีวิตของเขาได้ 1 ครั้งแต่ไม่ใช่ว่ามันไม่มีเงื่อนไขเขาต้องเตรียมวัตถุดิบทดแทน

ตัวอย่างเช่น ศพของสัตว์อสูรหรือศพมนุษย์เพื่อใช้พรสวรรค์ตัวตายตัวแทนสร้างมันเป็นร่างเทียมและร่างเทียมนี้จะสับเปลี่ยนกําลังจริงของเยเทียนในขณะที่เขาตาย

ดังนั้นเย่เทียนจึงต้องซ่อนร่างเทียมนี้ไว้ที่ไหนสักแห่งเมื่อใดก็ตามที่เย่เทียนถูกฆ่าเขาจะสามารถเปิดใช้งานพรสวรรค์ตัวตายตัวแทนได้ทันที

ด้วยคุณสมบัติของพรสวรรค์ตัวตายตัวแทน รากเทียมที่เขาจัดเตรียมไว้มีลักษณะเหมือนร่างจริงทุกประการมันสามารถหลอกศัตรูที่สังหารเขาได้ศัตรูจะคิดว่าเย่เทียนนั้นถูกสังหารไปแล้วจริงๆแน่นอน

พรสวรรค์ที่ท้าทายสวรรค์เช่นนี้มีข้อจํากัดอยู่ เขาสามารถใช้งานพรสวรรค์นี้ได้เพียงหนึ่งครั้งใน 3 ปีอีกทั้งยังมีข้อจํากัดด้านระยะทางร่างเทียมต้องไม่อยู่ห่างจากร่างจริงในระยะหนึ่งล้านมิเช่นนั้นพรสวรรค์ตัวตายตัวแทนจะไม่ทํางาน

บางทีหากพรสวรรค์ตัวตายตัวแทนนี้มีระดับเพิ่มขึ้นระยะทางก็จะเพิ่มขึ้นระยะเวลาคูลดาว์ก็อาจจะลดลงแต่สําหรับตอนนี้เย่เทียนจะต้องใช้พรสวรรค์ตัวตายตัวแทนระดับกลางเท่านั้น

“เราต้องหาเวลาจัดเตรียมวัตถุดิบสร้างร่างเทียมขึ้นมา หากทําสําเร็จเท่ากับว่าเรามีอีกหนึ่งชีวิต!”

เย่เทียนพึมพํา

ทันใดนั้นความสนใจของเขาก็จดจ่ออยู่กับพรสวรรค์ด้านมิติ [พรสวรรค์ด้านมิติ:ระดับสูง]

“พรสวรรค์ด้านมิติระดับกลางมีการรับรู้มิติ ตราประทับมิติ เคลื่อนย้ายพริบตาตอนนี้พรสวรรค์ด้านมิติของเรากลายเป็นระดับสูงแล้ว มิติส่วนตัวของเราใหญ่ขึ้นกว่าเดิมถึง 10 เท่าเทียบได้กับลานกว้างขนาดเล็กอีกทั้งความสามารถตื่นยังเพิ่มขึ้นอย่างมากสมแล้วกับที่เป็นพรสวรรค์ด้านมิติ ระดับสูง!” เย่เทียนพูดอย่างพอใจ

แต่สิ่งที่เขาให้ความสําคัญมากที่สุดคือทักษะดาบมิติ!

“คมดาบมิติ!”

ความคิดของเขาเคลื่อนไหว ดาบสีดําพลันปรากฏขึ้นตรงหน้าของเยเทียนมันถูกสร้างขึ้นจากพลังแห่งมิติราวกับว่ามันเกิดเป็นรอยแยกมิติแต่รูปแบบกลับเหมือนใบดาบ

“สลาย!”

เย่เทียนยกเลิกทักษะดาบมิติ เขาไม่กล้าทดสอบดาบมิติที่นี่ ไม่อย่างนั้นราชาคนอื่นๆคงอาจจะรู้ตัวและเขาเองก็คงไม่สามารถอธิบายได้เย่เทียนไม่ต้องการเปิดเผยพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูง ของเขาในตอนนี้!

“เวลายังเหลืออีกมากตอนนี้ควรจะฝึกฝนก่อน!” เย่เทียนพึมพํา

วิญญาณของเขาได้รับความเสียหายทําให้เขาไม่สามารถทําความเข้าใจทักษะดาบหรือฝึกฝนเทคนิคได้ แต่การบ่มเพาะด้วยวิชากายาโลหิตม่วงยังคงทําได้อยู่

ดังนั้นเย่เทียนจึงเริ่มฝึกฝนอย่างบ้าคลั่ง เขากินเลือดสัตว์อสูรระดับราชาทุกวันเพื่อฝึกฝนวิชากายาโลหิตม่วง

สิ่งที่เขาต้องทําในตอนนี้คือขัดเกลาเส้นชีพจรลมปราณที่ 2 ซึ่งก็คือเส้นลมปราณหยาง

ใช้เวลาเพียง 10 วัน เย่เทียนก็ประสบความสําเร็จในการขัดเกลาเส้นลมปราณหยางในตอนนี้พละกําลังของเขาก็สูงถึง 21 ช้างจากนั้นเย่เทียนก็เริ่มขัดเกลาเส้นลมปราณเส้นที่สามที่เย่เทียนเลือกซึ่งก็คือคือเส้นลมปราณฉี

แต่ละวันที่ผ่านไปไม่มีเหตุการณ์พิเศษใดๆเกิดขึ้น เย่เทียนออกไปกวาดล้างฝูงสัตว์อสูรเป็นครั้งคราวผ่านไปไม่นานก็ครบกําหนด 2 เดือนที่เขาต้องเฝ้ารอยแยกมิติ

“26 ช้าง ตอนนี้หมดเวลาแล้ว!”

เย่เทียนเก็บข้าวของและเดินออกจากที่พักพร้อมกับเสี่ยวเสวียน

วันนี้เป็นวันที่เขาต้องออกจากค่ายกลระดับสูง ไม่เพียงแค่เขาเท่านั้น แต่ระดับราชาและนักเวทย์ค่ายกลคนอื่นๆก็จะจากไปเช่นกัน เหลือไว้เพียงจอมเวทย์ค่ายกลและผู้พิทักษ์ระดับราชาเพียงคนเดียว

ค่ายกลระดับสูงสุดมั่นคงอย่างสมบูรณ์ และรอยแยกของมิติก็มั่นคงขึ้นไม่จําเป็นต้องมีคนมาเฝ้ามากเช่นเดิน

ฟูมมม

เรือเหาะเหินวายุบินใกล้เข้ามา

“ฮ่าฮ่าฮ่า มีคนมาประจําการแทนแล้ว พวกเราไปกันเถอะ!”

ราชาคนหนึ่งกล่าว

ไม่นานคนกลุ่มหนึ่งก็มาถึงเรือเหาะเหินวายุ

“มีคนเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?”

เย่เทียนขมวดคิ้ว

ไม่ใช่ว่าพวกเขาเป็นเพียงจอมเวทย์ค่ายกลและผู้ฝึกยุทธระดับราชาหรอกหรือ?ทําไมถึงต้องพาคนมาเยอะแยะขนาดนี้อีกอย่างในหมู่พวกเขามีผู้ชายเพียงสองคนนอกจากนั้นทั้งหมดล้วนแต่ เป็นผู้หญิง!

อ้อ!!!