บทที่ 149 ซากโบราณสถานของอารยธรรมโบราณ!

บทที่ 149 ซากโบราณสถานของอารยธรรมโบราณ!

“โอกาส?” “ร่วมมือ?”

เย่เทียนมองหวังเยี่ยนด้วยความประหลาดใจเขาไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเดินทางมาเพราะเรื่องนี้นอกจากนี้หวังเยี่ยนเดาได้ถูกต้องเขาไม่ใช่สิทธิ์ของใครและไม่ได้มีภูมิหลังใดๆนี่ทําให้เธอดูออกว่าข้อได้เปรียบของเขามีเพียงพรสวรรค์เท่านั้น

ในยุคนี้พรสวรรค์เป็นสิ่งสําคัญที่สุดและมีความสําคัญมากกว่าการสืบทอดใดๆ

แต่การมีพรสวรรค์สูงไม่ได้หมายความว่าจะไม่จําเป็นต้องมีความรู้หรือคําแนะนํา

หากเย่เทียนไม่ได้รับประสบการณ์ในการบ่มเพาะของราชาฉีฟง เขาคงจะไม่สามารถสร้าง

รากฐานที่สมบูรณ์แบบขึ้นมาได้ ถึงแม้เขาจะสามารถคัดลอกพรสวรรค์ระดับลึกลับของคนอื่นได้แต่มันก็เท่านั้น หากไม่มีรากฐานที่สมบูรณ์แบบเขาก็จะไม่สามารถทําลายขีดจํากัด 100 เท่าได้พรสวรรค์ในการคัดลอกไม่ใช่พลังที่จัดการทุกสิ่งอย่างได้ มันไม่สามารถช่วยให้เขาทําลายขีด

จํากัดร้อยเท่า มีเพียงอัจฉริยะที่มีรากฐานสมบูรณ์แบบเท่านั้นที่จะสามารถทําลายมันดังนั้น

สําหรับโอกาสบางอย่างก็จําเป็นต้องต่อสู้และพยายามเพื่อที่จะได้มันมา

“พี่หวัง พี่ต้องการร่วมมือกับผมเรื่องอะไร?”

เย่เทียนถามออกมาตรงๆ

“ฉันมีโควต้าที่สามารถเข้าไปยังซากโบราณสถานของอารยธรรมโบราณที่คล้ายกับหอคอย

เทพสงคราม แต่ฉันรู้ดีว่าความแข็งแกร่งของฉันนั้นไม่สามารถเดินทางไปยังที่นั่นได้หากยังฝืนเข้าไปไม่เพียงแต่ฉันจะไม่ได้รับอะไรเลยแต่บางทีฉันก็อาจจะต้องเอาชีวิตไปทิ้งที่นั่นเลยก็ได้มี อัจฉริยะจากขุมกําลังใหญ่มากมายที่ต้องการโควต้านี้แต่ฉันก็ไม่ได้มอบให้พวกเขาตอนนี้ฉันจะมอบโควต้านี้ให้แก่นายแลกกับคําขอเดียวของฉันซึ่งก็คือนายต้องหาสมบัติที่สามารถปรับแต่ง

จิตวิญญาณได้มาให้ฉัน”หวังเยี่ยนบอกจุดประสงค์ของตัวเองออกมา

“ซากโบราณสถานปรักหักพังของอารยธรรมโบราณ?”

เย่เทียนถามด้วยความประหลาดใจ”มันคืออะไร?”

หวังเยี่ยนไม่แปลกใจเลยที่เย่เทียนไม่รู้เกี่ยวกับโบราณสถาน แม้แต่ในฐานจงไห่ก็มีเพียงไม่กี่คนที่รู้เรื่องนี้

“หอคอยเทพสงครามเป็นสมบัติที่หลงเหลือจากซากปรักหักพังของอารยธรรมโบราณ!”

หวังเหยี่ยนเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะอธิบายต่อว่า “ซากปรักหักพังของอารยธรรมโบราณคุณ

สามารถตีความได้ว่าเป็นมรดกที่ทิ้งไว้มาอย่างช้านานอาจจะหลายพันปีหลายหมื่นปีหรืออาจจะนานกว่านั้น”

“หรือว่ามีอารยธรรมของสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นก่อนอารยธรรมมนุษย์?”

เย่เทียนตกใจ

เขาเองก็เคยสงสัยเหมือนกันว่าสมบัติล้ำค่าอย่างหอคอยเทพสงครามนั้นมาจากไหนตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว

หอคอยเทพสงครามเป็นสมบัติของอารยธรรมโบราณที่ถูกสร้างมานานเท่าไหร่แล้วไม่มีใครรู้เห็นได้ชัดว่าอารยธรรมที่สามารถสร้างหอคอยเทพสงครามขึ้นมาได้นั้นต้องมีความก้าวหน้าและ

ทรงพลังอย่างมาก

“แล้วคนของอารยธรรมเหล่านั้นล่ะ?”

เย่เทียนถาม

“บางทีมันอาจถูกล้างเผ่าพันธุ์ หรืออาจจะไปยังโลกอื่นใครจะรู้?” หวังเยี่ยนยักไหล่และแสดงให้เห็นว่าเธอก็ไม่รู้เหมือนกัน

เย่เทียนไม่ได้ถามอะไรมากเกี่ยวกับเรื่องนี้หวังเยี่ยนยังคงเล่าเกี่ยวกับโบราณสถานของอารยธรรมดังกล่าว”โบราณสถานแห่งนี้เรียกว่าวิหารแห่งแสงมันอยู่ในรอยแยกมิติมีสมบัติมากมายซ่อนอยู่อย่างเช่นสมบัติที่ช่วยเพิ่มพรสวรรค์อีกทั้งยังมีแม้กระทั่งสมบัติที่ช่วยรวบรวม พลังจิตปรับแต่งให้กลายเป็นห้วงจิตสํานึกเหตุผลที่ฐานจงไห่สามารถปลูกฝังผู้มีพรสวรรค์ระดับสูงมากมายก็เพราะว่าพวกเขาพึ่งพาสมบัติเหล่านี้มิฉะนั้นความแข็งแกร่งของฐานจงไห่จะทํากว่า

นี้ 1-2”

“ที่แห่งนั้นมีทักษะหรือไม่?”

เย่เทียนถามอย่างไม่ใส่ใจ

ตอนแรกเขาไม่ได้คาดหวังกับมันมากนัก แต่หวังเยี่ยนกลับพูดขึ้นมาว่า