บทที่ 157 เปิดสมอง!

บทที่ 157 เปิดสมอง!

เมื่อเย่เทียนรู้ว่าเขาไม่สามารถได้รับสมบัติได้อีกต่อไปดังนั้นเขาจึงเลิกค้นหาสมบัติเพราะถึงอย่างไรอาคาร 1 หลังก็สามารถได้รับสมบัติได้เพียงชิ้นเดียวด้วยเวลาที่เหลือของนิตินี้เขาคงจะไม่ได้รับสมบัติมากมายนักดังนั้น

เย่เทียนจึงทุ่มเทไปกับการฝึกฝน

เขาฝึกฝนทักษะดาบระดับทอง เขตแดนดาบสวรรค์ ด้วยระดับความเข้าใจในเจตจํานงแห่งดาบของเขาเขาสามารถที่จะฝึกฝนทักษะนี้ไปจนถึงขั้นแรกได้

นอกจากการฝึกทักษะดาบระดับทองแล้ว เย่เทียนยังเริ่มบ่มเพาะอีกด้วย

ระดับศักดิ์สิทธิ์นั้นแตกต่างจากระดับราชา ระดับราชาเป็นการทะลวงจุดชีพจร ส่วนระดับศักดิ์สิทธิ์คือการเปิดสมอง จิตสํานึกศักดิ์สิทธิ์ของเขาเป็นพื้นฐานในการเปิดสมองหากไม่มีจิตสํานึกศักดิ์สิทธิ์ และดันทุรังที่จะเปิดสมองนั้นอาจส่งผลให้พิการหรืออาจจะร้ายแรงจนถึงชีวิต

ในศตวรรษที่ 21 ผู้เชี่ยวชาญหลายคนคิดว่ามนุษย์ปกติสามารถพัฒนาสมองได้เพียง 6 ถึง 10% แต่ในความเป็นจริงมนุษย์พัฒนาสมองได้เพียง 1%

มนุษย์สมัยก่อนมีความรู้เกี่ยวกับสมองน้อยเกินไป พวกเขาใช้งานสมองได้ไม่ถึง 10 เปอร์เซ็นต์และนั่นเป็นเพียงแค่บางส่วนของสมองเท่านั้น ส่วนอื่นๆพวกเขาไม่มีความรู้เกี่ยวกับมันการจะเปิดสมองได้นั้นต้องกระทําการผ่านการฝึกฝนเมื่อผ่านกระบวนการแล้วทั้งความทรงจํา และความเข้าใจของเขาจะเพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก และนี่ก็เป็นเหตุผลที่ระดับศักดิ์สิทธิ์ต้องเปิดสมองส่วนลึก!

ทุกครั้งที่เปิดสมองได้ 1% พลังความเร็ว และการป้องกันของร่างกายจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก เมื่อ เปิดสมอง 100% ความแข็งแกร่งทางร่างกายจะเพิ่มขึ้นเป็น 10 มังกร!

ดังนั้น ยอดฝีมือระดับศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุดหากไม่มีพรสวรรค์พิเศษพลังโจมตีของพวกเขาที่แข็งแกร่งที่สุดจะเทียบเท่ากับ 20 มังกร ซึ่งยังด้อยกว่าเย่เทียนในตอนนี้มาก

และถ้าหากผู้ฝึกยุทธ์ไม่เพิ่มพรสวรรค์ในตอนที่อยู่ในระดับราชา มันจะเป็นเรื่องยากมากที่จะเพิ่มพรสวรรค์เมื่ออยู่ในระดับศักดิ์สิทธิ์ แม้แต่ยาพรสวรรค์ก็ไม่สามารถเพิ่มพรสวรรค์ให้กับระดับศักดิ์สิทธิ์ได้ราชา

ระดับศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีพรสวรรค์พิเศษ สถานะของพวกเขายังด้อยกว่าอัจฉริยะในการจัดอันดับแน่นอนว่าผู้ฝึกยุทธในระดับศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีพรสวรรค์พิเศษนั้นมีอยู่น้อยมากเพราะการจะฝึกฝนไปจนถึงระดับศักดิ์สิทธิ์ได้นั้นจะต้องมีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับดาราหรือสูงกว่า

หากอัจฉริยะเหล่านั้นไม่สามารถเพิ่มพรสวรรค์ของเขาได้ อาจจะกล่าวได้ว่าพวกเขาเป็นเพียงแค่คนที่ล้มเหลว

สามวันต่อมา

เย่เทียนได้ฝึกฝนทักษะดาบระดับทองไปจนถึงขั้นเล็ก สิบวันต่อมา ทักษะดาบระดับทองของเขาก็บรรลุถึงขั้นต้น

จนถึงตอนนี้ทักษะดาบระดับทองของเย่เทียนได้เข้าสู่คอขวดชั่วคราวและยากที่จะทะลวงผ่านอีกครั้ง

แต่ถึงอย่างนั้น เย่เทียนก็ยังรู้สึกพึงพอใจอย่างมาก เพราะทักษะดาบระดับทอง- เขตแดนดาบสวรรค์สามารถเพิ่มพลังโจมตีได้ถึง 15 เท่า แม้ว่าพลังโจมตีจะเพิ่มขึ้นไม่มากนักแต่ทักษะนี้ก็สามารถโจมตีแบบกลุ่มได้

ทักษะดาบชั้นนี้มีประโยชน์อย่างมากเมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูจํานวนมากด้วยพลังโจมตี 15 เท่า พลังการต่อสู้ของเย่เทียนก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก

เขาลองคํานวณดู ตอนนี้ความแข็งแกร่งทางร่างกายของเขาเท่ากับ 100,000 ช้างหากใช้พลังปราณจะเพิ่มขึ้นเป็น 200,000 ช้าง หรือก็คือ 0.2 มังกร เมื่อก้าวขึ้นเป็นระดับศักดิ์สิทธิ์เมื่อเพิ่มพรสวรรค์ด้านพละกําลังระดับลึกลับ 90% พลังโจมตีของเขาจะเพิ่มขึ้น 80 เท่าบวกกับทักษะดาบสวรรค์อีก 15 เท่า เมื่อรวมกันแล้วพลังโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเขาจะเท่ากับ 240 มังกรเขาสามารถฆ่ากลุ่มผู้ฝึกยุทธระดับศักดิ์สิทธิ์ขั้นสูงสุดได้ในพริบตา “เรานี้ช่างแข็งแกร่งจริงๆ!”

เย่เทียนสูดหายใจเข้าลึกๆ

แต่เขาก็รู้ดีว่าเขายังพึ่งทะลวงผ่านเข้าสู่ระดับศักดิ์สิทธิ์และสมองส่วนลึกของเขาเพิ่งเปิดไปเพียง 1% เท่านั้นและเมื่อเขาเปิดสมองอย่างต่อเนื่องความแข็งแกร่งของเขาจะยิ่งน่ากลัวมากขึ้น

ในวันหนึ่งระดับศักดิ์สิทธิ์หรือแม้แต่ระดับจักรพรรดิคนเหล่านั้นจะกลายเป็นเพียงมดปลวก

เวลาผ่านไปจนครบกําหนด 1 เดือน

เย่เทียนถูกส่งออกจากมิติและปรากฏตัวขึ้นในห้องโถงใหญ่ของวิหารแห่งแสงอย่างไรก็ตามในตอนนี้เขาไม่ได้ใช้พรสวรรค์การปลอมตัวแล้ว

ฝึกยกระดับราชาคนอื่นๆก็ถูกส่งออกมาเช่นกันแต่

ทันทีที่เขาออกมา จิตสังหารก็แผ่กระจายออกมาในอากาศ

“ซุนชิงเหอ แกหมายความว่าอย่างไร? แกกล้าไล่ล่าสังหารผู้ฝึกยุทธของฐานจงไห่!”

แน่นอนว่าเฟิงเสวียนไม่เหมือนกับซุนชิงเหอเขาได้รับสมบัติในมิติวิหารแห่งแสงและประสบความสําเร็จในการยกระดับพรสวรรค์ระดับลึกลับปลอมของเขาให้ไปถึง 70 เปอร์เซ็นต์ได้ก่อนที่

จะทะลวงผ่านไปยังระดับศักดิ์สิทธิ์ ในตอนนี้พรสวรรค์ด้านพละพละกําลังของเขาจึงกลายเป็นระดับลึกลับที่แท้จริงแล้ว

ด้วยเหตุนี้ พลังการต่อสู้ของเฟิงเสวียนจึงเพิ่มขึ้นหลายเท่าซึ่งเหนือกว่าซุนชิงเหอมาก “ฮ่มคนอ่อนแอถูกล่าโดยคนที่แข็งแกร่งกว่ามันก็ถูกแล้วหนิแล้วยังไงถ้าฉันฆ่าพวกมัน?คนของฐานจงไห่ฆ่าอัจฉริยะจากฐานแม่น้ําแยงซีของเราและยังขโมยสมบัติของพวกเราไปอีกด้วย! ‘

ซุนชิงเหอกล่าวอย่างโกรธเคือง

ในเวลานี้ดวงตาของเขากวาดมองไปทั่วทั้งห้องโถงใหญ่ แต่ไม่พบชายหนุ่มคนนั้น?