ตอนที่ 166
บทที่ 166 ผู้มีพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูงสุด - ตี๋หลิงอสูรกลืนนภา!
October 22, 2026
บทที่ 166 ผู้มีพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูงสุด – ตี๋หลิงอสูรกลืนนภา!
“ท่านเย่เทียน ท่านหลบการโจมตีของสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิได้ ที่ท่านใช้ออกมาเป็นทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาในตํานานใช่ไหม?”
ราชาเสวียนถามด้วยความสงสัย
ในสามฐานมีผู้ฝึกยุทธที่มีพรสวรรค์ด้านมิติอยู่เพียงไม่กี่คน แต่ส่วนใหญ่แล้วพวกเขามีพรสวรรค์ด้านมิติระดับรองหรือเริ่มต้นเท่านั้น
และพรสวรรค์ด้านมิติที่สามารถใช้การเคลื่อนย้ายพริบตาได้ อย่างน้อยต้องเป็นระดับกลางการเคลื่อนย้ายพริบตาเป็นหนึ่งในความสามารถท้าทายสวรรค์ที่เพิกเฉยต่อเวลาและความเร็ว
“ใช่!”
เย่เทียนไม่ได้ปฏิเสธเขา เขาเพิ่งใช้ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตา ตราบใดที่ทุกคนไม่โง่พวกเขาก็จะดูออกว่ามันเป็นทักษะเคลื่อนย้ายพริบตา “ท่านเย่เทียน ท่านสามารถใช้ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาได้ แม้แต่การโจมตีระดับจักรพรรดิก็ไม่สามารถฆ่าท่านได้ ค่ายกลชั้นยอดที่กดทับรอยแยกมิติได้ถูกทําลายไปแล้วเหล่าสัตว์อสูรระดับราชาและสัตว์อสูรระดับต่ำอื่นๆต้องกลับมาอีกครั้งแน่พวกเราเตรียมจะสร้างมันขึ้นมาใหม่ แม้ว่าสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิจะจะไปบุกเข้ามาชั่วคราว แต่หากมีสัตว์อสูรระดับราชาไร้เทียมทานออก มา การจัดวางค่ายกลจะเป็นไปอย่างเชื่องช้า เช่นนั้นพวกเราขอรบกวนท่านเย่เทียนช่วยสังหารสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งได้หรือไม่!” หยุนเมิ่งหลี่กล่าวถาม
เขาหวาดกลัวอย่างแท้จริง!
และกลัวว่าเย่เทียนจะจากไป และกลัวว่าสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิจะโจมตีเข้ามาอีกครั้ง พวก
เขาไม่มีความสามารถในการเคลื่อนย้ายพริบตาแบบเย่เทียน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถหลบหนี
ได๋
ดังนั้นเรื่องนี้ต้องพึ่งพาเย่เทียน
แน่นอน
พวกเขาคาดเดาได้ว่าทําไมสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิถึงโจมตีรอยแยก มันต้องเกี่ยวข้องกับสัตว์
อสูรที่ปลอมแปลงเป็นมนุษย์ก่อนหน้านี้อย่างแน่นอน แต่พวกเขาก็ไม่ได้โทษเย่เทียน หากไม่สามารถหาสัตว์อสูรตัวนั้นพบ บางทีสักวันพวกเขาอาจจะจบสิ้นก็เป็นได้
ดังนั้นการที่เย่เทียนฆ่าสัตว์อสูรตัวนั้นก็เพื่อช่วยเหลือพวกเขา และช่วยสามฐานทัพใหญ่เอาไว้
แม้ว่าการสังหารสัตว์อสูรตัวนั้นจะดึงดูดสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิมาแต่มันไม่ได้ผ่านรอยแยกออก
มาได้ง่ายๆ
มนุษย์และสัตว์อสูรเป็นศัตรูกันอยู่แล้ว พวกเขาไม่ได้โง่ดังนั้นพวกเขาจึงไม่โทษเย่เทียน นอกจากนี้เย่เทียนยังเป็นผู้ฝึกยุทธระดับศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาต่างก็เป็นเพียงระดับราชาเท่านั้น ไหนเลยจะมีคุณสมบัติที่จะตําหนิเย่เทียนได้
“วางใจเถอะ ฉันจะคอยคุ้มกันที่นี่สักระยะ!”
เย่เทียนพยักหน้า
แต่ในตอนนี้ สีหน้าของเขาดูไม่ดีนัก ไม่ใช่เพราะกลัวสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ แต่เพราะกลัว เสียเวลา
เขาไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้ตลอดไป
“การฝืนฉีกกระชากรอยแยกมิติ แม้กระทั่งสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิคงไม่สามารถทําได้บ่อยนัก เว้นเสียแต่ว่ามันต้องการจะฆ่าตัวตาย คงต้องใช้เวลาอีกราวครึ่งเดือนหรือ 1 เดือนมันถึงจะโจมตี รอยแยกอีกครั้ง ครั้งต่อไปมันคงเตรียมการมาอย่างดีไม่ว่ามันจะสามารถสังหารเราได้หรือไม่ แต่เรารู้อยู่อย่างหนึ่งมันไม่หยุดอยู่แค่นี้แน่!”เย่เทียนคาดเดา
การโจมตีครั้งต่อไปอาจน่ากลัวมากขึ้น แต่เขาก็ไม่กลัว
อีกด้านหนึ่งของรอยแยกมิติ โลกของสัตว์อสูร
คิงคองสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ ตอนนี้อยู่ไหนสภาพที่ไม่สู้ดีนัก สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิทั้ง 3
ตัวที่ฉีกรอยแยกของมิติก็ได้รับผลสะท้อนกลับเช่นกัน
“คิงคอง ข้าได้รับบาดเจ็บจําเป็นต้องพักฟื้นสักระยะ!
“คิงคอง ข้าก็ต้องไปแล้ว ไม่ว่าเจ้าจะจ่ายในราคาสูงขนาดไหน พวกเราก็ไม่สามารถลงมือได้ อีกแล้ว มิฉะนั้นมันจะสะท้อนกลับจะทําลายรากฐานของพวกเรา ไม่มีสมบัติใดที่จะชดเชยการสูญ เสียเช่นนั้นได้”
“คิงคอง ลืมมันไปซะ เจ้าบ้าไปแล้ว เจ้าไม่สามารถที่จะโจมตีมนุษย์ผู้นั้นได้ มนุษย์ผู้นั้นมีความ สามารถเคลื่อนย้ายพริบตา ไม่มีทางที่เจ้าจะสามารถสังหารมันได้”
สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิทั้ง 3 ตัวกล่าวและจากไป
“เคลื่อนย้ายพริบตา!”
คิงคองขบฟันแน่นด้วยความโกรธ มันไม่คิดว่ามนุษย์จะมีทักษะเคลื่อนย้ายพริบตา เขาต้องมี พรสวรรค์ด้านมิติระดับกลางหรือแม้แต่ระดับสูง
มันรู้ดีว่ามันไม่สามารถที่จะฉีกกระชากรอยแยกเพื่อสังหารมนุษย์ระดับศักดิ์สิทธิ์ที่มีพรสวรรค์
ด้านมิติระดับสูงได้
“หมิงคง เจ้าก็เห็นแล้ว มนุษย์คนนั้นน่าจะมีพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูง ข้า… ข้าเกรงว่าข้าคงไม่ สามารถฆ่าเขาได!”
คิงคองไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพูดกับหมิงคง