บทที่ 205 ความลึกลับของมิติ

บทที่ 205 ความลึกลับของมิติ

ภายในหอคอยเทพสงคราม

เย่เทียนผ่านชั้นที่ 20 และออกจากโลกเสมือนจริง วิญญาณศาสตราวุธก็ปรากฏตัวขึ้น “เย่เทียนยินดีด้วยที่เจ้าผ่านชั้น 20 ของหอคอยเทพสงครามและได้รับสิทธิพิเศษหลักของหอคอยเทพสงคราม!”

วิญญาณศาสตราวุธกล่าวแสดงความยินดี

“มันคืออะไร? ”

เย่เทียนกล่าวถาม

วิญญาณศาสตราวุธก็เอ่ยตอบในทันที “เจ้าสามารถใช้พลังของหอคอยเทพสงครามเพื่อโจมตีได้ 1 ครั้ง แต่มีข้อห้ามว่าห้ามโจมตีสมาชิกอย่างเป็นทางการของหอคอยเทพสงคราม นอกจากนั้นเจ้าสามารถโจมตีสิ่งมีชีวิตทั้งหมดได้ การโจมตี 1 ครั้งคูลดาวน์เป็นเวลาสิบปี และเจ้าก็ยังได้รับสิทธิพิเศษที่สามารถใช้พลังป้องกันจากหอคอยเทพสงครามได้หนึ่งและเวลาคูลดาวน์ก็สิบปีเหมือนกัน!”

“มีสิทธิพิเศษเพิ่มมาอีกหนึ่งสิทธิ์!” สีหน้าของเย่เทียนเปลี่ยนไป

จักรพรรดิขวานสงครามและคนอื่นๆ ไม่ได้รับสิทธิพิเศษเช่นนี้ พวกเขาได้รับเพียงการโจมตีของหอคอยเทพสงครามหนึ่งครั้งเท่านั้น แต่พวกเขาไม่มีสิทธิ์ใช้พลังป้องกันของหอคอยเทพสงคราม

เห็นได้ชัดว่าการผ่านชั้นที่ 20 ของหอคอยเทพสงครามจะได้รับสิทธิ์มากขึ้น

“ไม่รู้ว่าหอคอยเทพสงครามเป็นสมบัติระดับไหนกันแน่ แต่พลังป้องกันของมันก็น่าเหลือเชื่อมาก การป้องกันจากหอคอยเทพสงครามเพียงหนึ่งครั้ง ก็เพียงพอแล้วที่จะปกป้องชีวิตของเราได้!”

เย่เทียนคิดกับตัวเอง

แน่นอน

สิ่งที่เขาพึ่งพาได้จริงๆคือความแข็งแกร่งของเขาเอง หากพลังของเขายังมีไม่มากพอ ถึงหอคอยเทพสงครามจะมอบอานาจให้กับเขามากน้อยเพียงใดมันก็ไร้ประโยชน์

เมื่อกลับไปที่ห้องโถงของหอคอยเทพสงคราม

“เย่เทียน เราไปยังมิติศิลาเทพสงครามกันเถอะ!”

จักรพรรดิจันทราจับมือของเย่เทียนและกล่าว

“ตกลง!”

เย่เทียนพยักหน้า

การมายังหอคอยเทพสงครามในครั้งนี้เป้าหมายของพวกเขาคือศิลาเทพสงคราม สําหรับการท้าทายหอคอยเทพสงคราม มันเป็นเพียงเป้าหมายรอง

จากนั้นทั้งสองก็เข้าสู่มิติของศิลาสงครามเทพสงคราม

แผ่นหินลอยอยู่ในมิติของศิลาเทพสงครามนั้นไม่เล็กเลย มันเพียงพอสําหรับทั้งสองคนที่จะนั่งด้วยกันเพื่อทําความเข้าใจ ดังนั้นเย่เทียนและจักรพรรดิจันทราจึงนั่งบนแผ่นหินเดียวกัน

ฝึกยกระดับจักรพรรดิและระดับศักดิ์สิทธิ์คนอื่นๆ ที่เห็นจักรพรรดิจันทราและเย่เทียนที่นั่งด้วยกัน พวกเขาต่างคิดว่าสองคนนี้คงรักกันมาก แต่ในความเป็นจริงสาเหตุที่พวกเขาทั้งสองต้องนั่งด้วยกันก็เป็นเพราะว่าเย่เทียนต้องการเปิดพรสวรรค์ด้านเวลาเร่งเวลาขึ้น 3 เท่า

ระยะห่างของแต่ละแผ่นดินที่ลอยอยู่ค่อนข้างไกล หากเย่เทียนเปิดทักษะเร่งเวลาขึ้น 3 เท่าครอบคลุมระยะแผ่นดินทั้ง 2 แผ่น หากมีคนเดินผ่าน แน่นอนว่าคนผู้นั้นจะต้องค้นพบความลับของเขาและถ้าทั้งสองคนนั่งด้วยกัน ต่อให้เปิดการเร่งความเร็วของเวลา ก็ไม่มีใครรู้

ด้วยการเร่งเวลาเช่นนี้ทําให้การเข้ามาในมิติศิลาเทพสงคราม 1 วันจะเทียบเท่ากับคนอื่นที่ใช้เวลา 3 วัน

คะแนนที่ได้รับจากหอคอยเทพสงครามนั้นมีจํากัด การกระทําของเย่เทียนเหมือนเขาได้รับคะแนนจากหอคอยเทพสงครามถึง 3 เท่า ใครกันที่จะไม่พอใจกับกําาไรเช่นนี้?

นอกจากนี้คะแนนของเย่เทียนก็ไม่ได้มากมายนัก

ถึงแม้ว่าเขาจะสามารถผ่านชั้น 20 มาได้ เขาก็ได้รับคะแนนทั้งหมดมาเพียง 2,550 คะแนน 2,550 คะแนนดูเหมือนจะมากมาย แต่ในความเป็นจริงเขาสามารถฝึกฝนในหอคอยเทพ สงครามได้เพียง 7 ปี และจักรพรรดิจันทราก็ไม่ได้มีคะแนนมากนัก เธอมีคะแนนเพียง 600 คะแนนเท่านั้น แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว

การเร่งเวลาขึ้น 3 เท่า มันจะช่วยประหยัดเวลาและประหยัดคะแนนได้

พริบตาเดียว หนึ่งเดือนก็ผ่านไป

เย่เทียนเสร็จสิ้นการทําความเข้าใจด้วยศิลาเทพสงคราม

“นี่มันช้าเกินไป การที่จะบรรลุเต๋าแห่งดาวให้ถึง 10 เปอร์เซ็นต์นั้น เกรงว่าต้องใช้เวลาอย่างน้อย 1 ปีเต็ม”

เย่เทียนพึมพาและถอนหายใจ

หนึ่งปีมันนานเกินไปสําหรับเขา แม้ว่าเขาจะสามารถเร่งเวลาขึ้น 3 เท่าได้ แต่นั่นก็ยังต้องใช้เวลา 4 เดือน การพยายามทุ่มเทกับการทําความเข้าใจในวิถีดาบถึง 4 เดือนนั้น แน่นอนว่าเขาไม่อาจหาได้ เพราะเขาต้องฝึกฝนเพื่อที่จะทําลายขีดจํากัดของร่างกาย

แต่วิธีดับนั้นเกี่ยวข้องกับทักษะดาบระดับตํานาน เขาจําเป็นจะต้องบรรลุมันให้ถึง 10

เปอร์เซ็นต์ให้ได้ เขาถึงจะสามารถฝึกฝนทักษะดาบตัดดาราไปจนถึงความสําเร็จขั้นกลางได้ เมื่อสามารถฝึกฝนได้จนถึงขั้นกลาง พลังโจมตีของเขาจะเพิ่มขึ้นถึง 50 เท่า

“หากสามารถขโมยศิลาแห่งการรู้แจ้งมาได้ก็คงจะดี!”

เย่เทียนนึกถึงโลกของสัตว์อสูรที่อยู่อีกฝั่งของรอยแยกระดับ 3 ดาวใกล้กับฐานทะเลมาร ซึ่งมันอยู่ใกล้กับที่ตั้งของแผ่นศิลาแห่งการรู้แจ้ง

และอีกอย่างโลกของสัตว์อสูรใบนั้นเหล่าสัตว์อสูรอ่อนแอกว่าโลกของ 12 จ้าวแห่งสัตว์อสูร น่าเสียดายที่รอยแยกมิติระดับ 3 ดาว ไม่อนุญาตให้ระดับจักรพรรดิเข้าไป หากสามารถเข้าไปได้แล้วเราก็เขาจะได้รับศิลาแห่งการรู้แจ้งได้อย่างง่ายดาย

“ไม่สิ เราสามารถผ่านรอยแยกมิติได้อย่างแน่นอน แต่เราก็ต้องได้รับบาดเจ็บเช่นกัน!”