บทที่ 221 การกลับยังฐานจงไห่ความตื่นเต้นของจักรพรรดิจันทรา!

“โจมตีพร้อมกัน!”

หลิวเซิงออกค่าสั่งจักรพรรดิทุกคนลงมือ

ตูม ตูม ตูม!!!!

การโจมตีที่ต่อเนื่องครอบคลุมพื้นที่ภายใต้ต้นซากุระทั้งหมดภายใต้การโจมตีมากมายขนาดนี้ถึงจะมีพรสวรรค์ล่องหนก็ไม่สามารถหลบได้ที่ด้านข้างหัวใจของต้นซากุระ

เย่เทียนคิดในใจอย่างเสียดาย เดิมทีเขาคิดจะขโมยน้ำของต้นซากุระทั้งหมดไปแต่ตอนนี้มันยังเหลืออยู่อีกเล็กน้อย

“ช่างมันเถอะ เหลือน้ำซากุระพวกนี้ไว้บ้างก็ดีบางทีชาวเกาะอาจจะหาวิธีทําให้ต้นซากุระกลับมาเป็นปกติอีกครั้งได้ในอนาคตเราค่อยมาเก็บเกี่ยวอีกสักรอบก็ดีเหมือนกัน”

เย่เทียนเลิกสนใจน้ำจากต้นซากุระที่เหลือ

สําหรับการโจมตีของผู้ฝึกยุทธระดับจักรพรรดิเหล่านี้ แน่นอนว่าเขาไม่มีทางจะหลบมันได้ทั้งหมด

นอกจากนี้ทางออกยังถูกปิดกั้นเขาจําเป็นต้องฝ่าออกไปให้ได้

“กักขังมิติ!”

เย่เทียนเปิดใช้งานพรสวรรค์ด้านมิติเพื่อแช่แข็งพื้นที่โดยรอบ

จากนั้นเขาก็เคลื่อนย้ายพริบตาไปยังประตูไม้

ในเวลานี้ประตูไม้ถูกปิดกั้นโดยจักรพรรดิสองคน

“ไสหัวไป!”

เย่เทียนโจมตีออกไปด้วยทักษะดาบสังหารสวรรค์ฆ่าระดับจักรพรรดิ 2 คนและพุ่งออกไปทั้งหมดเกิดขึ้นในพริบตา

หลังจากเย่เทียนวิ่งออกมาจากต้นซากุระผ่านวิหารซากุระเขาก็เปิดใช้พรสวรรค์ล่องหนทันทีในตอนนี้หลิวเซิงมีสีหน้ามืดมนอย่างแท้จริงเขาไม่ได้ออกคําสั่งหยุดอีกฝ่าย

เพราะตอนนี้อีกฝ่ายออกสู่โลกภายนอกและล่องหนเป็นที่เรียบร้อยเขาไม่สามารถค้นหาได้เจอเว้นแต่เขาจะโจมตีทั่วฐาน

แต่เขาจะกล้าทําเช่นนั้นไหม?

การโจมตีที่เป็นวงกว้างไม่เท่ากับว่าจะทําลายฐานทัพหรอกหรือ?

“ท่านจักรพรรดิกระบี่หลิวเซิงตอนนี้เราเหลือน้ำซากุระอยู่เพียง 50 จินเท่านั้นน้ำซากุระถูกขโมยไปมากกว่า 99% เกรงว่าหากปล่อยไว้เช่นนี้ต้นซากุระอาจจะ…….” จักรพรรดิคนหนึ่งกล่าวรายงานด้วยใบหน้าที่หนักอึ้ง

“พวกเราต้องช่วยต้นซากุระด้วยทุกสิ่งที่มีสิ่งมหัศจรรย์ชิ้นนี้เป็นของขวัญจากสวรรค์และเป็นความหวังเดียวของเราทุกอย่างของฐานเราขึ้นอยู่กับต้นซากุระถ้าพวกเราไม่มีมันฐานซากุระของ

เรายากที่จะพัฒนาต่อไปได้อย่างรวดเร็ว!”หลิวเชิงขบฟันกล่าวออกมาด้วยความโกรธ

“ขอรับ!”

เหล่าจักรพรรดิจากขุมกําลังใหญ่ต่างตอบรับพร้อมกัน

“ท่านจักรพรรดิกระบี่ จักรพรรดิลึกลับที่ขโมยน้ำซากุระไปเมื่อครู่ดูเหมือนจะเป็น…. หลิวเชิงเหิง!”

ระดับจักรพรรดิคนหนึ่งกล่าว

“ข้าเองก็เห็นเหมือนกัน ดูเหมือนจะเป็นหลิวเซ็งเหิง แต่หลิวเซิงเหิงตายแล้วไม่ใช่หรือ?””หลิวเซิงเหิงเป็นคนบ้าไร้ยางอาย บางทีเขาอาจเป็นคนท่าจริงๆ ศพนั่นอาจจะมีปัญหาก็ได้”ท่านจักรพรรดิกระบี่พวกเราควรไปตรวจสอบศพของหลิวเซิงเหิงอย่างละเอียด หากเป็นศพปลอมพวกเราคงถูกหลอกแล้ว!”

ที่จริงแล้ว ไม่เพียงแต่จักรพรรดิคนอื่นๆจะสังเกตเห็นเท่านั้นแต่หลิวเซิงก็สังเกตเห็นใบหน้าของคนๆนั้นเช่นกันแต่เมื่อครู่นี้เขากําลังโกรธจัดจึงไม่ได้กล่าวถึง

ในเมื่อตอนนี้จักรพรรดิคนอื่นๆได้กล่าวถึงเรื่องนี้แล้ว ดังนั้นเขาจึงต้องไปตรวจสอบศพของหลิวเชิงเหิง

“ไปตรวจสอบศพของหลิวเซิงเหิง!”

หลิวเชิงกล่าว

ศพของหลิวเซิงเหิงยังถูกเก็บไว้ที่เดิมเมื่อคนอื่นๆมาถึงก็เริ่มตรวจสอบศพทันที

การตรวจสอบอย่างละเอียดย่อมต้องพบสิ่งผิดปกติ

“ศพมีร่องรอยการปลอมแปลง ชัดแล้วว่านี่ไม่ใช่ศพของหลิวเซิงเหิง!”

ความโกรธของหลิวเซิงทะยานขึ้นอีกครั้ง

เขามั่นใจ 100% แล้วว่าจักรพรรดิลึกลับที่ขโมยน้ำของต้นซากุระคือหลิวเซิงเหิง

“ดี ดีมาก หลิวเซ็งเหิง เจ้าซ่อนเรื่องนี้ไว้ลึกจริงๆ เจ้ามีพรสวรรค์ด้านมิติและพรสวรรค์การโจมตีทางวิญญาณพรสวรรค์ล่องหน เกรงว่าหลายปีมานี้มันได้ใช้น้ำซากุระเพื่อเพิ่มระดับพรสวรรค์ทั้งสามนี้ ตอนนี้พรสวรรค์ของของมันเพิ่มขึ้นแล้วทําให้พลังของมันเพิ่มขึ้นอย่างมากจึงได้เริ่มวางแผนโขมยน้ำซากุระ!”

“หลิวเซิงเหิง เจ้าคนทรยศนี่เห็นแก่ตัวเกินไปแล้วมันเป็นคนบาปของฐานทัพซากุระเราและเป็นคนบาปของประเทศเกาะ!”

จักรพรรดิกระบี่หลิวเซิงคารามอย่างเกรี้ยวกราดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

จักรพรรดิอื่น ๆ ก็โกรธมากเช่นกันพวกเขาถูกปล้นน้ำซากุระไปกว่า 99% ทําลายเป็นการช่วงชิงผลประโยชน์ของพวกเขาแม้แต่ลูกหลานของพวกเขาก็ไม่สามารถทําอะไรได้ในอนาคต

มันเหมือนกับการทําลายรากฐานของฐานซากุระ!

อย่างไรก็ตามพวกเขาก็หาหลิวเซิงเหิงไม่พบและไม่รู้ว่าจะค้นหามันได้อย่างไร

บางทีหลิวเซิงเหิงอาจจะหนีออกจากฐานทัพซากุระไปแล้ว

แต่ในความเป็นจริงหลิวเซ็งเหิงตัวจริงได้ตายไปนานแล้วโดยไม่รู้ว่าเขาแบกหม้อก้นใบใหญ่ขนาดนี้ไว้และต้องกลายมาเป็นคนบาปของฐานซากุระ

(***HER = แบกหม้อก้นด่าความหมายประมาณต้องมารับความผิดในสิ่งที่ไม่ได้ก่อหรือในไทยก็คล้ายๆ แพะรับบาป)

หลายวันมานี้ หลิวเซ็งเหิงหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยเหล่าจักรพรรดิก็เลิกตามหาหลิวเซิงเหิงพวกเขาเปิดเผยความผิดของหลิวเซิงเหิงที่ทําลายต้นซากุระเทพเจ้าต่อสาธารณะอยู่

แม้ว่าพวกเขาจะเปิดเผยเรื่องต้นซากุระกําลังเหี่ยวเฉาแต่ก็ยังคงเก็บซ่อนเรื่องน้ำซากุระในคืนนี้นั้น

เย่เทียนมาถึงสํานักงานใหญ่ของสํานักดอกไม้โปรย

เขาปลดปล่อยแผ่ขยายพรสวรรค์คัดลอกออกไปและพบว่าสํานักใบไม้โปรยกําลังประชุมกัน

“ดีมาก ระดับจักรพรรดิทั้ง 5 อยู่ที่นี่กันทุกคน!”

เย่เทียนยิ้มอย่างเย็นชา

ความคิดเห็น