บทที่ 246

บทที่ 246 ทักษะกรงเล็บระดับทองแดง : กรงเล็บมังกรน้อย!

มีสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิจํานวนมากมารวมตัวกันที่หน้าห้องโถงใหญ่ที่สูงตระหง่านสัตว์อสูรเหล่านี้พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน พวกมันกําลังพูดคุยกันเกี่ยวกับมรดกของมังกรเย่เทียนมาถึงที่นี่แล้วเช่นกันและเขาก็ไม่ได้ใช้พรสวรรค์ในการล่องหนเพราะถ้าหากเขายัง

คงล่องหนต่อไป เขาก็จะไม่สามารถที่จะเข้าสู่ห้องโถงมรดกแห่งนี้ได้

ทางเข้าของห้องโถงมรดกนี้เห็นได้ชัดว่ามีค่ายกลถูกจัดวางไว้อยู่ มีเพียงสัตว์อสูรที่มีควา แข็งแกร่งถึงระดับหนึ่งเท่านั้นจึงจะสามารถผ่านค่ายกลนี้ไปได้และหากเขาต้องการที่จะเข้าไปก็ต้องผ่านค่ายกลนี้ไปเช่นกัน

ดังนั้นหากเขายังคงใช้พรสวรรค์ล่องหน เมื่อเขาผ่านค่ายกลเข้าไปร่างของเขาย่อมปรากฏขึ้นอย่างแน่นอน

ด้วยเหตุนี้ มันจะดีกว่าถ้าเขาปลดเปลื้องพรสวรรค์ล่องหนและปลอมตัวเป็นสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ

เย่เทียนได้ปลอมตัวเป็นวานรสีทองเดินเข้าไปในห้องโถงมรดกต่อหน้าสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิที่ไม่สามารถเข้าไปได้

“มีสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิอีกตัวแล้วที่ต้องการจะเข้าไปในห้องโถงมรดกของเผ่ามังกร!”

“ข้าพนันได้เลยว่ามันไม่มีทางผ่านไปได้แน่ แม้แต่ตัวข้าเองยังผ่านค่ายกลเข้าไปไม่ได้แล้วมันจะเข้าไปได้อย่างไร?”

“แล้วถ้ามันแข็งแกร่งมากล่ะ? พวกเราไม่รู้พรสวรรค์ของมันเสียหน่อยทําไมเจ้าถึงมั่นใจว่ามันไม่สามารถผ่านเข้าไปได้?”

“สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิที่ส่งพลังล้วนแต่มีชื่อเสียงในโลกใบนี้ หากมันแข็งแกร่งจริงๆทําไมข้าจะไม่เคยได้ยินเรื่องของมันมาก่อน? มันต้องเป็นสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิที่อ่อนแออย่างแน่นอน”

แต่ในตอนนั้นเอง

พลังแห่งมิติได้ปรากฏขึ้นกักขังพื้นที่ทั้งหมดไว้ในทันที วินาทีนั้น

สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิหลายตัวที่ดูถูกเย่เทียนถูกบีบอัดโดยพลังแห่งมิติและในพริบตาต่อมาร่างของพวกมันทั้งหมดก็ถูกบีบจนกลายเป็นหมอกโลหิตลอยไปตามสายลม

เมื่อเห็นฉากนี้ ดวงตาของสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิตัวอื่นๆก็หดแคบลง ความหวาดกลัวแผ่ซ่าน ปกคลุมทั่วทั้งบริเวณตึก!!!!

สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิต่างเปิดทางให้เย่เทียนและก้มหัวลง “ฮ่ม!”

เย่เทียนแค่นเสียงเย็นชาก่อนจะเดินไปยังทางเข้าของห้องโถงมรดกมังกร จากนั้นหมัดของ

เขากระแทกเข้าไปในห้องโถงใหญ่และร่างของเขาก็หายไป

ณจุดนี้เอง

สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิหลายตนที่เห็นการกระทําของเย่เทียนก็ตกใจจนตัวสั่นพวกมันรู้สึกโชคดีมากโชคดีที่พวกมันไม่กล่าวดูถูกเย่เทียนมิฉะนั้นตอนนี้พวกมันคงได้กลายเป็นหมอกโลหิตไปแล้ว

โลกของสัตว์อสูรให้ความสําคัญกับกฎแห่งป่าเสมอหากไม่มีความแข็งแกร่งมากพอและถูกฆ่าจะไม่มีใครทวงความยุติธรรมให้แก่คุณ

เย่เทียนไม่จําเป็นต้องฆ่าสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิทั้งหมดแต่เขาจะไม่ละเว้นสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิที่กล่าวดูถูกเขาจึงไม่มีสัตว์อสูรตนใดที่กล้าจะดูถูกเขาอีกกฎของโลกของสัตว์อสูรก็เป็นเช่นนี้

คนอ่อนแอล้วนถูกกลืนกินโดยผู้ที่แข็งแกร่งกว่า!

ในเมื่อไม่มีพลังมากพอก็อย่าพูดถึงสัตว์อสูรที่ทรงพลัง หรือไม่ก็อย่าเข้าใกล้มิฉะนั้นหากถูกสังหารก็ไม่มีใครสนใจ เพราะมันเป็นการรนหาที่ตายด้วยตนเอง!

ภายในห้องโถงมรดก

เย่เทียนค่อยๆก้าวเข้าไปในห้องโถงขนาดใหญ่ เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันหนักหน่วงซึ่งมันก็คือพลังแห่งมังกร

ทันใดนั้น

เย่เทียนก็ถูกย้ายไปยังอีกมิติหนึ่งและได้พบกับสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิทั้งหมด 23 ตัว

“เจ้าแห่งสัตว์อสูรทั้งเจ็ดไม่ได้อยู่ที่นี่!”

เย่เทียนลอบคิดกับตัวเอง

สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิมองไปที่เย่เทียนและพึมพําจากนั้นพวกมันก็เลิกสนใจและมองไปยังแผ่นศิลาต่อไปแผ่นศิลานั้นดูเก่าแก่เป็นอย่างมากบนแผ่นศิลานั้นปรากฏแค่เพียงรอยกรงเล็บของมังกรเพียงรอยเดียว

จากนั้นเย่เทียนก็มองไปยังแผ่นศิลาด้วยความสนใจ

ตูม!!

สติของเขาราวกับเห็นมังกรศักดิ์สิทธิ์ร่างสีเขียวที่น่าเกรงขาม มังกรศักดิ์สิทธิ์ตัวนี้ยืนอยู่ท่ามกลางทะเลแห่งหมู่ดาวนับล้านมันยื่นกรงเล็บออกมาอย่างแผ่วเบาจากนั้นก็คว้าไปยังความ

ว่างเปล่า ทันใดนั้นพื้นที่ขนาดใหญ่ก็ถูกกรงเล็บฉีกกระชากแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

ในขณะเดียวกัน

ข้อความหนึ่งได้ไหลเข้ามาในสมองของเย่เทียน

“เจ้าต้องสร้างทักษะกรงเล็บ!”

เย่เทียนประหลาดใจ

นอกจากนี้เขายังรู้เลยว่ามิตินี้คืออะไรกันแน่ แต่เห็นได้ชัดว่ามันคงจะเป็นพื้นที่ทดสอบที่ผู้สืบทอดมรดกของเผ่ามังกรและมันน่าจะมีการทดสอบมากกว่าหนึ่งครั้งเพราะก่อนหน้านี้เขาไม่เห็นจ้าวแห่งสัตว์อสูรทั้งเจ็ด