บทที่ 76 หญ้าจิตวิญญาณเพลิง !

เมื่อเย่เทียนและเย่วหลิงมาถึงนักรบทั้งห้าคนก็ฆ่าสัตว์อสูรตัวนั้นได้

“มีคนมา! เร่งมือเร็วเข้า!”

หนึ่งในนักรบผู้เชี่ยวชาญเร่งเร้า

พรึบ!

นักรบผู้เชี่ยวชาญคนหนึ่งมาถึงหญ้าเปลวเพลิงอย่างรวดเร็ว และเก็บหญ้าเปลวเพลิงใส่ไว้ในถุงเก็บสมบัติทันที

อย่างไรก็ตาม

“นั่นมันหญ้าจิตวิญญาณเพลิง!”

เย่วหลิงอุทานออกมา

ฟูม!!!!

จิตสังหารแผ่ซ่านออกมา เป็นจิตสังหารที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากนักรบผู้เชี่ยวชาญทั้ง 5 คน

ทันใดนั้นทั้งห้าคนก็พุ่งเข้ามาล้อมรอบเย่เทียนและเย่วหลิง

“จางไค นายจะทําอะไร?”

เย่วหลิงชี้ไปที่นักรบผู้เชี่ยวชาญอย่างโกรธเคือง

ใบหน้าของจางไคเต็มไปด้วยความดุร้าย

“เย่วหลิง เจ้าคิดว่าข้าจะทําอะไร? เราก็รู้ถึงคุณค่าของหญ้าวิญญาณเพลิงดีในเมื่อเจ้าเห็นมันแล้วเจ้าคิดว่าข้าจะปล่อยเจ้าให้มีชีวิตรอดออกไปหรือ?”

สีหน้าของเย่วหลิงชะงักไป เธอเข้าใจความหมายของจางไคดี ถ้าเธออยู่เป็นจางไคบางทีเธอก็อาจจะทําแบบเดียวกันกับจางไคก็ได้ ไม่ใช่เพียงเพราะความสําคัญของหญ้าวิญญาณเพลิงแต่ที่สําคัญกว่านั้นคือตระกูลเย่วและตระกูลจางมีการแข่งขันกันในธุรกิจกันมานานแล้ว

แต่เพราะอยู่ในฐานทะเลมาร ทั้งสองตระกูลจึงไม่กล้าลงมือต่อกันเพราะกฎเข้มงวดของฐาน ทะเลมาร

แต่ที่นี่คือเขตแดนลับ หากมีโอกาสสังหารผู้ฝึกยุทธของตระกูลตรงข้ามแล้วจะต้องรออะไรอีก?

“ฆ่าพวกมันทั้งสองคน ตระกูลจางของเราไม่สามารถปล่อยให้มีใครรู้เรื่องหญ้าวิญญาณเพลิง”จางไคกล่าวพร้อมปลดปล่อยจิตสังหารออกมา

“ครับ นายน้อย!”

นักรบผู้เชี่ยวชาญอีกสี่คนตอบ

พวกเขาล้วนเป็นนักรบผู้เชี่ยวชาญของตระกูลจาง ครั้งนี้พวกเขาถูกส่งมาช่วยจางไคในเขตแดนลับ เพื่อให้จางไคสามารถเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ได้มากขึ้นลูกหลานสายตรงที่เป็นนักรบผู้เชี่ยว ชาญของตระกูลจางมีไม่มากนักดังนั้นพวกเขาจึงกล้าเสียโควต้าไปเช่นนี้

แต่ตระกูลเย่วไม่ได้เป็นเช่นนั้น พวกเขามีลูกหลานเป็นนักรบผู้เชี่ยวชาญมากมายและด้วยเหตุนี้การที่เย่วหลังมอบโควต้าให้กับเย่เทียนจึงทําให้หลายคนไม่พอใจ

นักรบผู้เชี่ยวชาญทั้ง 5 คนเป็นนักรบผู้เชี่ยวชาญขั้นปลาย

ในความเห็นของจางไค แม้ว่านักรบผู้เชี่ยวชาญขั้นปลายอย่างเย่วหลังจะฝึกฝนทักษะดาบระดับทองแดงก็ยังไม่ใช่คู่มือของพวกเขา สําหรับครูฝึกยุทธอีกคนที่อยู่ข้างๆพวกเขาไม่ได้สนใจมันเลยแม้แต่น้อย

พวกเขารู้จักนักรบผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งของฐานทะเลมารเป็นอย่างดี แต่เย่เทียนไม่ได้เป็นหนึ่งในนั้น”เย่วหลิงผมสามารถสังหารคนพวกนี้ได้หรือไม่?”

เย่เทียนถาม “ได้”

เย่วหลิงพยักหน้า

เธอไม่มีความสามารถพอที่ฆ่าจางไคและพวกอีก 5 คน แต่เย่เทียนทําได้ เย่วหลิงเคยเห็นพลังของเย่เทียนด้วยตาของตัวเอง แม่ไม่ใช่อัจฉริยะอย่างหยุนเฟิงที่มีพรสวรรค์ด้านการต่อสู้อันดับหนึ่งของฐานทะเลมารแต่มันเพียงพอที่จะติดหนึ่งในสิบของอัจฉริยะด้านการต่อสู้ของฐานทะเลมารซึ่งจางไคไม่สามารถติดได้แม้แต่หนึ่งในร้อยข่าย

“งั้นก็ง่ายแล้ว!”

เย่เทียนกล่าวเบา ๆ ราวกับว่าเขากําลังตัดสินประหารชีวิตจางไคและคนอื่น ๆ

“เจ้าหนู เจ้าเองก็อยากจะสังหารพวกเราเช่นกันหรอ ฮ่าๆๆๆ!!!”

พวกเขาหัวเราะ

ในช่วงเวลาสั้น ๆ ทั้งห้าคนก็ได้พุ่งเข้าใส่เย่เทียนและเย่วหลิง “เงาสังหาร”

เสียงเรียบ ดังขึ้นในหูของทั้งห้าคน

วินาทีถัดมา

จิตสํานึกของทั้งห้าคนค่อยๆหายไป และสายตาสุดท้ายของพวกเขากลับเห็นร่างไร้หัวซึ่งเป็นร่างที่พวกเขาคุ้นเคย!