บทที่ 87 สมบัติลึกลับ!

“แค่ 30,000 ล้าน ถูกขนาดนี้เลยเหรอ? เทคนิคลับรวบรวมลมปราณระดับสูงสามารถใช้มันเพื่อสร้างตระกูลใหญ่ขึ้นมาได้ !” ปรมาจารย์คนหนึ่งถามด้วยความสงสัย

ผู้ฝึกยุทธคนอื่นๆที่เข้าร่วมในการประมูลต่างก็สงสัยเช่นกัน เหตุผลที่ตระกูลใหญ่ของฐานทะเลมารมีไม่มากนักก็เพราะยังขาดเทคนิคลับรวบรวมลมปราณระดับสูง

แม้แต่เทคนิครวบรวมลมปราณระดับกลางนั้นก็ยังมีไม่มากนัก เทคนิครวบรวมลมปราณระดับสูงนั้นแบ่งออกเป็นหลายรูปแบบซึ่งแต่ละเทคนิคนั้นมีเนื้อหาไม่เหมือนกันนั้นก็เพราะเทคนิครวบรวมลมปราณระดับสูงนั้นซับซ้อนเป็นอย่างมากและเกี่ยวข้องกับหลายด้าน

ด้วยเทคนิคลับรวบรวมลมปราณระดับสูงก็เพียงพอที่จะทาให้ตระกูลเล็กๆกลายเป็นตระกูลใหญ่ได้

ด้วยเหตุนี้ เทคนิครวบรวมลมปราณระดับสูงจึงล้าค่ามาก การที่เปิดราคาเริ่มต้นแค่เพียง 30,000 ล้านหยวนนั้นจึงต่าเกินไปจนทําให้ผู้คนไม่อยากจะเชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริง

เมื่อผู้ประมูลเห็นผู้คนมากมายตั้งคําถามจึงอธิบายขึ้นมาว่า “ทุกท่านมันเป็นเทคนิคลับรวบรวมลมปราณระดับสูงจริงๆแต่มันไม่สามารถเผยแพร่ออกไปได้เพราะมันถูกบันทึกไว้ด้วยไข่มุกมรดกฟ้าภายในมีขายอาคมวิญญาณถูกสลักเอาไว้หากต้องการเรียนรู้เทคนิครวบรวมลมปราณระดับสูงนี้จะต้องสาบานว่าจะต้องฝึกฝนด้วยตัวเองเท่านั้นดังนั้นมูลค่าของมันจึงลดทอนลงอย่างมาก ราคาเริ่มต้นที่ 30,000 ล้านหยวนเป็นผลมาจากการหารือกันของหอยุทธของเรา!”

“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง!”

หลายคนเข้าใจในทันทีและเลิกให้ความสนใจ

ผู้คนจํานวนไม่น้อยในที่อยู่ที่นี้ล้วนเป็นสมาชิกของขุมกําลังใหญ่ มีช่องทางที่จะสามารถเรียนรู้เทคนิครวบรวมลมปราณระดับสูงได้ถึงแม้ว่าจะต้องสาบานว่าจะไม่เผยแพร่มันออกไปแต่ก็สามารถเรียนรู้ได้ฟรีแต่ว่าเคล็ดวิชาลับกายาโลหิตม่วงนี้กลับต้องใช้เงินเป็นจํานวนมากพวกเขาย่อมไม่ต้องการมันอีกต่อไปต่างกับเย่เทียนที่ในตอนนี้ที่ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เพราะเขาไม่มีช่องทางเหมือนคนของขุมกําลังใหญ่ๆเหล่านั้น

แต่ตอนนี้ก็ยังมีคนอยู่ไม่น้อยที่ให้ความสนใจกับเทคนิครวบรวมลมปราณระดับสูงนี้ในหมู่พวกเขายังมีผู้ฝึกยุทธระดับปรมาจารย์อยู่ด้วย

“ดูเหมือนว่าเราคงไม่ได้มันมาง่ายๆ!”

เย่เทียนแอบคิดเมื่อเห็นสายตาของผู้คนโดยรอบ

แต่สําหรับวิชากายาโลหิตม่วงนั้นเขาต้องเอามันมาให้ได้ หากพูดถึงอํานาจทางการเงิน เย่เทียนเชื่อว่าปรมาจารย์ทั่วไปไม่อาจเทียบได้กับเขา

“วิชากายาโลหิตม่วง มากจากฐานทัพระดับสุดยอด – ฐานจงไห่ ที่แท้ก็ยังมีฐานทัพที่มีระดับสูงกว่าฐานใหญ่อยู่จริงๆด้วย!

เย่เทียนเริ่มสนใจฐานทัพระดับสุดยอด

เขาถึงกับเกิดความสงสัยขึ้นมาว่า เทคนิครวบรวมลมปราณทั้งหมดถูกคิดค้นขึ้นมาได้อย่างไร

เดิมที่เขาคิดว่าเป็นฝีมือของฐานใหญ่ แต่หลังจากที่มาถึงฐานใหญ่แล้วเขาถึงได้รู้ว่าฐานใหญ่นั้นไม่สามารถสร้างเทคนิคเหล่านี้ขึ้นมาได้บางทีเทคนิคเหล่านี้อาจถูกส่งต่อมาจากฐานระดับสุดยอดก็เป็นไปได้

น่าเสียดายที่สถานะของเขายังไม่สูงพอแม้แต่ชื่อฐานทัพจงไห่เขาก็เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก

” มีฐานใหญ่ที่ฐาน มีฐานระดับสุดยอดที่ฐาน โลกทั้งใบใหญ่แค่ไหนกัน?”

คําถามหนึ่งผุดขึ้นมาในหัวของเยู่เทียน ซึ่งกําลังรอให้เขาค้นหาคําตอบในอนาคต

“35,000 ล้าน!

“38,000 ล้าน!”

“40,000 ล้าน!”

ผู้คนที่ประมูลเคล็ดวิชาลับกายาโลหิตม่วงล้วนแต่เป็นปรมาจารย์ ปรมาจารย์มีหลายวิธีในการหาเงินพวกเขาอาศัยเวลาสะสมความมั่งคั่งได้อย่างรวดเร็วซึ่งไม่ใช่สิ่งที่นักรบผู้เชี่ยวชาญจะจินตนาการได้เงินหลายร้อยหลายพันล้านก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรสําหรับพวกเขา

นอกจากนี้ โอกาสที่จะได้รับเทคนิครวบรวมลมปราณระดับสูงก็มีไม่มากนัก และปรมาจารย์บางคนก็ไม่ได้เต็มใจที่จะจงรักภักดีต่อขุมกําลังใหญ่ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ต้องการที่จะปล่อยโอกาสในปัจจุบันไป

“80,000 ล้าน!”

เสียงประมูลที่น่าตื่นตาตื่นใจก็ดังขึ้น

ในเวลานี้มีไม่กี่คนที่ยังเสนอราคาอยู่

ปรมาจารย์นั้นค่อนข้างมั่งคั่งรลก็จริง แต่พวกเขาก็ยังคงต้องใช้ทรัพยากรจํานวนมากในการฝึกฝนปรมาจารย์ที่สามารถครอบครองทรัพย์สินถึง 100,000 ล้านต่างก็เป็นปรมาจารย์ระดับสูง

ซึ่งปรมาจารย์ระดับสูงเหล่านี้ล้วนแต่มีเทคนิครวบรวมลมปราณระดับสูงอยู่แล้วและปรมาจารย์ที่ต้องการซื้อเทคนิครวบรวมลมปราณระดับสูงในตอนนี้นั้นส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่เป็นปรมาจารย์ ทั่วไปพวกเขาไม่ได้มั่งคั่งมากนะ

ดังนั้นหลังจากที่ราคาประมูลเพิ่มสูงขึ้นถึงถล 80,000 ล้าน พวกเขาจึงกัดฟันและไม่กล้าเสนอราคาเพิ่มขึ้นอีก

“100,000 ล้าน,