ตอนที่ 18 พลังดาบและเลื่อนขั้นเป็นนักรบ

านี้น่าจะเคยเป็นรังของสัตว์อสูร แต่ดูจากสิ่งแวดล้อมภายในถ้ำที่นี่คงไม่มีสัตว์อสูรเข้ามาเป็นเวลานาน เป็นไปได้ว่าสัตว์อสูรตัวนั้นอาจจะตายไปแล้ว ที่นี่จึงกลายเป็นไร้เจ้าของ!”

เมื่อสำรวจบริเวณโดยรอบเรียบร้อยแล้ว เย่เทียนจึงเริ่มฝึกฝนได้อย่างสบายใจ

เขาดื่มเลือดสัตว์อสูรระดับต่ําไปอึกใหญ่ และเริ่มฝึกฝนวิชาหลอมกายา

ด้วยเลือดสัตว์อสูรระดับต่ํานี้ เย่เทียนใช้เวลา 5 วันในถ้ําและพละกำลังของเขาก็เพิ่มขึ้นมาเป็น 900 จิน

อย่างไรก็ตามเมื่อมันมาถึง 900 จินแล้ว มันก็เป็นเรื่องยากสําหรับเขาที่จะเพิ่มพละกำลังขึ้นอีก เลือดสัตว์อสูรระดับต่ําก็ช่วยเขาได้น้อยลง

เย่เทียนรู้มานานแล้วว่ามันจะเป็นเช่นนี้

สถานการณ์ของเขาก็ยังค่อนข้างดี แม้ว่าการพัฒนาของเขาจะช้าลง แต่มันก็ยังพัฒนาขึ้นได้อย่างต่อเนื่อง ต่างกับเหล่าผู้ฝึกยุทธ์ที่มีพรสวรรค์ต่ําต้อย พวกเขายากที่จะก้าวต่อไปหลังจากมีค่าพละกำลังถึง 900 จิน พวกเขาต้องใช้เวลาและความทุ่มเทมากขึ้นเพื่อเพิ่มพละกำลัง และต้องพึ่งพาโอกาสพิเศษเท่านั้นจึงจะสามารถทะลวงคอขวดได้

หลังจากเลือดของอสูรระดับต่ำหมดลง เย่เทียนก็ออกล่าสัตว์อสูรในภูเขาเขียวขจี และทุกครั้งที่เขาฆ่าสัตว์อสูรได้ เขาก็กลับมายังถ่ำและฝึกฝนอีกครั้ง

สําหรับอาหารปกติทั้งหมดถูกทดแทนด้วยเนื้อของสัตว์อสูรซึ่งมันให้ทั้งสารอาหารและพลังงานมากเกินกว่าอาหารทั่วไปจะเทียบได้ กล่าวอีกนัยหนึ่งเนื้อของสัตว์อสูรก็ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้แก่เย่เทียนเช่นกัน

ออกล่า ฝึกฝน และล่าอีกครั้ง…

จนกระทั่งหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ภายในถ้ํา

เย่เทียนเสร็จสิ้นการฝึกฝนของวันนี้ และตรวจสอบพละกำลังของเขา

“พละกำลังของเราเกือบจะถึง 1,000 จินแล้ว แต่ว่าตั้งแต่เมื่อวานพลังของเรายังไม่เพิ่มขึ้นเลย คงจะเป็นเพราะว่าเรามาถึงจุดสูงสุดของผู้ฝึกยุทธ์แล้ว ตอนนี้คงติดอยู่ตรงคอขวด หากเราสามารถทําลายคอขวดนี้ได้ ก็จะสามารถทะลวงไปยังขั้นเป็นนักรบ!” เย่เทียนพึมพํา

สําหรับวิธีการทะลวงคอขวดเย่เทียนยังไม่ได้คิดเกี่ยวกับมัน แต่เปลี่ยนเป็นเริ่มฝึกทักษะดาบ

ในช่วงหนึ่งเดือนมานี้ เขาฝึกวิชาดาบเป็นครั้งคราว แม้ว่าเวลาในการฝึกจะน้อยกว่าวิชาหลอมกายา แต่ด้วยพรสวรรค์ด้านดาบระดับกลาง ทำให้ความก้าวหน้าของเขาไม่ช้านัก

ตอนนี้ทักษะดาบระดับทองแดงของเขา ดาบเงาสังหาร ได้ฝึกฝนมาจนถึงจุดสูงสุดของขั้นกลางแล้ว แต่การจะฝึกจนถึงขั้นเชี่ยวชาญนั้นยากเย็นแสนเข็ญ

“ตามตําราได้บอกไว้ว่าทักษะดาบนั้นไม่อาจเร่งรีบได้ มันเป็นเรื่องยากมากที่จะฝึกทักษะดาบระดับทองแดงให้ไปจนถึงขั้นเชี่ยวชาญ เราบรรลุถึงจุดสูงสุดขั้นกลางอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว อยู่ห่างจากขั้นต่อไปเพียงก้าวเดียว จากนั้นเราก็จะสามารถปลดปล่อยพลังงานออกมาได้!” เย่เทียนตัดสินใจ

พลังดาบคือการปลดปล่อยความเข้าใจในวิถีดาบของตนออกมา เพื่อสร้างเป็นพลังพิเศษ มีเพียงการสามารถทำความเข้าใจในวิถีดาบจนถึงขั้นเชี่ยวชาญเท่านั้น จึงจะสามารถปลดปล่อยพลังดาบออกมาได้

เย่เทียนไม่รู้ว่าจะทำความเข้าใจในวิถีดาบได้อย่างไร เขาจึงจำเป็นต้องอาศัยการฝึกฝนวิชาดาบอย่างต่อเนื่องเท่านั้น

ดาบแล้วดาบเล่า เย่เทียนค่อยๆเริ่มซึมซับทำความเข้าใจถึงความลึกลับในวิถีดาบอย่างต่อเนื่อง เมื่อเริ่มหมดแรง เย่เทียนก็ดื่มเลือดสัตว์อสูรและเปลี่ยนเป็นฝึกฝนวิชาหลอมกายา

เวลาไหลผ่านไปอย่างช้าๆไม่นานก็ผ่านไปครึ่งเดือน

เย่เทียนหลับตาลง รวบรวมความรู้ความเข้าใจในขณะที่เขาเหวี่ยงดาบมานับครั้งไม่ถ้วน

ทันใดนั้น พลังของเขาค่อยๆเปลี่ยนไป ราวกับดาบเล่มหนึ่งกดทับอากาศรอบด้าน ทําให้อากาศโดยรอบเปลี่ยนเป็นหนักอึ้ง

ตูม!!!!

พลังดาบระเบิดออกมา ปราณดาบที่มองไม่เห็นปะทะเข้ากับกําแพงหินรอบด้าน ผงหินจํานวนนับไม่ถ้วนหลุดออกจากกําแพงหิน

“พลังดาบ เราทำได้แล้ว!”

เย่เทียนยิ้มบางๆ

ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกว่าโซ่ตรวนบางอย่างที่พันธนาการร่างกายของเขาแตกหัก

“หรือว่า…”

เย่เทียนคิดถึงความเป็นไปได้ได้ ดังนั้นเขาจึงรีบดื่มเลือดสัตว์อสูรและเริ่มฝึกกระบวนท่าวิชาหลอมกายา