ตอนที่ 40 อย่าได้ล่วงเกินเย่เทียน!

อ้ ข้อมูลอะไร?”

หลินว่านหลี่แสดงความสนใจออกมา

“พี่ใหญ่รู้จักเย่เทียนหรือไม่?” หลินเจ่อถาม

“เย่เทียน?“หลินว่านหลี่นึกขึ้นได้” ข้าจาได้เล็กน้อย ก่อนหน้านี้เจ้าเคยบอกกับข้าว่าเย่เทียนมีพรสวรรค์สูงมาก ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นนักรบชั้นยอดตั้งแต่อายุยังไม่ถึง 17 ปี เขาจะต้องมีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูงหรืออาจจะสูงกว่านั้น แน่นอนว่าถ้าเขามีโอกาสที่ดีเราจะสามารถเติบโตขึ้นได้อย่างรวดเร็ว! ”

“พี่ใหญ่ เย่เทียนต้องมีพรสวรรค์ระดับสูงอย่างแน่นอน มิฉะนั้นด้วยพื้นฐานของเขาไม่มีทางที่จะหาทรัพยากรจํานวนมากมาเพิ่มระดับการบ่มเพาะได้ เป็นพรสวรรค์ที่ต่ํากว่านั้นเขาก็ไม่มีทางที่จะดูดทรัพย์วัตถุดิบจํานวนมากๆได้ เย่เทียนมีพรสวรรค์สูงมากและได้ดึงดูดความสนใจของตระกูลโม่ เมื่อวานตอนกลางวัน ตระกูลโม่ได้ส่งโม่หยวนไปเชิญเย่เทียนมายังตระกูลโม่ ตามที่โม่หยวนบอก ตระกูลโม่นั้นต้องการที่จะควบคุมเย่เทียน แต่เย่เทียนนั้นไม่ได้สนใจ แถมยังหักแขนของโม่หยวน และด้วยเหตุที่โม่หยวนกลายเป็นคนพิการ เมื่อคืนโม่หยวนจึงไม่ได้เข้าร่วมการต่อสู้ และโชคดีที่เขารอดชีวิตมาได้! “หลินเจ๋อกล่าว

“น่าสนใจ!” หลินว่านหลี่เริ่มสนใจมากขึ้น “ตามที่เจ้าพูด ตระกูลโม่กําลังสร้างปัญหาให้เย่เทียน และกําลังจะดําเนินขั้นตอนต่อไป แต่เย่เทียนดูเหมือนจะไม่เป็นอะไรเลย แต่ตระกูลโม่กลับถูกทําลาย! เย่เทียนไม่สามารถกําจัดตระกูลโม่ได้ แต่ยังตัดข้อสงสัยว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเย่เทียนไม่ได้!

“ท่านอยากจับเย่เทียนไหม?”

หลินเจ่อถาม

“เจ้าโง่!” หลินว่านหลี่พูดอย่างเย็นชาว่า “เจ้าคิดว่าเย่เทียนมีพรสวรรค์สูงขนาดนั้น ในอนาคตจะเป็นภัยคุกคามต่อตระกูลหลิน หรือเจ้าคิดจะทําร้ายเขาก่อนที่จะเติบโต? ”

หลินเจ่อไม่ได้พูดอะไร แต่เขาก็หมายความอย่างนั้นจริงๆ

หลินว่านหลี่ถอนหายใจ “หลินเจ๋อ เจ้าต้องรู้ว่าโลกนี้ไม่เคยขาดแคลนคนที่มีความสามารถ ถ้าพบเจอแล้วต้องทําลาย หากในอนาคตก้าวเดินพลาดไป ตระกูลหลินของเราก็จะจบสิ้น สําหรับอัจฉริยะเช่นนี้หากชักชวนไม่ได้ก็ควรจะผูกมิตร เจ้าคุณรู้ไหมว่าตระกูลไร่ที่ครองฐานหลินไห่เมื่อ 50 ปีก่อนมีจุดจบเช่นไร? ตระกูลไร่ในตอนนั้นแข็งแกร่งกว่าตระกูลหลินของเรามาก ตระกูลไห่มีนักรบผู้เชี่ยวชาญนับสิบคน แต่พวกมันถูกทําลายในพริบตา ”

“ตระกูลไร่!”

ม่านตาของหลินเจ่อหดเล็กลง ในที่สุดก็นึกขึ้นได้

ว่ากันว่าตระกูลไร่ได้ฆ่าอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์ในการบ่มเพาะระดับสูง แต่อัจฉริยะในการบ่มเพาะระดับสูงนั้นเป็นคนจากฐานที่ใหญ่กว่า และในที่สุดตระกูลไร่ก็ล่มสลาย

“พี่ใหญ่ ข้าเข้าใจแล้ว!”

หลินเจ๋อใจสั่น

“อืม เจ้าเข้าใจก็ดีแล้ว!” หลินว่านหลี่ยิ้มออกมา

จากนั้นเขาก็กล่าวต่อว่า “แต่เจ้าควรไปตรวจสอบเย่เทียนให้ดี ตามหลักแล้วอัจฉริยะอย่างเย่เทียน ตระกูลหลินของเราควรจะรู้จัก แต่ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน ถ้าไม่ใช่เพราะภารกิจกวาดล้างสัตว์อสูรในครั้งนี้ พวกเราคงไม่รู้ว่าอีกนานเท่าใด ถึงจะรู้การมีอยู่ของเย่เทียน” ในเมื่อเย่เทียนเป็นนักรบ แน่นอนว่าต้องไปที่ตลาดมืดบ่อยๆ และหอยุทธ์จะต้องรู้จักเย่เทียนดีที่สุด ตระกูลหลินของเรามีความสัมพันธ์ที่ดีกับหอยุทธ์น่าจะได้รับข้อมูลบางอย่างบ้าง”

“พี่ใหญ่ ข้าจะไปที่หอยุทธ์เดี๋ยวนี้!”

หลินเจ่อรีบพูด

ครึ่งวันต่อมา หลินเจ๋อก็กลับมาอีกครั้ง

“พี่ใหญ่ ข้าไปสอบถามผู้ดูแลของหอยุทธ์แล้ว แต่…”

หลินเล่อรู้สึกจริงจังเล็กน้อย

“หรือว่าเย่เทียนจะมีฐานะพิเศษหรือเปล่า?” หลินว่านหลี่คาดเดา

“พี่ใหญ่พูดถูก!” หลินเจ๋อพยักหน้า “เย่เทียนมักจะล่าสัตว์อสูรอยู่บ่อยๆ และขายให้มันกับหอยุทธ์ หอยุทธ์จึงรู้อยู่ว่าเย่เทียนมีความสามารถในการฆ่าสัตว์อสูรระดับกลาง แต่หอยุทธ์ไม่ได้เปิดเผยต่อตระกูลใหญ่ๆของเรา ซึ่งเป็นเรื่องปกติ เพราะหอยุทธ์ทําเพียงแต่การค้าขายเท่านั้น และไม่ได้มีส่วนร่วมในการต่อสู้ที่ฐานหลินไห่ แต่ครั้งนี้ข้าไปสอบถามข้อมมูลของเย่เทียน แต่กลับถูกผู้ดูแลหอยุทธ์เตือนว่าอย่าได้ล่วงเกินเย่เทียน! ”

“อะไรนะ? หรือว่าเย่เทียนได้เข้าร่วมหอยุทธ์?”

หลินว่านหลี่ประหลาดใจ