ตอนที่ 43 เสือดาวมังกรทอง พรสวรรค์ด้า...

เทียนแอบคอยสังเกตและรอจุดสิ้นสุดของการต่อสู้ระหว่างทั้งสองฝ่าย

ครึ่งชั่วโมงต่อมา จํานวนเสือดาวทมิฬถูกสังหารเหลือเพียง 200-300 ตัว บนพื้นเต็มไปด้วยซากศพของเสือดาวทมิฬ

การสูญเสียที่หนักหน่วยเช่นนี้จะต้องทําลายรากฐานของเผ่าเสือดาวทมิฬอย่างแน่นอนถึงอย่างนั้นพวกมันก็ยังสู้ต่อโดยไม่ถอยเลยแม้แต่ก้าวเดียว

หลังจากต่อสู้กันเป็นเวลานาน กอริลลายักษ์ก็สูญเสียพลังกายไปมาก ไม่ว่าจะเป็นความเร็วหรือพละกําลังของมันก็อ่อนด้อยกว่าแต่ก่อนรวมถึงปฏิกิริยาตอบสนองก็ช้าลงเล็กน้อย

ทันใดนั้น

กอริลลายักษ์กรีดร้อง

เย่เทียนมองเห็นทุกอย่างชัดเจน เสือดาวขนทองฉวยโอกาสที่กอริลลามีปฏิกิริยาตอบสนองช้าลงเร่งความเร็วขึ้นก่อนที่กอริลลาจะทันได้ตั้งตัวกรงเล็บของมันก็ข่วนไปยังดวงตาข้างหนึ่งของกอริลลาจนระเบิดออก

เมื่อสูญเสียดวงตากอริลลาตื่นตระหนกและเริ่มหลบหนี อย่างไรก็ตามความเร็วของมันช้ากว่าเสือดาวขนสีทองมาก บวกกับเสือดาวทมิฬตัวอื่นวิธีโกงข้าวหมายังไม่กลัวตายปิดทางหลบหนีของมัน

ในที่สุดดวงตาอีกตาหนึ่งของกอริลล่ายักษ์ก็ถูกเสือดาวขนทองทําลายอีกครั้งทําให้ในขณะนี้กอริลลาสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ของมันไปอย่างสิ้นเชิง

เสือดาวทมิฬจํานวนมากใช้เขี้ยวของมันรุมฉีกกระชากร่างของกอริลลา จนในที่สุดกอริลลาก็ล้มลงอย่างสมบูรณ์และลมหายใจของมันก็ค่อยๆหายไป

ในสงครามครั้งนี้ เผ่าเสือดาวทมิฬสูญเสียไปมากกว่าพันตัว เพื่อแลกกับการตายของกอริลลาสัตว์อสูรระดับสูงแต่ก็ไม่รู้ว่ามันจะคุ้มค่าหรือไม่

เย่เทียนรู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ต้องขอบคุณเสือดาวขนทองตัวนั้น

เสือดาวขนสีทองตัวนั้นไม่ได้อ่อนแอระดับของมันใกล้เคียงกับสัตว์อสูรระดับสูงและด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วของมัน มันจึงสามารถทําลายดวงตาของกอริลลายักษ์ได้มิเช่นนั้นต่อให้เสือดาวทมิฬมีจํานวนมากแค่ไหนมันก็ไม่มีทางสร้างบาดแผลให้แก่กอริลลายักษ์ได้เลย

“ได้เวลาลงมือแล้ว!”

เย่เทียนพูดอย่างตื่นเต้น

เขาไม่กลัวเสือดาวทมิฬเหล่านี้ แม้จะเป็นเสือดาวขนทองเขาก็ไม่กลัว

กอริลลาพ่ายแพ้เพราะสูญเสียพลังงานไปมาก มันจึงถูกเสือดาวขนทองทําลายดวงตาจนไม่สามารถสู้ต่อได้

แต่เย่เทียนแตกต่างออกไป

เขามีพรสวรรค์ในการรักษาระดับสุดยอด แม้ว่าเขาจะได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาก็สามารถรักษาตัวเองได้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นจึงไม่จําเป็นต้องกังวลว่าเสือดาวขนทองจะสามารถฆ่าเขาได้รูป!

เย่เทียนพุ่งเข้าไปฆ่าเสือดาวทมิฬทันที

ณ จุดนี้เอง

เสือดาวขนทองที่กําลังกินศพของกอริลลาสังเกตเห็นตัวตนของเย่เทียนและคํารามด้วยความโกรธ

พื้นที่นี้เป็นอาณาเขตของมัน สิ่งมีชีวิตใด ๆ ที่บุกเข้าไปในพื้นที่นี้จะต้องตาย

ดังนั้นเสือดาวขนทองจึงลงมือในทันที

มันสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายของเยเทียนนั้นด้อยกว่ากอริลลามาก เจ้าตัวจ้อยเช่นนี้มันสามารถฆ่ามันได้ด้วยกรงเล็บเดียว

“เร็วมาก!”

เย่เทียนมองไม่เห็นแม้แต่เงาของเสือดาวขนทอง ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเจ็บแปลบ และรู้ได้ทันทีว่ากรงเล็บของเสือดาวขนทองกรีดผ่านร่างกายเขา

“รักษา!”

พริบตาเดียว บาดแผลของเขาก็หายสนิท โดยไม่เหลือร่องรอยใดๆ

ห่างออกไปไม่ไกล เสือดาวขนทองมองเย่เทียนด้วยความประหลาดใจ

เห็นได้ชัดว่ามันตัดร่างของเย่เทียนจนเกิดบาดแผลขนาดใหญ่ตรงช่องท้อง

แต่ตอนนี้มันไม่รู้ว่าทําไมท้องของเย่เทียนถึงกลับมาเป็นปกติในพริบตา?

“น่าเสียดาย!”